Διαβάζοντας παραμύθια στα παιδιά στην Παραμυθοχώρα , Στρατώνι Χαλκιδικής

Πρόσκληση στην παρουσίαση του ΜΟΝΟΦΘΑΛΜΟΥ στην Αθήνα

Παρουσίαση του Ρεσάλτου στον ΙΑΝΟ 18.5.2009 μελοποιημένη ποίηση της Καριζώνη από Μ.Γρηγορίου

Μελοποιημένα ποιήματα της Κατερίνας Καριζώνη από το Μιχάλη Γρηγορίου.Ερμηνεύουν οι Σαββίνα Γιαννάτου και ο Δώρος Δημοσθένους

Μιά φορά κι έναν καιρό .......................

Η κεντρική εκδήλωση στην Αθήνα στις 27.1.2010

ΠPOΣKΛHΣH
To 104 KENTPO ΛOΓOY KAI TEXNHΣ των ΕΚΔΟΣΕΩΝ ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ
σας προσκαλεί στην παρουσίαση του νέου βιβλίου
της KATEPINAΣ KAPIZΩNH
O M O N O Φ Θ A Λ M O Σ
και άλλες πειρατικές ιστορίες
την Tετάρτη 27 Iανουαρίου 2010 στις 7.00 μ.μ.
στον πολιτιστικό χώρο της οδού Θεμιστοκλέους.
Για τη συγγραφέα και το έργο της θα μιλήσουν οι:
NIKOΣ AΛEYPAΣ, σκηνοθέτης
ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΦΙΛΙΠΠΟΥ, κριτικός λογοτεχνίας και συγγραφέας
Θα προβληθεί ταινία του Nίκου Aλευρά για τη σύγχρονη πειρατεία.
Θεμιστοκλέους 104, Aθήνα, τηλ. 210-38.26.185 | 104.kastaniotis.com
0002/01-2010

Από την παρουσίαση του Μονόφθαλμου στην Άρτα 18.12.2009

Στο βιβλιοπωλείο Η πολυθρόνα του Νίτσε

Από την εφημερίδα ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ της Αρτας 23.12.2009

Η Κατερίνα Καριζώνη στο βιβλιοπωλείο «Η πολυθρόνα του Νίτσε»

