ΤΟ ΑΤΟΠΟ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ

Το εμπόδιο ήταν πάντα η θερμοδυναμική

Γι΄αυτό δεν καταφέραμε να επιστρέψουμε

Όσο κι αν λυώναμε τα παπούτσια μας σε διαδρομές

Όσο κι αν γράφαμε γράμματα και ποιήματα

Προσπαθώντας να βάλουμε τάξη σ΄ένα σύμπαν

που διαστέλλεται αδιάκοπα .

Μα η τάξη είναι συστολή και θάνατος

-μας έλεγες -

ένας μουχλιασμένος κήπος που κοιμάται

κάτω από παγωμένα κρύσταλλα.

Το εμπόδιο ήταν πάντα η θερμοδυναμική

Δεν υπάρχει ταχύτητα για να σε φέρει πίσω

στις λίμνες των παιδικών χρόνων με τους κύκνους

ή έστω σ΄ εκείνον τον παλιό αγαπημένο,

Δεν υπάρχει επιστροφή -δεν υπήρξε ποτέ-

παρά μονάχα ο αλγόριθμος του πόνου

κι οθόνες λεπτές σαν μεμβράνες

που καίγονται ύπουλα πίσω μας

και μνήμες που έρπουν σαν αρρώστιες

μέσα στα κύτταρα.

H ιστορία του Γερμανικού Σχολείου γραμμένη από τον πιο αγαπητό μας καθηγητή, τον φιλόλογο Αστέριο Κρεμέτη

Aπό το βιβλίο του Στέργιου Κρεμέτη

AΛΕΞΗΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣ ''Σκότωσε ότι αγαπάς" εκδόσεις Καστανιώτη

Ο τίτλος μου έφερε στο νου ένα παλιό μου ποιήμα που τελειώνει ως εξής: Τρέμω από πυρετό τις νύχτες στο ταβάνι και πνίγω ό,τι αγαπώ. Κι εγώ που βίωσα πολλές φορές αυτή τη φράση γνωρίζω πολύ καλά τι σημαίνει να σκοτώνεις αυτά που αγαπάς. Εξοικειωμένη με το θέμα λοιπόν και έχοντας γνωρίσει τον συγγραφέα από προηγούμενα βιβλία του , διάβασα με ακόμα μεγαλύτερο ενδιαφέρον το τελευταίο του.Πρόκειται για ένα ευρηματικό μυθιστόρημα όπου ο αναγνώστης κυριολεκτικά χορεύει ανάμεσα στην πραγματικότητα και την φαντασίωση , ανάμεσα στο όνειρο και στον αισθητό κόσμο που όμως αποτελούνται από την ίδια υφή . Η καλή γνώση του κινηματογράφου που είναι εμφανής στον τρόπο που πραγματεύεται το υλικό του ο συγγραφέας , καθώς και η θητεία του στην ποιητική γραφή , του εξασφαλίζoυν ένα ακόμα προνόμιο στο χειρισμό της γλώσσας και της αφήγησης. Γραφή ποιητική , εκεί που οι ανάγκες το απαιτούν , συχνά παραληρηματική αλλά κι επιστροφή στις λογικές του κινηματογραφικού λόγου και της ρεαλιστικής εικόνας .Ο Αρης Μανιάτης , σκηνοθέτης με πολλές ταινίες , με μια διαλυμένη προσωπική ζωή -διαζύγια , μια κόρη που δεν βλέπει , πληγές που έχει συλλέξει από τη νεότητά του και άλλα πολλά - ξαναζεί ως φαντασίωση τη ζωή του , καθώς στην καθημερινότητά του , εισβάλει ένα βίαιο περιστατικό και την ανατρέπει.Η ιστορία μου θύμισε ένα βιβλίο Φυσικής που μου χάρισε τελευταία ο γιος μου και ονομάζεται "Το χρονικό του χρόνου" του γνωστού Stephen Hawkin, όπου όλα αυτά που εμείς οι συγγραφείς τα επινοούμε ως πρωτότυπες μυθιστορηματικές τεχνικές, ή άλλως τα γράφουμε "ποιητική αδεία" , η ανώτερη φυσική τα θεωρεί αυτονόητα αντιμετωπίζοντας τον χρόνο -δηλαδή παρελθόν, παρόν και μέλλον ως κάτι ενιαίο , αδιαίρετο και με δυνατότητες κίνησης προς όλες τις κατευθύνσεις . Αυτή την αίσθηση αποκομίζει κανείς απέναντι στην ρευστότητα των ορίων που επινοεί ο συγγραφέας ανάμεσα σ΄ αυτά που γίνονται, που έγιναν και που θα συμβούν.Η ρευστότητα και η συνεχής αμφιβολία που σε ακολουθεί ως το τέλος του βιβλίου δημιουργούν μια ατμόσφαιρα θρίλερ αλλά και παιχνιδιού που παίζεται μέσα στο μυαλό των ηρώων .Τα πράγματα διαλύονται και ανασυγκροτούνται συνεχώς και ο πρωταγωνιστής αλλά και ο αναγνώστης βρίσκονται σε μια διαρκή συναισθηματική εγρήγορση και αγωνία .Ωραίο βιβλίο γραμμένο με πρωτότυπη δομή.

Για την εκπομπή του ΣΤΕΛΙΟΥ ΚΟΥΛΟΓΛΟΥ "ρεπορτάζ χωρίς σύνορα" δείτε εδώ http://www.tvxs.gr/

Ti έκανες στον πόλεμο μπαμπά; Από την συνέντευξη που έδωσε ο Αλκης Καριζώνης στον δημοσιογράφο ΣΤ. ΚΟΥΛΟΓΛΟΥ για την ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ

Γιάννης Καρατζόγλου "ΠΗΓΑΙΟΣ ΚΩΔΙΚΑΣ" ποιητική διαδρομή 1964-2009 , εκδόσεις ΙΚΑΡΟΣ

Με συγκίνηση ξαναδιάβασα τα ποιήματα του Γιάννη Καρατζόγλου τυπωμένα σε μια συγκεντρωτική , ωστόσο όχι συνολική έκδοση , καθώς δεν αποτελούν τα άπαντά του ποιητή -.Πρόκειται για μια αναδρομή ή όπως τα ονομάζει ο ίδιος διαδρομή μέσα στην διαδικασία ωρίμανσης του προσωπικού του ιδιώματος , ή κώδικα όπως πολύ εύστοχα υπαινίσσεται ο τίτλος του βιβλίου . Η ποίηση του Γιάννη Καρατζόγλου στάθηκε για μένα οδηγός σε μια ηλικία που αναζητούσα αγωνιωδώς την δική μου λογοτεχνική ταυτότητα και γλώσσα . Οι συλλογές του ένα Καλοκαίρι και το ΔΞΘ αποτέλεσαν πυξίδα και χάρτη πορείας στην ποιητική αισθητική . Και τώρα που ξαναδιαβάζω αυτά τα ποιήματα , κρίνοντας πια από μια απόσταση τεσσάρων δεκαετιών , έχω να πω πάλι τα ίδια πράγματα . Η ποίηση του Γιάννη Καρατζόγλου συνεχίζει να με συγκινεί όπως και τότε, γιατί ακολουθεί τα πρότυπα της λογοτεχνικής παράδοσης της πόλης . Είναι συνέχεια του Αναγνωστάκη και κυρίως του Ασλάνογλου , του Κλείτου Κύρου , του Θέμελη , της Ζωής Καρέλλη , του Ιωάννου .Αναπαράγει αλλά και προάγει το κλίμα των λογοτεχνών της πόλης και βρίσκεται σε ευθεία συνέχεια μ΄ αυτούς. Στην ποίησή του αναγνωρίζει κανείς όλες τις αρετές τους : τους χαμηλούς τόνους, το υπαινικτικό ύφος αλλά και το υπόγειο συναίσθημα που πότε πότε παραπέμπει στον λυρισμό του Ασλάνογλου και πότε πότε στο συγκρατημένο πεζογραφικό ύφος του Αναγνωστάκη. Περιέχει την ενδοστρέφεια του εσωτερικού μονολόγου της Θεσσαλονίκης , αλλά είναι ταυτόχρονα και εξωστρεφής καθώς ασχολείται με τα κοινωνικά - πολιτικά προβλήματα του τόπου. Και βέβαια εγγράφεται μέσα στο σκηνικό της Θεσσαλονίκης , με τα τοπία και τα σύμβολά της, τα τοπωνύμια και το ομιχλώδες κλίμα της που σφράγισε όλους εμάς που την βιώσαμε και την βιώνουμε από κοντά. Πηγαίος λοιπόν αλλά και αυστηρός ο κώδικας γραφής του Γιάννη Καρατζόγλου, αποτελεί μια ακόμα ψηφίδα στην λογοτεχνία αυτής της αξεπέραστης πόλης.

Το νέο τεύχος του περιοδικού ΜΑΝΗ

Με πλούσια ύλη για την τοπική ιστορία και τα προβλήματα της Μάνης καθώς και μια πειρατική ιστορία της Κατερίνας Καριζώνη

Συνέντευξη στο περιοδικό CLOSE UP Νοεμβρίου 2009

Παρουσίαση του Μονόφθαλμου στην Αρτα

Παρασκευή, 30 Οκτωβρίου , 8:30 μμ

Οι Εκδόσεις Καστανιώτη και το βιβλιοπωλείο Η πολυθρόνα του Νίτσε σας προσκαλούν στην παρουσίαση του νέου βιβλίου της Κατερίνας Καριζώνη Ο Μονόφθαλμος και άλλες πειρατικές ιστορίες. Για την συγγραφέα και το έργο της θα μιλήσουν οι Ελπιδοφόρος Ιντζέμπελης, συγγραφέας-βιβλιοκριτικός και Φίλιππος Φιλίππου, συγγραφέας.

Βιβλιοπωλείο Η πολυθρόνα του Νίτσε Φιλελλήνων 26-28 Άρτα , 26810 77631

Παρουσίαση δύο ποιητικών βιβλίων

Για τους εν Αθήναις

Aπό την παρουσίαση του βιβλίου του Νίκου Διακογιάννη ''Καθρέφτες στο χώμα" Ιούλιος 2009

Παρουσίαση του ΜΟΝΟΦΘΑΛΜΟΥ στην Αθήνα

Katerina Karizoni

Πέμπτη, 12 Νοεμβρίου 2009, 7:00 μμ Το 104 Κέντρο Λόγου και Τέχνης των Εκδόσεων Καστανιώτη σας προσκαλεί στην παρουσίαση του νέου βιβλίου της Κατερίνας Καριζώνη Ο Μονόφθαλμος και άλλες πειρατικές ιστορίες. Για τη συγγραφέα και το έργο της θα μιλήσουνοι Νίκος Αλευράς, σκηνοθέτης και Φίλιππος Φιλίππου, κριτικός λογοτεχνίας και συγγραφέας. 104 Κέντρο Λόγου και Τέχνης Θεμιστοκλέους 104 Αθήνα , 210 3826185

