Tuesday, January 27, 2009

16 comments:

Βίκυ Παπαπροδρόμου said...

Εγώ είμαι. Πέρασα να πω ένα γεια προτού πάω για ύπνο. Από πού είναι η φωτογραφία, Κατερινούλι;

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΑΡΙΖΩΝΗ said...

Από την Ιταλία , από ένα έρημο νησί της Μεσογείου , όπου πολύ θα ήθελα να κάνω ένα μπάνιο.

Βίκυ Παπαπροδρόμου said...

Κι εγώ αυτό ακριβώς σκέφτηκα όταν την είδα. Πάμε;

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΑΡΙΖΩΝΗ said...

Πολύ ευχαρίστως. Είναι το νησί LAMPEDOUSA .Αλλωστε εγώ δεν θέλω και πολύ για να πεταχτώ μια στιγμή για ένα μπάνιο και να γυρίσω .

Βίκυ Παπαπροδρόμου said...

Έχει κι εύηχο όνομα. Ούτε κι εγώ θέλω πολύ για να το κάνουμε. Σάμπως ευκαιρούμε να μείνουμε καιρό;

Απροσπέλαστη πόλη said...

Καλησπέρα κ.Καριζώνη

Μέσα σε όλη αυτή την ένταση που ζούμε και την ασχήμια παρούσα γύρω μας,αυτή η φώτο που βάλατε,με τη θέα της, και το τοπίο της, μας μεταδίδει και μας ταξιδεύει στην ομορφιά και τη γαλήνη...

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΑΡΙΖΩΝΗ said...

Ax, πραγματικά όταν την είδα αυτή την φωτογραφία ένιωσα να γεμίζω γαλήνη κα χρώματα και γι΄ αυτό την έβαλα και στο μπλογκ μου.Πολύ θα ήθελα να κάνω μια βόλτα σ΄ αυτή την αμμουδιά.Και το όνομα πρέπει είναι αρχαιοελληνικό.Συνειρμικά με παραπέμπει στη Μέδουσα.

Πειρατής της Μάνης said...

Είναι πανέμορφη φωτογραφία πραγματικά σε ταξιδεύει.Μόλις ήρθα απο την δουλεία και μόλις είδα αυτό το τοπίο ξεκουράστηκα.

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΑΡΙΖΩΝΗ said...

Να το κάνουμε ορμητήριο για τα πλοία μας.Έχει και πολλές σπηλιές για να κρύβουμε την λεία μας.

Βίκυ Παπαπροδρόμου said...

Εμένα μου λείπει η λεία. :-)

ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ said...

καλησπέρα κατά αρχάς και ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ για τη βράβευση σας κατά δεύτερον ...μας τα κρατάς κρυφά λοιπόν Κατερινούλα εεεεε!!!!

να σαι καλά !!!!

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΑΡΙΖΩΝΗ said...

Tίποτα δεν κρατώ κρυφό καλέ μου φίλε από το Νότο.Τι έπαθες; Πού ήσουν; Γιατί χάθηκες;Τι κάνει ο Χάνδακας;

Aristodimos said...

Υπέροχη φωτογραφία μ αυτην την αγριάδα των βράχων που ειναι σαν να ξεπροβάλουν απ το πουθενά...

Αρης

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΑΡΙΖΩΝΗ said...

γειά σου Άρη .Κι εγώ όταν είδα αυτή τη φωτογραφία εντυπωσιάστηκα.Είναι αυτό το άγριο που μ΄ αρέσει και ο συννεφιασμένος ουρανός.Μου αρέσουν τα σύννεφα. Σ΄αυτή τη βόρεια πόλη που ζω τα έχω συνηθίσει.

ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ said...

καλά ΚΑΤΕΡΙΝΑ !!μόνο που εγώ ζω στο νότο όχι μέσα στον χάνδακα..
απο χωριό χωριάτης που λένε ..

εκεί στο νότο λοιπόν δίπλα στα Αστερούσια όρη [είναι και μια ευκαιρία φυγής προς τα βουνά και τη θάλασσα]αναπαύω τις σκέψεις μου... ..
Θα τα πούμε να σαι σίγουρη απλά
συμφιλιώνομαι με τα σκοτάδια της ύπαρξης μου ..
λες να κερδίσω τίποτα ;;

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΑΡΙΖΩΝΗ said...

Μέσα στο σκοτάδι κρύβεται το φως ,φίλε μου.Πρέπει να πέσεις στους πιο σκοτεινούς βυθούς για να ανιχνεύσεις το δικό σου φως.Χρόνια το κάνω αυτό γι΄ αυτό και γράφω.Κάποια φορά θα κατεβώ στην Κρήτη και θά΄ρθω να σε βρω.