Την Παρασκευή 18 Δεκεμβρίου 2009 στις 8.30μ.μ. στο χώρο του βιβλιοπωλείου «Η πολυθρόνα του Νίτσε », πραγματοποιήθηκε με επιτυχία η παρουσίαση της συγγραφέως Κατερίνας Καριζώνη. Η συγγραφέας είναι γνωστή από τη μακρόχρονη θητεία της στην ποίηση αλλά και από το παιδικό βιβλίο. Αξίζει να σημειωθεί πώς είναι μια πολύπλευρη προσωπικότητα, που έχει καταφέρει και ως μυθιστοριογράφος να προσελκύει την αγάπη τόσο των κριτικών αλλά και των αναγνωστών. Έχει γράψει τέσσερα μυθιστορήματα και ήρθε στην ¨Αρτα για να παρουσιάσει το τελευταίο της βιβλίο «Ο Μονόφθαλμος και άλλες πειρατικές ιστορίες». Το κοινό της πόλης ανταποκρίθηκε στην έλευση της συγγραφέως και προσήλθε στο βιβλιοπωλείο «Η πολυθρόνα του Νίτσε». Ο Γιάννης Σιδεράκης ευχαρίστησε τη συγγραφέα και έδωσε το λόγο στο σκηνοθέτη και ηθοποιό Σωτήρη Σαρλή. Ο Σωτήρης με το δικό του τρόπο μας ταξίδεψε και μας μετέφερε στα χρόνια των πειρατών διαβάζοντας αποσπάσματα από το βιβλίο. Ακολούθησε ο Ελπιδοφόρος Ιντζέμπελης που τόνισε πώς «Οι περισσότερες ιστορίες διαδραματίζονται τον 17^ο αιώνα ο οποίος άλλωστε έχει χαρακτηριστεί και σε παγκόσμιο επίπεδο ο αιώνας της πειρατείας. Στην αρχή της κάθε ιστορίας στην αριστερή σελίδα υπάρχει και μια σχετική εικόνα, οι οποίες ανακαλούν στη μνήμη του αναγνώστη την αισθητική των παλιών βιβλίων που έγραφαν συναρπαστικές ιστορίες κουρσάρων της θάλασσας. Οι παλαιότερες γενιές έθρεψαν το θαλερό δέντρο της παιδικής φαντασίας με συναρπαστικές πειρατικές ιστορίες εισαγόμενες. Πολλοί από μας αγνοούσαν και κάποιοι αγνοούν έως και σήμερα πως η ανατολική Μεσόγειος έχει στο παρελθόν της μια πολύχρωμη ιστορία πειρατείας αντάξια της κεντρικής και νότιας Αμερικής, αντάξια των ωκεανών. Η μεταπρατική Ελλάδα βλέπετε έχει κάνει για ακόμα μια φορά το θαύμα της. Τα πειρατικά στερεότυπα στη συνείδησης των αναγνωστών συγκροτούνται από εικόνες που βρίθουν από παραδείσια πουλιά των τροπικών, μικροσκοπικά νησάκια με κοκκοφοίνικες, αιχμάλωτες δουλτσινέες, ιστιοφόρα του ισπανικού βασιλικού ναυτικού που κυνηγούν τους κακούς απαγωγείς, ξύλινα πόδια κι άλλα τέτοια ατελείωτα. Τα κλασικά πειρατικά έργα του δυτικού κόσμου με τη βοήθεια βέβαια του κινηματογράφου στέρησαν από τη δύναμη της αναγνωστικής φαντασίας την οπτική του φαινομένου της πειρατείας κι από τη μεσογειακή του πλευρά, κυρίως από αυτή της Λευκής θάλασσας, του Λευκού αρχιπελάγους, δηλαδή του Αιγαίου όπως μας είναι γνωστό σήμερα. Αν ρίξουμε μια ματιά στη λογοτεχνική παραγωγή του 19^ου και του 20^ου αιώνα η πεζογραφία σχεδόν αγνόησε το φαινόμενο της πειρατείας και δεν ασχολήθηκε ως τα όρια του θέματος όπως θα μπορούσε. Από τον «Φτωχό άγιο» του Παπαδιαμάντη, όπως μου έρχεται στο νου ως σήμερα η ελληνική πεζογραφία έχει να παρουσιάσει ελάχιστα αξιόλογα βιβλία με θέμα την πειρατεία τα οποία βέβαια δεν είναι αρκετά. Έτσι η Κατερίνα Καριζώνη με το βιβλίο της συνεισφέρει τα μάλα στην ιστορική έρευνα αλλά και στη λογοτεχνία…».Ο Φίλιππος Φιλίππου είπε ότι την συγγραφέα την γνώρισε αρχικά μέσα από το έργο της. Τον εντυπωσίασε τόσο ώστε έγραψε μια κριτική σε περιοδικό. Από τότε διέκρινε την άνοδό της και είναι χαρούμενος που του δόθηκε η ευκαιρία να την παρουσιάσει. Το βιβλίο της είπε είναι πρωτότυπο αλλά και πολύ δουλεμένο. Μέσα από τις δέκα ιστορίες, παίρνοντας αφορμή από πραγματικές ιστορίες επεξεργάζεται το λόγο και φτιάχνει μέσα από το ταξίδι της γραφής ένα υπέροχο βιβλίο. Έπειτα ήρθε η σειρά της Κατερίνα Καριζώνη. Ευχαρίστησε το κοινό όπως και το βιβλιοπωλείο«Η πολυθρόνα του Νίτσε»και εξήγησε πώς οδηγήθηκε στη σκέψη να γράψει ιστορίες με πειρατές. Σε μια επίσκεψη σε ένα σχολείο όπου μίλησε για τα παιδικά της βιβλία , ρώτησε τους μαθητές αν γνωρίζουν κανένα πειρατή. Τα παιδιά απάντησαν πώς ξέρουν τον Σπάροου. Ακολούθησαν και άλλα ονόματα που ήξεραν από τις κινηματογραφικές ταινίες. Μετά από έρευνα που έκανε σε αρχεία αλλά και βιβλιοθήκες ανακάλυψε πώς οι Έλληνες πειρατές είχαν πραγματοποιήσει πολλά κατορθώματα στην περίοδο της τουρκοκρατίας. Ανέφερε τον Καψή, διάσημο πειρατή, που ανακήρυξε ανεξάρτητο νησί την Μήλο. Ο ίδιος ονομάστηκε βασιλιάς και προσπάθησε να είναι δίκαιος με τους υπηκόους του. Από την έρευνα που πραγμάτωσε κατάλαβε ότι η πειρατεία προυπήρχε πάρα πολλούς αιώνες και επικράτησε γιατί αντιπροσώπευε μια αντίσταση στην τότε άρχουσα τάξη πραγμάτων. Γράφοντας το βιβλίο της ανακάλυψε πώς ταξίδεψε μέσα από πολλές ζωές και έφτιαξε την ιστορία τόσων ανθρώπων που τα ονόματά τους μέχρι σήμερα είναι άγνωστα. Τέλος ανέφερε πώς πρόθεσή της είναι να εκδόσει ένα λεύκωμα με πειρατικά πλοία που συνέλεξε ερευνώντας την ναυσιπλοΐα εκείνης της περιόδου που αναφέρεται στις ιστορίες της. Κλείνοντας την διάλεξή της ανέφερε πώς πειρατές υπήρξαν και στην Κόπραινα και πώς το 1760 έγινε μια πειρατική επιδρομή σε μια ταρτάνα. Μετά το τέλος της παρουσίασης η Κατερίνα Καριζώνη υπέγραψε τα βιβλία της στους αναγνώστες που έσπευσαν να αγοράσουν το βιβλίο και να συζητήσουν μαζί της. Από την έκφραση του προσώπου της διέκρινες την ευχαρίστηση που είχε αφού έκανε καινούργιους φίλους στην πόλη της Άρτας.