Aναδημοσίευση από το περιοδικό CITY τεύχος Οκτωβρίου

http://www.cityportal.gr/content/view/8805/679/

Συνέντευξη της Κατερίνας Καριζώνη

06/10/2009

Θεσσαλονικιά συγγραφέας που έχει εκδώσει μυθιστορήματα, ποιητικά και παιδικά βιβλία και με οικονομικές σπουδές στο ενεργητικό της, μας συστήνει στο τελευταίο της μυθιστόρημα με τίτλο «Ο Μονόφθαλμος και άλλες πειρατικές ιστορίες» (εκδόσεις Καστανιώτη) άγνωστες μορφές της ελληνικής πειρατείας μέσα από μια γοητευτική περιπλάνηση στις θρυλικές ρότες του Αιγαίου. Η Κατερίνα Καριζώνη έδωσε συνέντευξη στη Νατάσα Χολιβάτου και το περιοδικό CITY. Από που προέκυψε η ιδέα της συγγραφής του βιβλίου; Είχατε πάντα κατά νου ν' ασχοληθείτε με το -ομολογουμένως πολύ πρωτότυπο- θέμα της ελληνικής πειρατείας; Πώς προέκυψε το ενδιαφέρον σας γι' αυτήν; H ιδέα αυτή μου γεννήθηκε όταν έγραφα το προηγούμενο βιβλίο μου το «Μεγάλο Αλγέρι» -έτσι ονομαζόταν η Μάνη στα χρόνια της πειρατείας.Ψάχνοντας λοιπόν για την ιστορία της Μάνης, που είναι η ιδιαίτερη πατρίδα μου, έπεσα πάνω στους Έλληνες πειρατές. Η ίδια η Ιστορία με οδήγησε στην πειρατεία . Άλλωστε η ελληνική Ιστορία είναι άρρηκτα δεμένη με την πειρατεία και το κούρσος. Μόνο που αυτό δεν είναι ευρέως γνωστό. Πείτε μας δυο λόγια για το που κυμαίνονται θεματικά οι ιστορίες του μυθιστορήματος σας. Πρόκειται για πειρατικές περιπέτειες και κατορθώματα που μας συστήνουν άγνωστες και θρυλικές προσωπικότητες της ελληνικής πειρατείας; Ναι, είναι οι βιογραφίες των Ελλήνων πειρατών, οι οποίοι υπήρξαν συγκλονιστικές και άκρως μυθιστορηματικές προσωπικότητες, ωστόσο θαμμένες εδώ και χρόνια στη λήθη. Εγώ έπαιξα κατά κάποιο τρόπο το ρόλο του τυμβωρύχου. Ανασκαλεύοντας τις ζωές τους στο παρελθόν, έφερα στο φως ένα μεγάλο αριθμό πληροφοριών που συνδέονται με τη δράση τους αλλά και τις πολιτικές συγκυρίες της εποχής τους. Πού τοποθετούνται χρονικά οι ιστορίες σας; Οι αιώνες της πειρατείας στο Αιγαίο αρχίζουν από το 1500 έως τα μέσα του 19ου αιώνος. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπήρχε πειρατεία παλιότερα. Από την αρχαιότητα έως τα βυζαντινά χρόνια οι πειρατές δρούσαν ακατάπαυστα στο Αιγαίο-ας σημειωθεί ότι πρόκειται για το πιο πειρατικό πέλαγος στον κόσμο. Οι βυζαντινοί αυτοκράτορες χρησιμοποιούσαν τις πειρατικές ομάδες για να εξασφαλίζουν την πλεύση των πλοίων τους στο Αιγαίο, αλλά και για να προκαλούν δολιοφθορές στους αντιπάλους τους. Ωστόσο η πειρατεία -με την πιο γνώριμη μορφή της- ήκμασε μεταξύ 16ου και 19ου αιώνος και συνδέθηκε με τις πολιτικές συγκρούσεις ανάμεσα στη Δύση και κυρίως τη Βενετία με την Οθωμανική Αυτοκρατορία για την κυριαρχία στη θάλασσα. Η ελληνική πειρατεία επωφελήθηκε απ' αυτούς τους ανταγωνισμούς και έπαιξε καταλυτικό ρόλο στις πολιτικές ισορροπίες της εποχής. Όλες οι προσωπικότητες των πειρατών που πρωταγωνιστούν στο μυθιστόρημα σας αποτελούν αληθινά πρόσωπα; Κατά πόσο είναι το βιβλίο σας αποτέλεσμα μυθοπλασίας και κατά πόσο περιγραφή αληθινών γεγονότων; Όλα είναι πραγματικά πρόσωπα που όμως η επίσημη Ιστορία τα αγνοεί. Παράλληλα όμως είναι και προϊόν μυθοπλασίας καθώς τα στοιχεία που υπάρχουν γι' αυτά είναι ελάχιστα και σκόρπια σε διαφορετικές πηγές. Τα μάζεψα κομμάτι κομμάτι ψάχνοντας μήνες σε αρχεία, μοιρολόγια, δημοτικά τραγούδια, στους θρύλους και στην τοπική ιστορία των νησιών. Έψαξα και βρήκα ακόμα και τους απογόνους των πειρατών και πήρα πληροφορίες για τους θρυλικούς προγόνους τους. Κι έτσι επιχείρησα μια ανασύσταση των ιστοριών με τη βοήθεια της μυθοπλασίας, εκεί που τα στοιχεία δεν ήταν επαρκή. Να λάβετε ακόμη υπόψη σας ότι η πειρατεία είναι ένα θέμα που περιβάλλεται από προκατάληψη κι επίσης ότι οι πειρατές ήταν άνθρωποι της δράσης που δεν άφηναν πίσω τους γραπτά μνημεία. Έτσι οι πληροφορίες γι’ αυτούς είναι ελάχιστες και συχνά παραποιημένες. Γιατί ξεχωρίσατε την ιστορία σας «Ο Μονόφθαλμος» για τίτλο του μυθιστορήματος σας; Είναι o χαρακτήρας που ξεχωρίζετε περισσότερο; «Ο Μονόφθαλμος» είναι η πιο πρωτότυπη ιστορία του βιβλίου γιατί στηρίζεται αποκλειστικά σε προφορικές μαρτυρίες του τελευταίου απογόνου του πειρατή που ζει στον Μέζαπο της Μέσα Μάνης. Ο Μονόφθαλμος είναι ο Μανιάτης πειρατής Νικολός Σάσσαρης για τον οποίο υπάρχει ένα πολύ γνωστό μοιρολόι στη Μάνη, το Μοιρολόι του κουρσάρου. Δεν έχει γραφτεί όμως τίποτα γι' αυτόν πέρα από κάποιες ελάχιστες αναφορές σε ρεσάλτα του, στα τέλη του 18ου αιώνος. Δίνοντας τον τίτλο στο βιβλίο, δίνω ένα προβάδισμα στη Μάνη, η οποία υπήρξε πάντα καταφύγιο των εξεγερμένων και των κατατρεγμένων Ελλήνων, όπως και το μεγαλύτερο πειρατικό λημέρι της εποχής. Επειδή η περιοχή δεν είχε υποδουλωθεί στους Οθωμανούς, ήταν πάντα ένας ζωντανός πνεύμονας ελευθερίας για το έθνος αλλά και για όλους εκείνους που αντιστέκονταν ενάντια στον οθωμανικό ζυγό κι ανάμεσά τους φυσικά και οι πειρατές. Δηλαδή αναφέρεστε σε πειρατές και κουρσάρους που πέρασαν στο θρύλο, παρέμειναν ωστόσο στο περιθώριο της επίσημης Ιστορίας. Γιατί πιστεύετε ότι συνέβη αυτό; Όπως σας είπα, υπάρχει μια προκατάληψη για την πειρατεία, επειδή συνδέεται με τις αρπαγές και τις λεηλασίες. Συχνά βέβαια μέσα στις τάξεις των πειρατών υπήρχαν και κακοποιά στοιχεία, ωστόσο η πειρατεία ως συνολικό φαινόμενο συνδεόταν με την αντίσταση του υπόδουλου ελληνισμού απέναντι στην οθωμανική αλλά και στη δυτική εξουσία. Από τις τάξεις των πειρατών αναδύθηκαν μεγάλες προσωπικότητες του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα όπως ο Λάμπρος Κατσώνης, ο Μιαούλης, ο καπετάν Τρομάρας, ο Ιωάννης Καψής, κ.ά. Tι σας γοητεύει περισσότερο προσωπικά στην πειρατική ζωή; Ποια στοιχεία της προσωπικότητας και του τρόπου ζωής των ηρώων σας θαυμάζετε περισσότερο; Την ελευθερία, το θάρρος, την αγάπη στην περιπέτεια, την γενναιότητα, την ευθύτητα, την ισότητα πάνω στο καράβι, την αυτοθυσία. Τα πειρατικά καράβια ήταν οι πρώτες-εν πλω- κομμούνες στην Ιστορία. Είναι φανερό πως το βιβλίο σας είναι αποτέλεσμα σημαντικής ιστορικής έρευνας τόσο γύρω από τα ίδια τα πρόσωπα των πειρατών όσο και για τον τόπο και τον τρόπο που αυτοί έδρασαν. Μιλήστε μας λίγο γι' αυτήν. Ναι μελέτησα πάρα πολύ, παρόλο που το βιβλίο δεν είναι μεγάλο. Πρόκειται για απόσταγμα τεράστιας έρευνας, στις πιο απομακρυσμένες βιβλιοθήκες της χώρας. Να σκεφτείτε ότι τις ιστορίες των πειρατών τις βρήκα για πρώτη φορά σ' ένα άκοπο βιβλίο του 1928 που ανέσυρα απ’ τη σκόνη στην Δημοτική Βιβλιοθήκη της Αρεόπολης. Το βιβλίο περίμενε 80 χρόνια υπομονετικά στη σιωπή για να με συναντήσει και να μου μιλήσει για τους τρομερούς πειρατές του Αιγαίου. Στο μυθιστόρημα σας φαίνεται επίσης η φροντίδα σας για την ακριβή ανασύσταση του κλίματος της εποχής για την οποία γράφετε. Σας ενδιέφερε εξίσου και η σωστή γλωσσική απόδοση του τρόπου με τον οποίο μιλούσαν τότε οι πειρατές και οι άνθρωποι της θάλασσας; Η γλώσσα, το κλίμα και το πραγματολογικό υλικό που αφορούσε την καθημερινή ζωή στα χρόνια της πειρατείας μ’ ενδιέφερε πρωτίστως. Ήθελα οι ιστορίες μου να έχουν απόλυτη πιστότητα με την πραγματικότητα. Έχω μάθει τη ναυτική ορολογία, την αργκό των πειρατών, τις ονομασίες των πλοίων, τους ανέμους, τους πορτολάνους, τις ρότες τους Αιγαίου. Νιώθω ότι είμαι σε θέση να κουμαντάρω πλοίο στο Αρχιπέλαγος. Ξέρω ακόμα που μπορείς να δέσεις καλύτερα, τι βάθος έχει ο κάθε κόλπος στα νησιά, ποια είναι τα επικίνδυνα περάσματα και ποια είναι τα ασφαλή λιμάνια. Ίσως σε μια προηγούμενη ζωή μου να ήμουν ναυτικός. Σίγουρα όμως στην επομένη θα γίνω καπετάνιος. Πώς θα χαρακτηρίζατε τις ιστορίες σας; Μυθολογικές, Ιστορικές, Παραμυθικές; Ποιο στοιχείο θα λέγατε ότι υπερισχύει περισσότερο; Είναι όλα μαζί η Ιστορία, ο θρύλος, το προσωπικό παραμύθι, η ελληνική παράδοση, η ελληνική ψυχή που βγαίνει απ' αυτές τις ιστορίες. Τέλος πώς συνδέονται -αν συνδέονται- τα οικονομικά που έχετε σπουδάσει (είστε μάλιστα και διδάκτωρ του ΑΠΘ) με τη συγγραφή; Πώς προέκυψε η ενασχόληση σας με τη συγγραφή; Πλέον ασχολείστε αποκλειστικά με αυτήν; Το ένα φέρνει το άλλο. Μέχρι μια ηλικία ήμουν υπάλληλος στην Εθνική Τράπεζα. Οι οικονομικές επιστήμες με βοήθησαν στο επάγγελμά μου . Η αγάπη μου για την Ιστορία με οδήγησε στο Διδακτορικό μου που ήταν πάνω στην Οικονομική Ιστορία (Ελληνική παροικία της Αιγύπτου και τραπεζικό κεφάλαιο στα χρόνια του Μεσολοπολέμου) και η Ιστορία συναντήθηκε κάποια στιγμή με την λογοτεχνική γραφή που είναι η μεγαλύτερη αγάπη μου. Ας σημειωθεί ότι το συγκλονιστικότερο παραμύθι στον κόσμο είναι η ίδια η Ιστορία. Κι αν αυτές οι ιστορίες έχουν κάτι συγκλονιστικό είναι ότι βρίσκονται πολύ κοντά στην ιστορική αλήθεια.

Παρουσίαση του Μονόφθαλμου στην Αρτα

Παρασκευή, 30 Οκτωβρίου 2009, 8:30 μμ

Οι Εκδόσεις Καστανιώτη και το βιβλιοπωλείο Η πολυθρόνα του Νίτσε σας προσκαλούν στην παρουσίαση του νέου βιβλίου της Κατερίνας Καριζώνη Ο Μονόφθαλμος και άλλες πειρατικές ιστορίες. Για την συγγραφέα και το έργο της θα μιλήσουν οι Ελπιδοφόρος Ιντζέμπελης, συγγραφέας-βιβλιοκριτικός και Φίλιππος Φιλίππου, συγγραφέας.

Βιβλιοπωλείο Η πολυθρόνα του Νίτσε Φιλελλήνων 26-28 Άρτα , 26810 77631

Από το ΕΘΝΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

«Ο ΜΟΝΟΦΘΑΛΜΟΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΠΕΙΡΑΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ»

http://origin.ethnos.gr/article.asp?catid=12200&subid=2&pubid=6486862

«E» 28/9

Στον «Μονόφθαλμο» και στις άλλες πειρατικές ιστορίες του βιβλίου της Κατερίνας Καριζώνη, έρχονται στο φως συγκλονιστικές προσωπικότητες της ελληνικής πειρατείας, άγνωστες μέχρι σήμερα στο ευρύ κοινό: ο καπετάν Τρομάρας, ο Ιωάννης Καψής, ο ιππότης - πειρατής Ουγκό ντε Κρεβελιά, ο Σπύρος Φραγκόπουλος από την Κεφαλονιά, ο Τζιοβάνι Δελοκάβο από την Ανάφη, ο ιππότης κύριος Τερεμό από τη Νάξο, και πολλοί άλλοι πειρατές και κουρσάροι που πέρασαν στον θρύλο, αλλά παρέμειναν στο περιθώριο της επίσημης Ιστορίας. Ανθρωποι ακραίοι, κυνηγημένοι, επαναστάτες και ταυτόχρονα κολασμένοι, που έζησαν σε δικές τους αυτόνομες κοινότητες με ιδιαίτερους νόμους και κώδικες ηθικής, ίδρυσαν βασίλεια, κατέλυσαν δυναστείες, και δημιούργησαν ολόκληρη μυθολογία γύρω από τη ζωή και τη δράση τους. Μια περιπλάνηση στις θρυλικές ρότες του Αιγαίου και στο γοητευτικό ζήτημα της πειρατείας, όπως αναδύεται από τη λογοτεχνική αφήγηση και τη μελέτη των ιστορικών αρχείων της εποχής.

AΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ kyklades news

Κουρσάροι στο Αιγαίο

http://www.kykladesnews.gr/Koursaroi-sto-Aigaio.html
29/9/2009

Το παρόν βιβλίο περιέχει δέκα πειρατικές ιστορίες, γραμμένες λογοτεχνικά. Η συγγραφέας του δεν είναι ιστορικός και επομένως δεν επιθυμεί να διαβαστούν αυτές ως σελίδες εγχειριδίου για την ελληνικήπειρατεία.

Οι πειρατές ήταν παράτολμοι άντρες που την εποχή της Τουρκοκρατίας αλώνιζαν το Αιγαίο με τα πλοία τους κουβαλώντας εμπορεύματα, αγορασμένα ή κλεμμένα. Τα όρια ανάμεσα στο εμπόριο και στην πειρατεία ήταν δυσδιάκριτα, μαθαίνουμε, αφού τα εμπορικά έκαναν καταδρομές και τα πειρατικά ασκούσαν εμπόριο. Μολονότι οι ήρωες είναι πραγματικά πρόσωπα και παρουσιάζονται εδώ με τα ονόματά τους- έχει γίνει έρευνα και μελέτη πάνω σε αρχειακό υλικό-, ο αναγνώστης θα απολαύσει αφηγήσεις που θυμίζουν έργα φαντασίας, διότι η Κατερίνα Καριζώνηεπιχειρεί να καλύψει τα κενά των πληροφοριών με επινοημένες σκηνές και φανταστικούς διαλόγους.

Η πρώτη ιστορία αναφέρεται στον καπετάν Τζώρτζη, κατά κόσμον Ιωάννη Καψή, που αρχικά έδρασε στο Ιόνιο και στη συνέχεια στο Αιγαίο, ανταγωνιζόμενος Μανιάτες, Οθωμανούς, Μπαρμπαρέζους, Μαλτέζους και Κορσικανούς. Νυμφεύθηκε μια όμορφη γυναίκα, έζησε ειρηνικά στο σπίτι του στη Μήλο και όταν ένιωσε δυνατός ανακήρυξε το νησί ανεξάρτητο και έγινε για κάμποσα χρόνια ο βασιλιάς του.

Η δεύτερη ιστορία είναι το συναξάρι του καπετάν Μανέτα και της γυναίκας του της Μαριόγκας που ζούσαν ειδυλλιακά στη Μήλο. Όταν εκείνος έφυγε σε δουλειές, ένας καθολικός ιερωμένος επιθύμησε την ωραία Μαριόγκα, εκείνη αρνήθηκε να υποκύψει και τότε τη διέβαλε στον Μανέτα, ο οποίος τη σκότωσε. Στην τρίτη ιστορία βλέπουμε τον κεφαλλονίτη πειρατή Σπύρο Φραγκόπουλο να επιτίθεται στην Κίμωλο, όπου ερωτεύεται τη γυναίκα του γάλλου προξένου, τη Ροζ Μαρί.

Στην τέταρτη ιστορία πρωταγωνιστεί ο γάλλος ιππότης-πειρατής Ουγκώ Ντε Κρεβελιέ, από την Προβηγκία, που έδρασε επίσης στο Αιγαίο και τιμωρήθηκε σκληρά από τον οθωμανό υπηρέτη του, όταν τον χαστούκισε. Στην πέμπτη ιστορία διαβάζουμε τις περιπέτειες του Φραγκίσκου Δελοκάβο στην Ανάφη. Η έκτη ιστορία αναφέρεται στο Μιχάλη Μανιάτη που έκανε δουλεμπόριο πουλώντας και αγοράζοντας χριστιανούς και Οθωμανούς. Όταν κάποτε ναυάγησε και βρέθηκε σε μοναστήρι του Αγίου Όρους, γνώρισε τον θρυλικό μοναχό-λόγιο Καισάριο Δαπόντε, ο οποίος προσπάθησε να τον ξαναφέρει στον ίσιο δρόμο.

Στην έβδομη ιστορία μαθαίνουμε τον βίο του Μανιάτη Νικολού Σάσσαρη που έχασε το μάτι του σε καβγά- είχε τεθεί στην υπηρεσία του τσάρου της Ρωσίας-, ερωτεύτηκε μια φτωχή κοπέλα, την Κανέλλα, την παντρεύτηκε, μα δεν άφησε τις επιδρομές. Ώσπου σκοτώθηκε σε συμπλοκή με τουρκικά πλοία, οπότε η Κανέλλα φόρεσε αντρικά ρούχα, ζώστηκε τα όπλα και πήρε τη θέση του κουρσεύοντας καράβια και νησιά. Η όγδοη ιστορία αφορά πάλι Γάλλο, τον κόμη Τερεμώ από την Αβινιόν, που νυμφεύθηκε στη Νάξο την Κατερίνα, κόρη προξένου, πιάστηκε από τους Τούρκους, φυλακίστηκε στην Κωνσταντινούπολη και απελευθερώθηκε χάρη στις άοκνες ενέργειες της γυναίκας του.

Η ένατη ιστορία έχει πρωταγωνιστή τον καπετάν Τζαφέρ, πολεμιστή του σουλτάνου, ελληνικής καταγωγής. Παιδί τον άρπαξαν οι Τούρκοι, του άλλαξαν θρήσκευμα και όνομα και τον έκαναν πειρατή. Κάποτε, λέει, μεγάλος και τρανός, πήγε κρυφά στο σπίτι του, είδε τους γονείς του, συγκινήθηκε, μα δεν τους ομολόγησε την αλήθεια για να μη χάσει τα προνόμια που είχε αποκτήσει. Στη δέκατη και τελευταία ιστορία κεντρικός ήρωας είναι ο καπετάν Γουλφ, Γάλλος κι αυτός, που ξεκίνησε με το καράβι του από τη Μασσαλία, έφθασε στο Αιγαίο, αλλά εγκλωβίστηκε σε τρικυμία.

Όταν οι τροφές τελείωσαν, οι άντρες του πληρώματος αποφάσισαν να σκοτώσουν έναν επιβάτη και να τον φάνε, αλλά για καλή τους τύχη η θάλασσα γαλήνεψε και έπεσαν πάνω σε πειρατές που τους ρυμούλκησαν ως την Κρήτη. Οι ήρωες του βιβλίου, κάτι σαν Ρομπέν των Θαλασσών, είναι γενναίοι στη μάχη, γενναιόδωροι με τους συντρόφους τους, ανελέητοι με τους εχθρούς τους, ιπποτικοί με τις γυναίκες, αγαπητοί στους συμπατριώτες τους. Δρουν στοΑιγαίο και ενίοτε εγκαταλείπουν τη θάλασσα για μια γυναίκα, ωστόσο όταν το χρέος τούς καλεί ξαναγίνονται ατρόμητοι κουρσάροι. Αλλά και οι ηρωίδες δεν υστερούν σε προτερήματα.

Δεν είναι μόνο όμορφες, μα και υπομονετικές σαν την Πηνελόπη, τρυφερές και πιστές, μερικές μάλιστα διακρίνονται για το θάρρος τους, αφού όταν αναλαμβάνουν κουρσάρικη δράση αποδεικνύονται το ίδιο ικανές με τους άντρες. Όλες οι ιστορίες είναι γεμάτες αρμύρα, μερικές δε, διαποτισμένες με θρύλους και δοξασίες, έχουν το άρωμα τουπαραμυθιού.