Παραλειπόμενα

Η παρουσίαση της Κατερίνας Καριζώνη ήταν προγραμματισμένη για τις 30 Οκτωβρίου 2009. ¨Όμως το απρόσμενο ατύχημα της συγγραφέως, που έσπασε το πόδι της, την ανέβαλανγια τις 18 Δεκεμβρίου. Η επιμονή αλλά και η αγάπη της να έρθει στην Άρτα υπερνίκησαν όλα τα εμπόδια. Έτσι η έλευσή της έγινε η ολοκλήρωση μιας επιθυμίας της να γνωρίσει από κοντά την ¨Ηπειρο.

…………………………………………………………………………..

Για την καλεσμένη συγγραφέα η επίσκεψη , στην Άρτα, μπορεί να ήταν η πρώτη ,αλλά για τον Φίλιππο Φιλίππου, γνωστό συγγραφέα αλλά και βιβλιοκριτικό της εφημερίδας «Βήμα », η επίσκεψη στην Άρτα ήταν η δεύτερη. Για αυτό και ένιωθε φοβερά εξοικειωμένος. Οδήγησε την Καριζώνη και της πρότεινε τα σημεία που έπρεπε να τα επισκεφτεί. Και όλα αυτά με ένα χαμόγελο ικανοποίησης πώς στην πόλη μας ξέρει πώς περνάει πάντα καλά.

……………………………………………………………………….

Αυτό που έκανε εντύπωση στην Κατερίνα ήταν οι κάτοικοι της πόλης. Πρώτη φορά έλεγε βρήκε φιλόξενους και ευγενικούς ανθρώπους. Ίσως γιατί, είπε, είσαστε ονομαστοί για την ηπειρώτική λεβεντιά και φιλοξενία.

………………………………………………………………………….

Ο Γιάννης Σιδεράκης ,αλλά κι η σύζυγός του Τάνια ήταν ανήσυχοι και είχαν ετοιμάσει το βιβλιοπωλείο για την παρουσίαση της συγγραφέως. Ακόμη είχαν γλυκίσματα παραδοσιακά , τα οποία προσέφεραν στους καλεσμένους. Γενικά όμως η φιλική ατμόσφαιρα ήταν μια θερμή υποδοχή σε μια κρύα και βροχερή μέρα του χειμώνα.

………………………………………………………………………….

Ένα από τα στοιχεία που καταγράφηκαν ήταν η παρουσία όλων των ηλικιών. Η φιλαναγνωσία άλλωστε δεν κοιτάει ηλικίες.