ΤΟΥ ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΦΙΛΙΠΠΟΥ

Aπό τα Αιολικά Νέα των νησιών Λέσβος, Λήμνος,Αη Στράτης

Πολιτισμός » Παρουσίαση Βιβλίων http://www.aiolikanea.gr/news/culture/detail.php?ID=48584 ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΑΡΙΖΩΝΗ Ο μονόφθαλμος και άλλες πειρατικές ιστορίες 30.09.2009 18:00:00 Παρουσίαση Βιβλίων Τα πειρατικά στερεότυπα, που έχουν ενσταλαχθεί στη συνείδηση όλων μας συγκροτούνται από εικόνες με παραδείσια πουλιά των τροπικών, εξωτικά νησιά, ιστιοφόρα του ισπανικού ναυτικού, που κυνηγούν ξυλοπόδαρους κουρσάρους. Οι εικόνες αυτές απέκρυψαν από γενιές ολόκληρες την μεγάλη πειρατική ιστορία του Αιγαίου και της Μεσογείου, παρά το ότι οι πρωταγωνιστές της ακόμα δεν έχουν σβήσει απ’ το λαϊκό υποσυνείδητο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι θρυλικοί πειρατές αδελφοί Μπαρμπαρόσα, που ελάχιστοι γνωρίζουν την λεσβιακή καταγωγή τους. Η Κατερίνα Καριζώνη με το βιβλίο της “Ο μονόφθαλμος και άλλες πειρατικές ιστορίες” έρχεται να αναστήσει τις θρυλικές αυτές μορφές των πειρατών του Αιγαίου και να προσφέρει μια μοναδική περιπλάνηση στις θρυλικές ρότες του Αιγαίου, τότε που τα όρια ανάμεσα στο εμπόριο και την πειρατεία ήταν δυσδιάκριτα. Τα εμπορικά συχνά έκαναν καταδρομές και τα πειρατικά ασκούσαν εμπόριο. Η συγγραφέας σκιαγραφεί τους ήρωές της πέρα από το δίπολο καλός - κακός, χριστιανός - άπιστος. Οι πρωταγωνιστές των ιστοριών της φαντάζουν τραγικά πρόσωπα, με βαθύ διχασμό σε θέματα ηθικής και κλυδωνίζονται βίαια από τα γυρίσματα της μοίρας. Οι ιστορίες Στο βιβλίο ζωντανεύουν 10 ιστορίες που βασίζονται σε πραγματικά γεγονότα. - Η πρώτη ιστορία αναφέρεται στον καπετάν Τζώρτζη, κατά κόσμον Ιωάννη Καψή, που αρχικά έδρασε στο Ιόνιο και στη συνέχεια στο Αιγαίο. Νυμφεύθηκε μια όμορφη γυναίκα, έζησε στη Μήλο και όταν ένιωσε δυνατός ανακήρυξε το νησί ανεξάρτητο και έγινε για κάμποσα χρόνια ο βασιλιάς του. - Η δεύτερη ιστορία αφορά τον καπετάν Μανέτα και τη γυναίκα του τη Μαριόγκα που ζούσαν στη Μήλο. Όταν εκείνος έφυγε σε δουλειές, ένας καθολικός ιερωμένος την επιθύμησε και επειδή εκείνη αρνήθηκε να υποκύψει, την διέβαλε στον Μανέτα, ο οποίος τη σκότωσε. - Στην τρίτη ο Κεφαλλονίτης πειρατής Σπύρος Φραγκόπουλος επιτίθεται στην Κίμωλο, όπου ερωτεύεται τη γυναίκα του Γάλλου προξένου, τη Ροζ Μαρί. - Στην τέταρτη ιστορία πρωταγωνιστεί ο Γάλλος ιππότης-πειρατής Ουγκώ Ντε Κρεβελιέ, που έδρασε στο Αιγαίο και βρήκε τραγικό θάνατο, όταν ο Οθωμανός υπηρέτης του, για να τον εκδικηθεί που τον χαστούκισε , ανατίναξε το πλοίο του. - Στην πέμπτη διαβάζουμε τις περιπέτειες του Φραγκίσκου Δελοκάβο στην Ανάφη. - Η έκτη ιστορία αναφέρεται στο Μιχάλη Μανιάτη που έκανε δουλεμπόριο. Όταν κάποτε ναυάγησε στο Άγιο Όρος, γνώρισε τον μοναχό-λόγιο Καισάριο Δαπόντε, που προσπάθησε να τον ξαναφέρει στον ίσιο δρόμο. - Στην έβδομη ιστορία μαθαίνουμε για τον Μανιάτη Νικολό Σάσσαρη που όταν σκοτώθηκε σε συμπλοκή με τουρκικά πλοία η γυναίκα του η Κανέλλα ζώστηκε τα όπλα και πήρε τη θέση του κουρσεύοντας καράβια και νησιά. - Η όγδοη αφορά τον Γάλλο κόμη Τερεμώ, που νυμφεύθηκε στη Νάξο την Κατερίνα, κόρη προξένου, πιάστηκε από τους Τούρκους, φυλακίστηκε και απελευθερώθηκε χάρη στις ενέργειες της γυναίκας του. - Η ένατη ιστορία έχει πρωταγωνιστή τον καπετάν Τζαφέρ, πολεμιστή του σουλτάνου, ελληνικής καταγωγής, που τον άρπαξαν παιδί οι Τούρκοι, του άλλαξαν θρήσκευμα και τον έκαναν πειρατή. Μεγάλος και τρανός, πάει κρυφά στο σπίτι του, βλέπει τους γονείς του, συγκινείται μα δεν τους ομολογεί την αλήθεια. - Στη δέκατη η συγγραφέας αφηγείται ένα συγκλονιστικό περιστατικό με ένα καράβι από τη Μασσαλία, που εγκλωβίστηκε στο Αιγαίο σε τρικυμία. Όταν οι τροφές τελείωσαν, οι άντρες του πληρώματος - και αφού είχαν φάει τα τρωκτικά του καραβιού και είχαν πιει τα ούρα τους - αποφάσισαν να σκοτώσουν έναν επιβάτη και να τον φάνε. Τότε για καλή τους τύχη η θάλασσα γαλήνεψε και έπεσαν πάνω σε πειρατές που τους ρυμούλκησαν ως την Κρήτη. Στο τέλος του βιβλίου παρατίθενται οι πληροφορίες για τους ήρωες των διηγημάτων όπως και η βιβλιογραφία.

ΚΡΙΤΙΚΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΟΝΟΦΘΑΛΜΟ ΣΤΟ ΒΗΜΑ

ΑΦΗΓΗΣΕΙΣ

Κουρσάροι στο Αιγαίο

Δέκα πειρατικές ιστορίες με ήρωες που ζουν ακόμη στη λαϊκή φαντασία

ΤΟΥ ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΦΙΛΙΠΠΟΥ | Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου 2009

Το παρόν βιβλίο περιέχει δέκα πειρατικές ιστορίες, γραμμένες λογοτεχνικά. Η συγγραφέας του δεν είναι ιστορικός και επομένως δεν επιθυμεί να διαβαστούν αυτές ως σελίδες εγχειριδίου για την ελληνική πειρατεία. Οι πειρατές ήταν παράτολμοι άντρες που την εποχή της Τουρκοκρατίας αλώνιζαν το Αιγαίο με τα πλοία τους κουβαλώντας εμπορεύματα, αγορασμένα ή κλεμμένα. Τα όρια ανάμεσα στο εμπόριο και στην πειρατεία ήταν δυσδιάκριτα, μαθαίνουμε, αφού τα εμπορικά έκαναν καταδρομές και τα πειρατικά ασκούσαν εμπόριο. Μολονότι οι ήρωες είναι πραγματικά πρόσωπα και παρουσιάζονται εδώ με τα ονόματά τους- έχει γίνει έρευνα και μελέτη πάνω σε αρχειακό υλικό-, ο αναγνώστης θα απολαύσει αφηγήσεις που θυμίζουν έργα φαντασίας, διότι η Κατερίνα Καριζώνη επιχειρεί να καλύψει τα κενά των πληροφοριών με επινοημένες σκηνές και φανταστικούς διαλόγους. Η πρώτη ιστορία αναφέρεται στον καπετάν Τζώρτζη, κατά κόσμον Ιωάννη Καψή, που αρχικά έδρασε στο Ιόνιο και στη συνέχεια στο Αιγαίο, ανταγωνιζόμενος Μανιάτες, Οθωμανούς, Μπαρμπαρέζους, Μαλτέζους και Κορσικανούς. Νυμφεύθηκε μια όμορφη γυναίκα, έζησε ειρηνικά στο σπίτι του στη Μήλο και όταν ένιωσε δυνατός ανακήρυξε το νησί ανεξάρτητο και έγινε για κάμποσα χρόνια ο βασιλιάς του.

Η δεύτερη ιστορία είναι το συναξάρι του καπετάν Μανέτα και της γυναίκας του της Μαριόγκας που ζούσαν ειδυλλιακά στη Μήλο. Οταν εκείνος έφυγε σε δουλειές, ένας καθολικός ιερωμένος επιθύμησε την ωραία Μαριόγκα, εκείνη αρνήθηκε να υποκύψει και τότε τη διέβαλε στον Μανέτα, ο οποίος τη σκότωσε. Στην τρίτη ιστορία βλέπουμε τον κεφαλλονίτη πειρατή Σπύρο Φραγκόπουλο να επιτίθεται στην Κίμωλο, όπου ερωτεύεται τη γυναίκα του γάλλου προξένου, τη Ροζ Μαρί. Στην τέταρτη ιστορία πρωταγωνιστεί ο γάλλος ιππότης-πειρατής Ουγκώ Ντε Κρεβελιέ, από την Προβηγκία, που έδρασε επίσης στο Αιγαίο και τιμωρήθηκε σκληρά από τον οθωμανό υπηρέτη του, όταν τον χαστούκισε. Στην πέμπτη ιστορία διαβάζουμε τις περιπέτειες του Φραγκίσκου Δελοκάβο στην Ανάφη. Η έκτη ιστορία αναφέρεται στο Μιχάλη Μανιάτη που έκανε δουλεμπόριο πουλώντας και αγοράζοντας χριστιανούς και Οθωμανούς. Οταν κάποτε ναυάγησε και βρέθηκε σε μοναστήρι του Αγίου Ορους, γνώρισε τον θρυλικό μοναχό-λόγιο Καισάριο Δαπόντε, ο οποίος προσπάθησε να τον ξαναφέρει στον ίσιο δρόμο. Στην έβδομη ιστορία μαθαίνουμε τον βίο του Μανιάτη Νικολού Σάσσαρη που έχασε το μάτι του σε καβγά- είχε τεθεί στην υπηρεσία του τσάρου της Ρωσίας-, ερωτεύτηκε μια φτωχή κοπέλα, την Κανέλλα, την παντρεύτηκε, μα δεν άφησε τις επιδρομές. Ωσπου σκοτώθηκε σε συμπλοκή με τουρκικά πλοία, οπότε η Κανέλλα φόρεσε αντρικά ρούχα, ζώστηκε τα όπλα και πήρε τη θέση του κουρσεύοντας καράβια και νησιά. Η όγδοη ιστορία αφορά πάλι Γάλλο, τον κόμη Τερεμώ από την Αβινιόν, που νυμφεύθηκε στη Νάξο την Κατερίνα, κόρη προξένου, πιάστηκε από τους Τούρκους, φυλακίστηκε στην Κωνσταντινούπολη και απελευθερώθηκε χάρη στις άοκνες ενέργειες της γυναίκας του.

Η ένατη ιστορία έχει πρωταγωνιστή τον καπετάν Τζαφέρ, πολεμιστή του σουλτάνου, ελληνικής καταγωγής. Παιδί τον άρπαξαν οι Τούρκοι, του άλλαξαν θρήσκευμα και όνομα και τον έκαναν πειρατή. Κάποτε, λέει, μεγάλος και τρανός, πήγε κρυφά στο σπίτι του, είδε τους γονείς του, συγκινήθηκε, μα δεν τους ομολόγησε την αλήθεια για να μη χάσει τα προνόμια που είχε αποκτήσει. Στη δέκατη και τελευταία ιστορία κεντρικός ήρωας είναι ο καπετάν Γουλφ, Γάλλος κι αυτός, που ξεκίνησε με το καράβι του από τη Μασσαλία, έφθασε στο Αιγαίο, αλλά εγκλωβίστηκε σε τρικυμία. Οταν οι τροφές τελείωσαν, οι άντρες του πληρώματος αποφάσισαν να σκοτώσουν έναν επιβάτη και να τον φάνε, αλλά για καλή τους τύχη η θάλασσα γαλήνεψε και έπεσαν πάνω σε πειρατές που τους ρυμούλκησαν ως την Κρήτη. Οι ήρωες του βιβλίου, κάτι σαν Ρομπέν των Θαλασσών, είναι γενναίοι στη μάχη, γενναιόδωροι με τους συντρόφους τους, ανελέητοι με τους εχθρούς τους, ιπποτικοί με τις γυναίκες, αγαπητοί στους συμπατριώτες τους. Δρουν στο Αιγαίο και ενίοτε εγκαταλείπουν τη θάλασσα για μια γυναίκα, ωστόσο όταν το χρέος τούς καλεί ξαναγίνονται ατρόμητοι κουρσάροι. Αλλά και οι ηρωίδες δεν υστερούν σε προτερήματα. Δεν είναι μόνο όμορφες, μα και υπομονετικές σαν την Πηνελόπη, τρυφερές και πιστές, μερικές μάλιστα διακρίνονται για το θάρρος τους, αφού όταν αναλαμβάνουν κουρσάρικη δράση αποδεικνύονται το ίδιο ικανές με τους άντρες. Ολες οι ιστορίες είναι γεμάτες αρμύρα, μερικές δε, διαποτισμένες με θρύλους και δοξασίες, έχουν το άρωμα του παραμυθιού.

ΠΕΙΡΑΤΙΚΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΑΝΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

http://www.partito-pirata.it/partiti-pirata-nel-mondo

Για τους αποφοίτους του Γερμανικού Σχολείου

Το αγαπημένο μου στέκι στην Αρεόπολη

Η ομιλία του Ισίδωρου Ζουργού στην παρουσίαση του Μονοφθαλμου στη Θεσσαλονίκη

Ο ΜΟΝΟΦΘΑΛΜΟΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ

ΠΕΙΡΑΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Η Κατερίνα Καριζώνη επανέρχεται στην πεζογραφία ύστερα από τρία χρόνια απουσίας, τακτική όπως πάντα στα ραντεβού της, όπως μας έχει συνηθίσει χρόνια τώρα, ύστερα από την πρώτη μυθιστορηματική της εμφάνιση το 1997. Η Κ. Καριζώνη δε χρειάζεται βέβαια πια συστάσεις. Εκτός από την περιοδική της εμφάνιση στην πεζογραφία με τέσσερα μέχρι στιγμής μυθιστορήματα έχει στο ενεργητικό της και μια μακρόχρονη θητεία στην ποίηση και στην παιδική λογοτεχνία.