…………………………………………………………………………..

Μια από τις επισκέψεις που έκανε η Κατερίνα ήταν και στην Κόπραινα. Αυτή ήταν μια χάρη που την ζήτησε από τον Ελπιδοφόρο. Είχε διαβάσει το βιβλίο «Κόπραινα,ταξίδι στη μνήμη» και ήθελε να γνωρίσει την περιοχή. Όταν την επισκέφτηκε κατάλαβε πώς το παλιό λιμάνι εξακολουθεί να γοητεύει και να εμπνέει όλους τους ρομαντικούς και λάτρες της θάλασσας.

………………………………………………………………

Άλλο ένα αξιοσημείωτο γεγονός είναι και η συνέντευξη που έδωσε η συγγραφέας στην εκπομπή του Άγγελου Καλαφάτη στο τοπικό κανάλι της Άρτας.

…………………………………………………………………………

Φεύγοντας από την Άρτα η Κατερίνα Καριζώνη και ο Φίλιππος Φιλίππου πήραν μαζί τους πορτοκάλια από τον κάμπο της Άρτας .Η μυρωδιά τους είπαν θα τους θυμίζει τις ομορφιές του τόπου και η γλυκύτητα του καρπού την φιλοξενία των κατοίκων της πόλης μας.

http://ormylia-anemomilos.blogspot.com/2009/12/2009.html

Η Κατερίνα Καριζώνη διαβάζει παραμύθια στα παιδιά στην Παραμυθοχώρα στις 28.12.2009

KAΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

Aπο το μπλογκ του Αχ.Χεκίμογλου

ΔΕΥΤΈΡΑ, 14 ΔΕΚΕΜΒΡΊΟΥ 2009

Enterprise IT Security Conference

Ο πρώην “grey hat hacker”, Adrian Lamo, έγινε γνωστός για τις εισβολές του σε μια σειρά από υψίστης ασφάλειας δίκτυα εταιρειών της λίστας Fortune 500 (The New York Times, Microsoft, Citigroup, AOL Time Warner, McDonald’s, κ.ά). Οι εισβολές του έχουν αφήσει εποχή, καθώς εκατοντάδες άρθρα, τηλεοπτικές συζητήσεις και βιβλία αναφέρονται σε αυτές.

Επονομαζόμενος ως «άστεγος hacker» λόγω του ιδιόρρυθμου στυλ ζωής του, ο Lamo ζούσε ταξιδεύοντας σε διάφορες πόλεις των ΗΠΑ, κοιμόταν σε γνωστούς του ή σε εγκαταλειμμένα σπίτια και πραγματοποιούσε τις επιθέσεις του μέσω Πανεπιστημίων, Internet Café και βιβλιοθηκών.

Περιγράφεται επίσης ως ο πιο αποτελεσματικός και αμφισβητήσιμος hacker του 21ου Αιώνα, ως ο “Bobby Fischer του hacking” (αμερικάνος πρωταθλητής στο σκάκι που αποποιήθηκε την υπηκοότητά του) και ως κοινός εγκληματίας.

Κάθε εισβολή που πραγματοποιούσε είχε διαφορετική προσέγγιση σε σχέση με το παραδοσιακό hacking. Ο Lamo δεν ανακαλύφθηκε ποτέ από τις εταιρείες στις οποίες εισέβαλε. Αντίθετα τους πρότεινε να τους βοηθήσει να ασφαλίσουν τα συστήματά τους … αμισθί. Στη συνέχεια, δημοσιοποιούσε τις «επιτυχίες» του χωρίς προηγούμενη προειδοποίηση.
Η εισβολή του στους The New York Times

Ο Adrian Lamo έγινε πασίγνωστος για τις εισβολές του στο εσωτερικό δίκτυο των The New York Times τον Φεβρουάριο του 2002, προσθέτοντας το όνομά του στις απόρρητες βάσεις δεδομένων των δημοσιογραφικών πηγών. Xρησιμοποίησε λογαριασμούς της εφημερίδας για να πραγματοποιήσει ο ίδιος έρευνα σε καυτά ζητήματα της επικαιρότητας.