Απόψε όμως θα μιλήσουμε αποκλειστικά για το καινούργιο της βιβλίο «Ο μονόφθαλμος και άλλες πειρατικές ιστορίες» που κυκλοφόρησε πριν από μερικούς μήνες. Σε αυτήν την περίπτωση δεν έχουμε να κάνουμε με ένα μυθιστόρημα αλλά με μια συλλογή ιστοριών, πειρατικών μάλιστα όπως μας το διευκρινίζει και ο τίτλος του βιβλίου. Πιο συγκεκριμένα πρόκειται για δέκα ιστορίες που βασίζονται εν πολλοίς σε πραγματικά γεγονότα της πειρατικής ιστορίας του Αιγαίου από τον μεσαίωνα έως και τις αρχές του 19^ου αιώνα. Οι περισσότερες ιστορίες διαδραματίζονται τον 17^ο αιώνα ο οποίος άλλωστε έχει χαρακτηριστεί και σε παγκόσμιο επίπεδο ο αιώνας της πειρατείας. Στην αρχή της κάθε ιστορίας στην αριστερή σελίδα υπάρχει και μια σχετική εικόνα, οι οποίες νομίζω πως ανακαλούν στη μνήμη του αναγνώστη την αισθητική των παλιών βιβλίων που έγραφαν συναρπαστικές ιστορίες κουρσάρων της θάλασσας. Στην αρχή στα περιεχόμενα διαβάζουμε τους λιτούς τίτλους των ιστοριών που μας προσανατολίζουν εξ’ αρχής σε τόπους και πρόσωπα: Αρζεντιέρα, το Νάμφιο, ο καπετάν Τζαφέρ κά

Πριν επεκταθούμε στο περιεχόμενο του βιβλίου θα ήθελα να ανοίξω μια παρένθεση και να καταθέσω ένα προσωπικό σχόλιο. Η δικιά μου γενιά έθρεψε το θαλερό δέντρο της παιδικής φαντασίας με συναρπαστικές πειρατικές ιστορίες εισαγόμενες. Πολλοί από μας αγνοούσαν και κάποιοι αγνοούν έως και σήμερα πως η ανατολική Μεσόγειος έχει στο παρελθόν της μια πολύχρωμη ιστορία πειρατείας αντάξια της κεντρικής και νότιας Αμερικής, αντάξια των ωκεανών. Η μεταπρατική Ελλάδα βλέπετε έχει κάνει για ακόμα μια φορά το θαύμα της. Τα πειρατικά στερεότυπα στη συνείδησης των αναγνωστών συγκροτούνται από εικόνες που βρίθουν από παραδείσια πουλιά των τροπικών, μικροσκοπικά νησάκια με κοκκοφοίνικες, αιχμάλωτες δουλτσινέες, ιστιοφόρα του ισπανικού βασιλικού ναυτικού που κυνηγούν τους κακούς απαγωγείς, ξύλινα πόδια κι άλλα τέτοια ατελείωτα. Τα κλασικά πειρατικά έργα του δυτικού κόσμου με τη βοήθεια βέβαια του κινηματογράφου στέρησαν από τη δύναμη της αναγνωστικής φαντασίας την οπτική του φαινομένου της πειρατείας κι από τη μεσογειακή του πλευρά, κυρίως από αυτή της Λευκής θάλασσας, του Λευκού αρχιπελάγους, δηλαδή του Αιγαίου όπως μας είναι γνωστό σήμερα. Αν ρίξουμε μια ματιά στη λογοτεχνική παραγωγή του 19^ου και του 20^ου αιώνα η πεζογραφία σχεδόν αγνόησε το φαινόμενο της πειρατείας και δεν ασχολήθηκε ως τα όρια του θέματος όπως θα μπορούσε. Από τον «Φτωχό άγιο» του Παπαδιαμάντη, όπως μου έρχεται στο νου ως σήμερα η ελληνική πεζογραφία έχει να παρουσιάσει ελάχιστα αξιόλογα βιβλία με θέμα την πειρατεία τα οποία βέβαια δεν είναι αρκετά.

Κλείνοντας αυτήν την παρένθεση επανέρχομαι στο βιβλίο για το οποίο μιλάμε σήμερα. Η Κ. Καριζώνη έχοντας αποδεδειγμένη άνεση στην αφήγηση και με την γνωστή της εξοικείωση με όσα ιστορικά περιβάλλοντα έχει ασχοληθεί, εξοικείωση που οφείλεται φυσικά στην εργατικότητά της να μελετά και να διερευνά πηγές και βιβλιογραφία, έρχεται να αναστήσει στα μάτια του αναγνώστη τον πειρατικό κόσμο του Λευκού Αρχιπελάγους. Μέσα από τις δέκα ιστορίες της διακρίνονται βασικοί αρμοί που συγκροτούν τον κόσμο της πειρατείας: ναυτική τέχνη αξιοθαύμαστη, πόθος για εξουσία και πλούτο, φλογεροί έρωτες, η σκληρότητα και η βαναυσότητα της εποχής αλλά και πόθος για ελευθερία ατομική ή συλλογική, ενοχές και μοίρα, πεπρωμένο και θλίψη για το μάταιο του ανθρώπου. Η ανατολική Μεσόγειος υπήρξε για αιώνες σκληρότατος στίβος ανταγωνισμού ανάμεσα σε βασίλεια, δουκάτα, ηγεμονίες, αυτοκρατοριες αλλά και μεμονωμένα πρόσωπα, τότε που η πειρατεία εξυπηρετούσε πολυποίκιλα συμφέροντα, τότε που πίσω από το κούρσος των καραβιών θα μπορούσε να κρύβεται ένας αδίσταχτος πειρατής ή ο ίδιος ο δόγης της Βενετίας Οι ήρωες της Καριζώνη Έλληνες ή αλλόφυλοι, χριστιανοί ή αλλόθρησκοι προσπαθούν να σκίσουν το δίχτυ της ανάγκης, της ιστορικής αναγκαιότητας και να στήσουν το δικό τους είδωλο σ’ ένα σκληρό κόσμο απίστευτα βίαιο και ενίοτε κτηνώδη.

Όσοι έχουν παρακολουθήσει τα προηγούμενα βιβλία της συγγραφέως εύκολα θα διακρίνουν την εικονοπλαστική δύναμη της γραφής, την ποιητική καταγωγή του λόγου της, την ικανότητά της για ανασύσταση του χώρου και των καθημερινών αντικειμένων της κάθε εποχής. Ας δούμε ένα από τα πολλά παραδείγματα, διαβάζουμε από τη Αρζεντιέρα στη σελ 51: Ο Σπύρος Φραγκόπουλος μπήκε στην καμπίνα της πειρατικής φούστας του κι άναψε τη λάμπα. Έπεσε άκεφος στη βαθιά βελούδινη πολυθρόνα του, που την είχε «δανειστεί» από κάποιο μπριγκαντίνι στα ανοιχτά της Σαρδηνίας. Τα κλοπιμαία συνήθιζε να τα ονομάζει δανεικά ο πειρατής. Πάνω στο τραπέζι ήταν ακατάστατα ριγμένα χάρτες, πορτολάνοι, επίσημα και πλαστά έγγραφα, ένα κιάλι από ισπανικό πειρατικό, ο μπούσουλας του πλοίου, μια χρυσή ταμπακέρα και μια πίπα από ξύλο κερασιάς. Η αναπαράσταση όπως βλέπετε είναι επαρκέστατη

Επίσης οι ίδιοι οι αναγνώστες - κι εγώ μέσα σ’ αυτούς - έχουμε πεισθεί και για τη μυθοπλαστική της ικανότητα, την ικανότητα να επινοεί ήρωες και καταστάσεις, να υφαίνει και να διασταυρώνει ιστορίες που αιχμαλωτίζουν το ενδιαφέρον του αναγνώστη. Γεννιέται λοιπόν πρωταρχικά σ’ εμένα η απορία γιατί η συγγραφέας λαξεύει ιστορίες πάνω σε πραγματικά γεγονότα ενώ θα μπορούσε, είμαι απόλυτα βέβαιος γι’ αυτό, να επινοήσει πειρατικές ιστορίες χωρίς το βάρος, την αλυσίδα των πραγματικών γεγονότων. Σίγουρα είναι μια επιλογή που φέρνει τον αναγνώστη πιο κοντά στην ιστορία του Αιγαίου και μάλιστα σ’ αυτές τις σελίδες που έμειναν για δεκαετίες στο ημίφως της επίσημης ιστορίας. Ένα σχόλιο νομίζω από τη συγγραφέα πάνω σε αυτό το ερώτημα θα είχε πολύ ενδιαφέρον.

Συνεχίζοντας την περιδίνηση στις σελίδες του βιβλίου στεκόμαστε και σε μια άλλη παρατήρηση όπου νομίζουμε πως ένα σχόλιο είναι απαραίτητο. Η δημιουργία χαρακτήρων στην πεζογραφία δεν είναι εύκολη υπόθεση και νομίζω αυτό είναι ευρέως γνωστό. Όταν μάλιστα ο συγγραφέας στερείται της ευρυχωρίας που προσφέρει ένα πολυσέλιδο μυθιστόρημα αλλά είναι αναγκασμένος να απεικονίσει διαφορετικούς πρωταγωνιστές σε κάθε ιστορία το στοίχημα φαίνεται δυσκολότερο. «Ο μονόφθαλμος και άλλες πειρατικές ιστορίες» σκιαγραφεί ήρωες πέρα από το απλοϊκό δίπολο καλός – κακός, χριστιανός – άπιστος, χτίζει ήρωες με βαθύ διχασμό σε θέματα προσωπικής ηθικής, συνείδησης ή όχι της καταγωγής τους, ήρωες τελικά με τραγικότητα, που χτυπιούνται πέρα δώθε στους κλυδωνισμούς της τύχης, όπως ακριβώς στους στενόχωρους τοίχους μιας καμπίνας, σε ώρα θαλασσοταραχής. Οι ήρωες των ιστοριών είναι μαριονέτες της εποχής τους, όταν ο παλιός κόσμος φθίνει, είναι ήρωες μιας εποχής ανέγγιχτης ακόμα από τις αξίες του διαφωτισμού κι από ένα συλλογικότερο όραμα εθνικής συγκρότησης.

Νομίζω τέλος, αν κάνω λάθος διορθώστε με, πως η ιστορική πραγματικότητα των δύο τελευταίων αιώνων της πειρατείας με τους παρηκμασμένους νόμους, τη διεφθαρμένη εξουσία, τον ηθικό και φιλοσοφικό μηδενισμό των πρωταγωνιστών, τη διεύρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων, μ’ αυτόν τον παροξυσμό της βουλιμίας για πλούτο και ισχύ καθιστά το βιβλίο επίκαιρο. Δεν είναι τυχαίο πως τα τελευταία χρόνια ακούμε συνεχώς για απανωτά κρούσματα πειρατείας με απαγωγές ολόκληρων καραβιών κυρίως στην ανατολική Αφρική και στον Ινδικό ωκεανό. Οι πειρατές, μονόφθαλμοι, μονόχειρες ή αρτιμελείς είναι πάντα εδώ.

Ευχαριστώ πολύ.

Από την παρουσίαση του ΜΟΝΟΦΘΑΛΜΟΥ στη Θεσσαλονίκη

Από την εφημερίδα Μανιάτικη Αλληλεγγύη

Aπό την παρουσίαση του βιβλίου σε πειρατικό μπαρ στο Πεταλίδι

Παρουσίαση του ΜΟΝΟΦΘΑΛΜΟΥ σε πειρατικό μπαρ στο Πεταλίδι 13.8.2009

Συνέντευξη στο περιοδικό Αυλαία

Παρουσίαση του βιβλίου ο Μονόφθαλμος κι άλλες πειρατικές ιστορίες στη Θεσσαλονίκη

Σας περιμένω στις 8 Σεπτεμβρίου στις 8 το βράδυ να σαλπάρουμε για τις πειρατικές θάλασσες.Επιβίβαση απ΄το Καφέ Ανατολικό στον πεζόδρομο της Καλαμαριάς με καπετάνιο το Μονόφθαλμο πειρατή απ΄ το ομώνυμο βιβλίο της Κατερίνας Καριζώνη στις εκδόσεις Καστανιώτη. Συγκυβερνήτες Χρύσα Αράπογλου και Ισίδωρος Ζουργός.

Από την πειρατική βραδιά στο Οίτυλο

Aπ΄την πειρατικη βραδιά στο Οίτυλο

Aπ΄την πειρατικη βραδιά στο Οίτυλο

Συνέντευξη στην εφημερίδα ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ της ΑΡΤΑς 26.8.2009

Παρουσίαση του Μονόφθαλμου στη Θεσσαλονίκη

Στις 8 Σεπτεμβρίου και 8 το βράδυ θα παρουσιάσουμε το Βιβλίο Ο ΜΟΝΟΦΘΑΛΜΟΣ και άλλες πειρατικές ιστορίες στην Καλαμαριά στο καφέ-μπαρ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟ Μεταμορφώσειως και Κομνηνών γωνία. Για το βιβλίο θα μιλήσουν η Χρύσα Αράπογλου , βουλευτής Α Θεσσαλονίκης και ο Ισίδωρος Ζουργός, συγγραφέας .Θα γίνει προβολή βιντεο και εικαστικού υλικού που αφορά το ζήτημα της πειρατείας.

Μίμης Λεμονής , O πειρατής της Σίφνου , μυθιστόρημα , εκδόσεις Πολιτιστικός Σύλλογος Σίφνου

Ενα συναρπαστικό μυθιστόρημα γραμμένο από έναν καπετάνιο τον Μίμη Ντ.Λεμονή που δηλώνει πειρατής και ταξιδεύει με το F/B ''Venus'' της εταιρείας VENTOURIS FERRIES ενώ ταυτόχρονα δοκιμάζει-επιτυχώς- τις δυνάμεις του στην λογοτεχνία. Ο πλοίαρχος λοιπόν Μίμης Ντ Λεμονής , γνωρίζοντας καλά το ναυτικό επάγγελμα και μετά από μακρά μελέτη της ιστορίας και της πειρατείας στο Αιγαίο γράφει ένα μυθιστόρημα για έναν Σίφνιο πειρατή που ζει στον 17 ο αιώνα στο νησί της Σίφνου.Μέσα απ΄ την αφήγηση που πάει πίσω στο χρόνο ξετυλίγοντας το νήμα των ιστορικών γεγονότων από την εποχή του Δουκάτου της Νάξου και της Ενετοκρατίας στο Αιγαίο εως την εμφάνιση του Μπαρμπαρόσα και την κυριαρχία των Οθωμανών , μας ταξιδεύει στις ταραγμένες εκείνες θάλασσες της ιστορίας φωτίζοντας όλα τα μεγάλα γεγονότα που σημάδεψαν την εν λόγω περιοχή. Από τη Σίφνο μεταφερόμαστε στα παλάτια αλλά και στις φυλακές της Μπαρμπαριάς και περνώντας μέσα από ρεσάλτα και θαλάσσιες συμπλοκές φτάνουμε στον 17 αιώνα σ΄ ένα παιδί που μεγαλώνει μέσα στην ανασφάλεια των καιρών του και γίνεται πειρατής .Η μεγάλη Ιστορία συμπλέκεται με την μικροιστορία των προσώπων που τους χωρίζουν αλλά και τους ενώνουν οι ιδιαίτερες συγκυρίες και ανατροπές .Ο Μίμης Λεμονής αποδεικνύεται καλός καπετάνιος όχι μόνο στη θάλασσα αλλά και στο χαρτί , αφού καταφέρνει να οδηγήσει το πλοίο του μέσα στο τρικυμιώδες πέλαγος των μύθων αλλά και των αμέτρητων ιστορικών πληροφοριών που πλαισιώνουν την κεντρική υπόθεση και να το προσαράξει επιτυχώς στον εικοστό πρώτο αιώνα. Μπράβο Μίμη Λεμονή, έγραψες ένα πρωτότυπο πειρατικό μυθιστόρημα για τους φίλους της πειρατείας και απέδειξες ότι όχι μόνο είσαι εξαίρετος πλοηγός στη θάλασσα αλλά και στον δύσβατο ωκεανό της λογοτεχνίας.

Οι Κακαβούληδες της Μέσα Μάνης συνεχιστές της πειρατικής παράδοσης των αρχαίων ναυαγιστών

Αρχαία Ελλάδα

Today at 1:00am

Στη μυκηναϊκή και γεωμετρική Ελλάδα, η πειρατεία θεωρείτο κοινωνικά αποδεκτή δραστηριότητα που έχρηζε καταστολής μόνο όταν στρεφόταν εναντίον συμπολιτών, ο δε πειρατής συχνά λάμβανε την ενθάρρυνση των τοπικών ηγεμόνων στο έργο του. Ο Όμηρος περιγράφει συχνά με θαυμασμό σχετικές πράξεις από Έλληνες, αναφέρει μάλιστα πόλεις-κράτη που ζούσαν σχεδόν αποκλειστικά από την καταλήστευση ξένων εμπορικών πλοίων, όπως για παράδειγμα η Τάφος (σύμπλεγμα μικρών νησιών ανατολικά της Λευκάδας) που οι πολίτες της αγαπούσαν το κουπί και εμπορεύονταν σκλάβους

Συναφής δραστηριότητα ήταν και η ληστεία πλοίων από τους ναυαγιστές. Αυτοί άναβαν παραπλανητικές φωτιές στην ξηρά τα βράδια, ώστε να μπερδέψουν τους καπετάνιους των διερχομένων πλοίων και να τους οδηγήσουν σε ξέρες - τότε επιτίθονταν στα ακινητοποιημένα ή βυθιζόμενα πλοία και τα λεηλατούσαν. Πρόκειται για μια πειρατική πρακτική που εγκαταλείφθηκε μόλις το 19ο μ.Χ.Διάσημος ναυαγιστής της μυθολογίαςήταν ο αργοναύτης Ναύπλιος, πατέρας του Παλαμήδη που θανατώθηκε άδικα με λιθοβολισμό στον Τρωικό Πόλεμο. Για να εκδικηθεί το θάνατο του γιου του, ο Ναύπλιος οδήγησε με το παραπάνω τέχνασμα πολλά ελληνικά καράβια στα βράχια του Καφηρέα, καθώς επέστρεφαν απ' την Τροία.

Παρουσίαση του Μονόφθαλμου στην Καλαμαριά-Θεσσαλονίκη

Συνέντευξη στην εφημ. ΤΑ ΝΕΑ 14-15 Αυγούστου 2009

Αρεόπολη

O πυργος Καριζώνη

Aπό την εφημερίδα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΤΗς ΚΥΡΙΑΚΗΣ

[Photo] Τετάρτη 19 Αυγούστου 2009
Αναζήτηση

ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ


ΒΙΒΛΙΟ Στο αρχιπέλαγος των πειρατών [Photo]
Η θεσσαλονικιά λογοτέχνις Κατερίνα Καριζώνη μετά το βιβλίο της “Ρεσάλτο”, που περιέχει παλαιότερα και νεότερα ποιήματά της (εκδόσεις Αρμός), μας δίνει ακόμα μία ενδιαφέρουσα έκδοση. Το βιβλίο “Ο Μονόφθαλμος και άλλες πειρατικές ιστορίες” κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Καστανιώτη και περιέχει δέκα ενδιαφέροντα και απολαυστικά διηγήματα εμπνευσμένα από το φαινόμενο της πειρατείας στο Αιγαίο, τα οποία βασίζονται σε πραγματικά πρόσωπα και ιστορίες.
Του Στέλιου Κούκου

Τα τελευταία χρόνια το φαινόμενο της πειρατείας βρίσκεται ξανά στο διεθνές προσκήνιο και την ειδησεογραφία. Μπορεί να εξελίσσεται μακριά από τα ελληνικά νερά, αλλά δεν είναι λίγες οι φορές που σ’ αυτά τα νέα πειρατικά επεισόδια εμπλέκονται καράβια ελληνικών συμφερόντων. Δεν είναι τυχαίο ότι στην περιοχή αυτή όπου αναπτύσσεται η σύγχρονη πειρατεία, δηλαδή στα ανοιχτά της Σομαλίας, βρίσκεται και σκάφος του ελληνικού πολεμικού ναυτικού που μαζί με άλλα αλλοεθνή πληρώματα και πλοία προσπαθούν να εξασφαλίσουν την ασφαλή διέλευση των ποντοπόρων καραβιών. Οι πειρατεία λοιπόν ανθεί και στις μέρες μας.
Έτσι, το βιβλίο της θεσσαλονικιάς συγγραφέως είναι ιδιαίτερα επίκαιρο. Δεν ξέρουμε βεβαίως αν τα σύγχρονα αυτά πειρατικά περιστατικά προκάλεσαν το ενδιαφέρον της για τη μελέτη του φαινόμενου. Αυτό όμως δεν έχει και καμία σημασία. Παρόλο που το βιβλίο αποτελεί μια καθαρά λογοτεχνική έκφραση, επίτηδες χρησιμοποιούμε τη λέξη μελέτη. Η Κατερίνα Καριζώνη, ενώ έχει γράψει ήδη τέσσερα μυθιστορήματα, εδώ επιλέγει τη μικρή φόρμα, το διήγημα. Προφανώς η χρησιμοποίηση της λιγότερο ευπώλητης φόρμας του διηγήματος και όχι του δημοφιλούς μυθιστορήματος μοιάζει να αποτελεί μια προσπάθεια εκτεταμένης παρουσίασης του φαινομένου αυτού μέσα από πολλές και ζωντανές διηγήσεις.

ΟΙ ΗΡΩΕΣ, ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ
Γι’ αυτό λοιπόν, από την ιδιαίτερα πλούσια ιστορική πειρατική παράδοση του Αιγαίου η Καριζώνη επιλέγει τους ήρωες των διηγημάτων της και τα γεγονότα στα οποία είναι αναμεμιγμένοι, για να αναπτύξει μαζί με τη λογοτεχνική της έκφραση και τις ποικίλες φάσεις και τάσεις του φαινομένου αυτού όπως εξελίχθηκε στις καθ’ ημάς θάλασσες. Πρόκειται λοιπόν για ιστορίες, για “συναξάρια” πειρατών της Άσπρης θάλασσας, στα οποία βρίσκονται αναμεμιγμένοι τόσο ρωμιοί όσο και ξένοι παλικαράδες.
“Το χρήμα ρέει άφθονο στο Αιγαίο”, ομολογεί κάποιος φράγκος πειρατής, κι έτσι έχουμε την καλύτερη απάντηση στο ερώτημα γιατί άνθησε στο Αρχιπέλαγος η πειρατεία. Πιο κάτω αναφέρει: “στο Αιγαίο καταλήγει όλος ο πλούτος της Ανατολής. Από τους Δρόμους του Μεταξιού ως τα παράλια της Βόρειας Αφρικής κι από τα Μονοπάτια των Μπαχαρικών ως τα λιμάνια της Βενετίας, της Γένουας και της Μασσαλίας... το εμπόριο περνάει από τη θάλασσα”. Όσο για την ηθική πλευρά του θέματος και για τη σχέση του εμπορίου και της πειρατείας, το ίδιο πρόσωπο επισημαίνει: “Τα όρια ανάμεσα στο εμπόριο και την πειρατεία είναι δυσδιάκριτα. Τα εμπορικά συχνά κάνουν καταδρομές και τα πειρατικά ασκούν εμπόριο. Ακόμη και τα επίσημα κράτη το αναγνωρίζουν κι επωφελούνται αφανώς. Όλοι κερδοσκοπούν από την πειρατεία, παρόλο που κυνηγούν τους πειρατές...”.
Οι αφορμές για τη συμμετοχή στο “ευγενές” άθλημα της πειρατείας είναι ποικίλες. Άλλωστε πρόκειται για ένα πολυσύνθετο φαινόμενο στο οποίο είναι αναμεμιγμένες η ανδρειοσύνη και η παλικαριά, η δίψα για ελευθερία και ο τυχοδιωκτισμός, η προστασία και η έγνοια για τους ομοεθνείς αλλά και η σκληρότητα και ο απανθρωπισμός. Είναι γνωστές οι κακουχίες τις οποίες κατά καιρούς υπέστησαν οι κάτοικοι νησιών και παραθαλάσσιων περιοχών από τους πειρατές ή λόγω της εμπλοκής των κατοίκων στο φαινόμενο αυτό.
Από τα μεστά αυτά διηγήματα δεν λείπει κανενός είδους ανθρώπινη ιστορία, κι έτσι δεν θα μπορούσαν να λείπουν και οι ερωτικές, οι οποίες καθήλωναν τους φοβερούς και τρομερούς πειρατές στη στεριά... Για πόσο όμως;

ΔΕΙΓΜΑ ΓΡΑΦΗΣ
“Το βασίλειο του Καψή”
“Στον πρώτο κανονιοβολισμό τρύπησε το πλωριό κουντρίνι, στον δεύτερο έπιασε φωτιά το παρουκέτο, στον τρίτο η μαΐστρα μεταδίδοντας τις φλόγες στην μπέλμπερη, την κόντρα μετζάνα και τη γάμπια, κι οι αντένες του πλοίου ‘DRAGON’ λαμπάδιασαν η μια μετά την άλλη όπως τα κεριά το βράδυ της Ανάστασης. Ένα τσούρμο από πάνοπλους πειρατές ξεχύθηκε στο κατάστρωμα του πλοίου. Η νύχτα φωταγωγήθηκε απ’ τις αλλεπάλληλες εκρήξεις, τη βροχή των κανονιοβολισμών και των κροτίδων που έσκαζαν σαν βεγγαλικά πάνω απ’ το πέλαγος, και συνδυασμένα με τα ανθρώπινα ουρλιαχτά συνέθεταν ένα απόκοσμο και τραγικό κονσέρτο. Κάποια στιγμή ακούστηκε και το μοιραίο χτύπημα στα πλευρά του καραβιού, που έσπασαν με θόρυβο βάζοντας το νερό στο αμπάρι...”.
Αυτό λοιπόν ως ένα μικρό δείγμα γραφής. Όσο για τις απορίες από τη χρήση της ναυτικής και λοιπής ορολογίας που ανακύπτουν, η συγγραφέας παραθέτει την εξήγησή τους ως υποσημειώσεις στην ίδια σελίδα του βιβλίου, ώστε να μη χρειάζεται να διακόπτεται η ανάγνωση. Οπότε για το απόσπασμα που παραθέσαμε έχουμε και λέμε: “Πλωριό κουντρίνι” είναι το πάνω τμήμα πανιού, “παρουκέτο” αποτελεί τμήμα αρματωσιάς ιστών, ενώ η “μαΐστρα”, το μεγάλο πανί, κύριο ιστίο. “Μπέλμπερη” λέγεται η κεραία σιπαρίδας, τμήμα κεραίας, η “κόντρα μετζάνα” είναι το τμήμα πανιού στο τελευταίο κατάρτι του πλοίου, και “γάμπια” είναι το δεύτερο πανί, πάνω από τη μαΐστρα του μεγάλου καταρτιού.
Όσο για το πειρατικό βασίλειο του Καψή, αυτό στήθηκε στη Μήλο και άντεξε για τρία ολόκληρα χρόνια μέχρι τον περιπετειώδη θάνατο του ιδρυτή του το 1680. Όπως μας πληροφορεί η συγγραφέας στο κεφάλαιο “Βιογραφίες πειρατών - σημειώσεις”, που βρίσκεται στο πίσω μέρος του βιβλίου, ο Καψής ήταν ο μοναδικός έλληνας πειρατής μετά τον Δελοκάβο ο οποίος ίδρυσε ανεξάρτητο πειρατικό κράτος, και μάλιστα κατά τα χρόνια της βασιλείας του υπήρξε πολύ αγαπητός ως βασιλιάς τόσο για τους έλληνες όσο και τους δυτικούς κατοίκους της Μήλου. Τις ποικίλες πληροφορίες για τους ήρωες των διηγημάτων θα τις βρείτε στο τέλος του βιβλίου όπως και τη βιβλιογραφία. Αλλά οι πληροφορίες για τα διηγήματα δεν προέρχονται μόνο από τη γραπτή παράδοση, αφού στην περίπτωση του Μονόφθαλμου η συγγραφέας έχει ως πληροφορητή τον απόγονό του, Νικόλαο Σάσσαρο, που είχε τον πειρατή προπάππο.

Στο πανηγύρι της Νισύρου

Δίνοντας συνέντευξη σε κανάλι της ΡΟΔΟΥ

Κουρσεύοντας στη Νίσυρο, Κω,Κάλυμνο,Ψέρημο,Πλατύ

Δείτε και το υπόλοιπο πρόγραμμα εκδηλώσεων του Δήμου Οιτύλου για το Καλοκαίρι του 2009

http://ant1south.gr/content/view/1054/63/

Tο μάθαμε κατόπιν εορτής

Solunski poeti

Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το βιβλίο:

Τίτλος Solunski poeti: antologija
Συγγραφείς Jorgos Temelis, Zoi Kareli, Jorgos Vafopulos, Hristos Dalias, Nikos-Gavriil Pedzikis, Jorgos Stojanidis, Takis Varviciotis, Sarantos Pavleas, Antos Filitas, Klitos Kiru, Panos Tasitis, Manolis Anagnostakis, Jorgos Joanu, Fedon Politis, Marija Kendru-Agatopulu, Nikos-Aleksis Aslanoglu, Dinos Hristianopulos, Markos Meskos, Prodromos Markoglu, Marija Karajani, Anestis Evangelu, Tolis Nikiforu, Kostis Moskof, Aleksandros Isaris, Rula Alavera, Teodora Daku, Vasilis Papajanis, Janis Dzanis, Aleksis Trajanos, Mirto Anagnostopulu-Pisalidu, Dimitris Dimitriadis, Janis Karadzoglu, Takis Gramenos, Aleksandros Kosmatopulos, Janis Ifantis, Aleksandra Bakonika, Rozana Pavlea, Anastasis Vistonitis, Kostas Sueref, Katerina Karizoni, H.D. Kalajdzis, Hara Hristara, Stavros Zafiriu, Spiros Lazaridis, Vangelis Tasiopulos, Jorgos Kaliendzidis, Sakis Serefas, Hloi Kucumbeli, Evtihija-Aleksandra Lukidu, Marija Arhimandritu, Marija Kardatu, Melita Toka-Karahaliu, Stelios Kukos, Ignatis Huvardas, Sergios Maravelias, Elena Merkenidu, Dimitris Bruhos, Kostas Plastiris, Zoi Samara, Popi Sfalagaku, Maris-Marinos Haralabus, Stiljanos S. Harkianakis, Manolis Kseksakis, Paskal Gilevski, Dimče Isailovski
Εκδότης Detska radost, 1998
ISBN 9989304076, 9789989304071

NIΣΥΡΟΣ

Παρουσίαση βιβλίου στη Γραφικη Νίσυρο

Με καλοκαιρινή διάθεση, κάτω από τους πέτρινους πύργους, με ήχους, με χρώμα από τη Μάνη και με ποιοτικές πολιτιστικές εκδηλώσεις για μικρούς και μεγάλους, ζωντανεύει και φέτος το σκηνικό των εκδηλώσεων που διοργανώνει ο Δήμος Οιτύλου για τον Αύγουστο 2009.Ένα πολιτιστικό καλοκαίρι για τους δημότες και τους επισκέπτες , τόσο τους Έλληνες , όσο και τους ξένους που πάντα δείχνουν τον ενθουσιασμό τους για τις εκδηλώσεις που τα τελευταία χρόνια διοργανώνει ο Δήμος. Στα πλαίσια του πολιτιστικού προγράμματος του Καλοκαιριού 2009 θα γίνει την

TETAΡΤΗ 12 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ Πλατεία Οιτύλου ώρα 9.00 μ.μ.

Πειρατική Βραδιά Παρουσίαση του Βιβλίου ο Μονόφθαλμος της Κ. Καριζώνη.

Αναπαράσταση Πειρατικών Δρώμενων. Θα ακολουθήσουν μανιάτικοι χοροί , μπουφέδες με μανιάτικα εδέσματα , κρασιά και φυσικα το απαραίτητο ρούμι γιαα τους πειρατές.

Eνα συναρπαστικό βιβλίο για το καλοκαίρι

Αγιαχουάσκα, του Δημοσθένη Χατζηδήμου , αφήγημα, εκδόσεις Καστανιώτη

H πυκνή ζούγκλα του Aμαζονίου είναι ο φυσικός χώρος όπου κινούνται τα πρόσωπα του βιβλίου. O Έλληνας χρυσοθήρας, η Σουηδέζα ανθρωπολόγος και ο Περουβιανός τυχοδιώκτης, αφού διασχίσουν παρθένα δάση και βαθιά ποτάμια, αφού αντιμετωπίσουν την άγρια φύση, θα συναντήσουν μια παράξενη φυλή ιθαγενών Iνδιάνων· θα μυηθούν στα μυστικά της θρησκείας τους και της μεταφυσικής τους πίστης, θα ζήσουν μαζί τους την καθημερινή ζωή της ζούγκλας και θα ταξιδέψουν μαζί τους στα μακρινά ταξίδια των άγνωστων παραισθησιογόνων, πριν φτάσουν στον τελικό τους προορισμό, τη μυθική Παϊτίτη.Στο βιβλίο αυτό ο συγγραφέας του μας περιγράφει όσα πραγματικά είδε κι άκουσε σ’ έναν κόσμο ασύλληπτο για το νου του σύγχρονου δυτικού ανθρώπου. Ο συγγραφέας του βιβλίου που καταγράφει τις προσωπικές του εμπειρίες από την περιπλάνησή του στις ζούγκλες του Αμαζονίου είναι Θεσσαλονικός, Σπούδασε Αρχιτεκτονική .Μετά από δέκα χρόνια άσκησης του επαγγέλματός του στην Ελλάδα και στην Ευρώπη βρέθηκε στη Λίμα να εμπορεύεται πολύτιμα μέταλλα.Απέκτησε ένα χρυσορυχείο στη ζούγκλα του Αμαζονίου και ασχολήθηκε με οικολογικές μελέτες.

΄Ενα βιβλίο που σε βυθίζει στον παράξενο κόσμο της ζούγκλας και της ζωής των ιθαγενών , σε συναρπάζει με τις περιπέτειες και τις παραμυθένιες αφηγήσεις και σου φέρνει στο νου παλιές ταινίες και εικονογραφημένα κλασσικά αλλά και έργα της κλασσικής λογοτεχνίας . Ένα βιβλίο που σε αιφνιδιάζει τόσο με το θέμα του , όσο και με τις γνώσεις και ι τις προσωπικές εμπειρίες του ίδιου του συγγραφέα.

XΛΟΗ ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΕΛΗ , Η ΑΛΕΠΟΥ ΚΑΙ Ο ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΧΟΡΟΣ, εκδόσεις Γαβριηλίδη

Διαβάζω και ξαναδιαβάζω τα υπέροχα ποιήματα της Χλόης Κουτσουμπέλη από την τελευταία της συλλογή "Η αλεπού και ο κόκκινος χορός" και δεν βρίσκω λόγια για να μιλήσω γι΄αυτά. Μερικά έργα είναι τόσο δυνατά που οι λέξεις φαντάζουν αδύναμες μπροστά τους .Ποιήματα που μοιάζουν με σπαρακτικές και παράξενες προσευχές. Η ποιήτρια έχει αγγίξει ψηλά επίπεδα μετουσίωσης και ποιητικής τεχνικής. Δημιουργεί ήρωες που αλλάζουν μορφή , φύλο , είδος , μεταμορφώνονται συνεχώς γεννώντας ισχυρές αλληγορίες και άλματα στον υπερρεαλισμό , εξάπτοντας το συναίσθημα και δημιουργώντας τρομακτικές αλλά και γοητευτικές εικόνες.Ποίηση γεμάτη συναίσθημα και ονειρικές περιπλανήσεις σε κόσμους παράξενους και συχνά απειλητικούς γεμάτους λύκους , τρένα πανικόβλητα , ήρωες που τρέφονται απ΄ την ψυχή μας : η Λαίδη Ηταν , η μικρή Άννα Ο, η μικρή Γκρέις που φωτίζει μ΄ένα κερί τους εραστές τις νύχτες κάτω από τα σεντόνια τους, ο κήπος- Άντρας, η Φρίντα με το μικρό φάντασμα μωρό που μετά την έκτρωση πετάει στο ταβάνι, όλη η θλίψη του κόσμου και η άγρια χαρά της ποίησης , τα μακρυά τραίνα της αγάπης που καίνε κάρβουνα κι ελπίδες κι έχουν για μηχανή μια ορχιδέα που αιώνια πετάει και προορισμό τους έναν έρημο σταθμό. Η Χλόη Κουτσουμπέλη γράφει στην πραγματικότητα αλλόκοτες ιστορίες που τις αποδίδει με την ελλειπτική γραφή της ποίησης αλλά και την μαγική γλώσσα του υπερρεαλισμού -παραμυθιού . Δημιουργεί οργιαστικές εικόνες που ξεδιπλώνουν κόσμους παράλληλους και γριφώδεις που μας ακολουθούν σαν σκιές και τρέφονται απ΄ τις ίνες μας .Πρόσωπα που μας εξαντλούν αλλά και μας στηρίζουν , ριζωμένα μέσα μας, άλλοτε ως εφιάλτες κι άλλοτε ως κήποι ηδονικοί . Παραθέτω ένα ποιήμα ολόκληρο που περιγράφει το μαρτύριο της μεταμόρφωσης- μετουσίωσης του ποιητή αλλά και την κατάρα της γραφής .

Χωρίς

Θα ζήσεις χωρίς

είπε η μάγισσα

και μου έδωσε το φίλτρο

''τα κοχύλια σου θα γίνουν χέρια για να γράφεις''

''Μα χρειάζομαι τα χέρια για να αγγίζω

μικρές μωβ ανεμώνες να χαιδεύω

τα μάτια μου να ψηλαφώ

τις σκιές στα βλέφαρα κουπιά

το σώμα του να κολυμπώ".

''Δεν κατάλαβες λοιπόν "

είπε η μάγισσα

και το πρόσωπό της ράγισε

χίλιες μικρές ρυτίδες.

"τα χέρια σου θα γράφουν

αυτά που ποτέ σου δεν θα αγγίξεις".

Συγχαρητήρια Χλόη Κουτσουμπέλη μας μάγεψες πάλι με τα ποιήματά σου .Πήραμε μια ανάσα από αληθινή ποίηση μέσα στο εξαντλητικό λιοπύρι του Καλοκαιριού .Σ΄ευχαριστούμε για τα μαγικά σου λόγια.

Η Katerina Karizoni

ΠΡΟΘΗΚΕΣ - TO BHMA
Πηγή: www.tovima.gr
ΠΡΟΘΗΚΕΣ



Katerina Karizoni στις 12:24 μ.μ. 12 Ιουλίου
O MONOΦΘΑΛΜΟΣ κι άλλες πειρατικές ιστορίες.Κατερίνα Καριζώνη, εκδόσεις Καστανιώτη
Κινούμενη μεταξύ της λογοτεχνίας και της δοκιμιακής-χρονο- γραφικής αφήγησης, η θεσσαλονικιά συγγραφέας παρουσιάζει στο νέο βιβλίο της πρόσωπα της ελληνικής πειρατείας. Ο καπετάν Τρομάρας, ο Σπύρος Φραγκόπουλος από την Κεφαλλονιά, ο ιππότης-πειρατής Ουγκώ ντε Κρεβελιέ, ο Τζοβάνι Δελοκάβο από την Ανάφη, ο ιππότης Τερεμώ από τη Νάξο. Γοητευτικότατο βιβλίο.

Katerina Karizoni στις 12:25 μ.μ. 12 Ιουλίου
ΑΠΟ ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

H Αφίσα της εκδήλωσης στο Οίτυλο

O MONOΦΘΑΛΜΟΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΠΕΙΡΑΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΣΤΟ ΟΙΤΥΛΟ

O ΜΟΝΟΦΘΑΛΜΟΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΠΕΙΡΑΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ , εκδόσεις Καστανιώτη, θα παρουσιαστεί στο Οίτυλο στις 12 Αυγούστου στα πλαίσια της πειρατικής βραδιάς που οργανώνει ο δήμος στην πλατεία του Οιτύλου . Παράλληλα θα φιλοξενηθούν θεατρικά δρώμενα που θα αναπαριστούν την επιστροφή των μανιατών πειρατών με τα λάφυρα του κούρσου στο Μεγάλο Αλγέρι -Οίτυλο -, συζήτηση για την πειρατεία από τους ομιλητές Κατερίνα Καριζώνη , συγγραφέα και Νίκο Αλευρά , σκηνοθέτη , θα ακολουθήσουν μανιάτικοι χοροί , θα προσφερθούν μανιάτικα εδέσματα και ποτά - ρούμι απαραιτήτως για τους πειρατές- , όλα δωρεάν στα πλαίσια των πολιτιστικών εκδηλώσεων του καλοκαιριού του 2009.

Aπό την εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ

ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑΚΟΣΜΟΣ

Είναι εγκληματίες ή επαναστάτες οι πειρατές;

Λαμπρινή Σταμάτη

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Παρασκευή 24 Απριλίου 2009

Τελευταία ενημέρωση: 24/04/2009 13:38

Web-Only

Ιστορικά αλλά και πρόσφατα γεγονότα ανατρέπουν την εικόνα που έχουμε για τους Σομαλούς πειρατές. Η πειρατεία στην περιοχή ξεκίνησε ως πράξη εθνικής αντίστασης, από ομάδες που επαναστάτησαν όταν ευρωπαϊκά πλοία πετούσαν πυρηνικά απόβλητα ή έκλεβαν τα θαλάσσια αποθέματα.

«Μας είπαν ψέματα για τους πειρατές» υποστηρίζει ο Johann Hari, συντάκτης της εφημερίδας «The Independent».Οι πειρατές δεν ήταν ποτέ αυτοί που νομίζαμε, υποστηρίζει.

Στα «χρυσά χρόνια» της πειρατείας, από το 1650 έως το 1730, η εικόνα των σκληροτράχηλων, άκαρδων και αδίστακτων γενειοφόρων πειρατών, ήταν σε μεγάλο βαθμό αποτέλεσμα της βρετανικής κυβερνητικής προπαγάνδας. Εξάλλου, πολλοί απλοί, καθημερινοί άνθρωποι δεν είχαν πειστεί. Καταγράφονται περιστατικά όπου πειρατές σώθηκαν τελευταία στιγμή από την κρεμάλα, χάρη στο πλήθος που τους υποστήριζε.

Τα ιστορικά γεγονότα, όπως περιγράφονται στο βιβλίο του ιστορικού Marcus Redikerμε τίτλο "Villains of All Nations", εξηγούν το γιατί οι πειρατές γίνονταν πειρατές εκείνη την εποχή. Σκεφτείτε το: ένας φτωχός και πεινασμένος νεαρός ξεκινά από τις αποβάθρες του Ανατολικού Λονδίνου για να γίνει ναυτικός και καταλήγει να πλέει πάνω σε μια ξύλινη κόλαση. Εργάζεται αμέτρητες ώρες πάνω σε ένα σαπιοκάραβο, έρμαιο στις απαιτήσεις του καπετάνιου και αν τολμήσει να διαμαρτυρηθεί, κινδυνεύει να πεταχτεί έξω από το πλήρωμα, στο πρώτο λιμάνι. Μετά από μήνες ή χρόνια στην εξαθλίωση αυτή, συχνά τον κλέβουν στους μισθούς του.

Οι πειρατές θεωρούνται οι πρώτοι αληθινοί επαναστάτες σε αυτόν τον κόσμο. Ξεσηκώθηκαν και δημιούργησαν έναν εναλλακτικό τρόπο να εργάζονται στη θάλασσα. Όταν είχαν ένα καράβι, ψήφιζαν για να εκλέξουν τον καπετάνιο τους, έπαιρναν τις αποφάσεις τους συλλογικά, χωρίς βασανιστήρια. Όπως σημειώνει ο Rediker, «μοιράζονταν τα λάφυρά τους με το πιο ισότιμο σχέδιο κατανομής αποθεμάτων που έχει καταγραφεί οπουδήποτε, κατά τη διάρκεια του 18^ου αιώνα».

Προσέφεραν επίσης καταφύγιο σε σκλάβους από την Αφρική που είχαν δραπετεύσει. Ζούσαν μαζί τους και τους αντιμετώπιζαν ως ίσους. Με τις μεθόδους τους, έδειχναν ξεκάθαρα ότι ένα πλοίο μπορεί να διοικείται χωρίς τις βίαιες και καταπιεστικές μεθόδους που ακολουθούσε το πολεμικό ή το εμπορικό ναυτικό.

Από την εποχή εκείνη, μέχρι τη σύγχρονη, τα τελευταία λόγια ενός πειρατή του 19^ουαιώνα, λίγο πριν απαγχονιστεί στο Τσάρλεστον της Νότιας Καλιφόρνια, εξηγούν τις αιτίες πίσω από την πειρατεία: «Αντιστάθηκα στην καταστροφή. Αναγκάστηκα να γίνω πειρατής, για να επιβιώσω».

Το 1991, η κυβέρνηση της Σομαλίας κατέρρευσε. Περίπου εννέα εκατομμύρια άνθρωποι ζουν από τότε στα όρια της εξαθλίωσης. Ο δυτικός κόσμος είδε σε αυτή τη συγκυρία και σε αυτή τη γωνιά της γης, μια μεγάλη ευκαιρία να κλέψουν όσα αποθέματα τροφής είχαν απομείνει και να πετάξουν τα ραδιενεργά απόβλητά τους, στις θάλασσες της.

Πυρηνικά απόβλητα, ναι. Από την ώρα που η Σομαλία έμεινε ακυβέρνητη, μυστηριώδη ευρωπαϊκά πλοία άρχισαν να καταπλέουν στην περιοχή, πετώντας τεράστια βαρέλια στη θάλασσα. Ο πληθυσμός στις παράκτιες περιοχές άρχισε να αρρωσταίνει. Αρχικά εμφάνιζαν εξανθήματα και ναυτίες, ενώ άρχισαν να γεννιούνται παιδιά με δυσμορφίες.

Στη συνέχεια, μετά το τσουνάμι του 2005, το περιεχόμενο των βαρελιών άρχισε να σκορπίζει στις ακτές. Ο πληθυσμός άρχισε να αρρωσταίνει από ασθένειες που σχετίζονται με την ακτινοβολία και περισσότεροι από 300 άνθρωποι πέθαναν.

Η βρετανική εφημερίδα Independent επικαλείται τον απεσταλμένο του ΟΗΕ στη Σομαλία Ahmedou Ould-Abdallah, ο οποίος επιβεβαιώνει ότι κάποιοι πετούν πυρηνικά απόβλητα στη Σομαλία: μόλυβδος, βαρέα μέταλλα, κάδμιο, υδράργυρος… Πολλά από τα απόβλητα προέρχονται από εργοστάσια και νοσοκομεία της Ευρώπης, τα οποία φαίνεται πως αναθέτουν σε μέλη της ιταλικής μαφίας τη «φθηνή» εξαφάνιση των επικίνδυνων αποβλήτων τους. Καμία ευρωπαϊκή κυβέρνηση όμως δεν πήρε την ευθύνη. Δεν υπήρξε καθαρισμός, δεν υπήρξαν αποζημιώσεις, δεν υπάρχει πρόληψη.

Την ίδια στιγμή, ένας άλλος ευρωπαϊκός στόλος, αυτή τη φορά αλιευτικός εξόρμησε στη Σομαλία με στόχο τα μεγάλα αλιευτικά της αποθέματα. Παράνομες μηχανότρατες, αφού εξάντλησαν τα αλιευτικά αποθέματα στις ευρωπαϊκές θάλασσες κατέπλευσαν στη Σομαλία, όπου κλέβουν κάθε χρόνο τόνους, γαρίδες και αστακούς αξίας άνω των 300 εκατομμυρίων δολαρίων. Οι ντόπιοι ψαράδες πεινάνε. Ο Mohammed Hussein, ένας ψαράς στην πόλη Μάρκα που απέχει 100 χιλιόμετρα από το Μογκαντίσου, δήλωσε στο πρακτορείο Reuters: «Αν δεν γίνει τίποτα, σύντομα δεν θα μείνει ούτε λέπι στις θάλασσές μας».

Αυτά είναι τα πρόσφατα γεγονότα και οι συνθήκες που γέννησαν τους πειρατές. Οι Σομαλοί ψαράδες πήραν ταχύπλοα με τα οποία αρχικά κυνηγούσαν τις παράνομες μηχανότρατες και όσους πέταγαν απόβλητα –κι όταν δεν κατάφερναν να τους αποτρέψουν, επέστρεφαν έχοντας εισπράξει χρήματα ως «φόρο».

Πρόσφατη δημοσκόπηση της ανεξάρτητης ειδησεογραφικής ιστοσελίδας της Σομαλίας WardheerNews καταδεικνύει ότι το 70% των ντόπιων υποστηρίζει την πειρατεία «ως μορφή εθνικής αντίστασης». Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ανάμεσα στους πειρατές δεν υπάρχουν πλέον και εγκληματίες, η πειρατεία στη Σομαλία φαίνεται πως ξεκίνησε πράγματι ως πράξη αντίστασης.