Η εφημερίδα αιτήθηκε τη σύλληψή του και το ένταλμα εκδόθηκε τον Αύγουστο του 2003, ύστερα από τη μεσολάβηση 15μηνης έρευνας της αστυνομίας και του FBI.

Το Σεπτέμβριο του ίδιου έτους, ο Lamo παραδόθηκε στις αρχές της Καλιφόρνιας, μετά από ανεπιτυχή πολυήμερη έρευνα των Αρχών. Στις 11 Σεπτεμβρίου (!) παραδόθηκε και στο FBI στη Νέα Υόρκη και δήλωσε ένοχος για τις εισβολές του απέναντι στη Microsoft, τους New York Times και στη βάση δεδομένων με νομικά και προσωπικά αρχεία αμερικανών πολιτών, ονόματι LexisNexis. Για τις εισβολές του, ο Lamo δεν προγραμμάτιζε. Χρησιμοποιούσε έναν web browser και εκμεταλλευόταν misconfigured proxies, συχνά μέσω ενός εργαλείου που λέγεται ProxyHunter.
Εισέβαλε στο δίκτυο του NBC ‘on camera’

Το 2002, το NBC τον προκάλεσε να προσπαθήσει να εισβάλει στο εσωτερικό δίκτυό του on camera κατά τη διάρκεια εκπομπής που είχε αντικείμενο την Ασφάλεια. Ο Lamo όχι μόνο τα κατάφερε αλλά το έπραξε σε λιγότερο από πέντε λεπτά, προς πλήρη απογοήτευση των στελεχών του καναλιού. Στη συνέχεια το κανάλι έδιωξε τον Lamo από το studio.
Η ζωή του σε ντοκιμαντέρ

Η ζωή και το «έργο» του γυρίστηκε σε ντοκιμαντέρ, με τον τίτλο ‘Hackers Wanted’ και αφηγητή τον Kevin Spacey. Η ταινία αναζητά τα πρακτικά και ηθικά ζητήματα του σύγχρονου hacking, παραλληλίζοντας την ιστορία του Lamo με αυτές αμφισβητήσιμων προσωπικοτήτων της ιστορίας. «Παραδόξως» το ντοκιμαντέρ δεν έχει βγει ακόμα στις αίθουσες. Ωστόσο, τον Μάιο του 2009, ένα βίντεο που υποτίθεται ότι είναι το trailer του ‘Hackers Wanted’ ανέβηκε στο web site ταινιών, Eye Crave.

Ο Lamo παρουσιάζεται επίσης στο βιβλίο “The Wholly Book of Cliches & Cabbages” ως η ενσάρκωση του “ασύμφωνου hacker”, αναφέροντας ότι “ο ασύμφωνος hacker” έχει τις ικανότητες να γίνει ένας κοινός hacker, το κάνει όμως με διαφορετικό τελείως τρόπο. Ο Adrian αναφέρεται επίσης και στο web comic xkcd.

To 2003, την εποχή που κρυβόταν από το FBI, ήταν ο πρώτος άνθρωπος που έδωσε συνέντευξη στο TechTV (μέσω τηλεφώνου).
Η δίκη του

Το 2004, ο Lamo καταδικάστηκε σε έξι μήνες κράτηση στο σπίτι των γονιών του, σε δύο χρόνια αστυνομικής επιτήρησης και 65.000 δολάρια ποινή. Καταδικάστηκε για τις επιθέσεις του στους The New York Times και τη Microsoft, ενώ φέρεται να αποδέχθηκε τις επιθέσεις του στο Excite@Home, το Yahoo!, την MCI WorldCom, την Ameritech, τη Cingular, την AOL Time Warner, Bank of America, Citigroup, McDonald’s και Sun Microsystems.

Στη δίκη του, ο Lamo δήλωσε μετανοιωμένος και ότι έχει αφήσει πίσω του την εγκληματική του πορεία.

Τον Ιανουάριο του 2007 η επιτήρησή του έληξε.
H ιδιόρρυθμη προσωπικότητά του

Κριτικές συχνά αναφέρουν τον Lamo ως «άνθρωπο που διεκδικεί τη δημοσιότητα» ή κοινό εγκληματία, τις οποίες και δεν αρνήθηκε ποτέ.

Όταν τον προκάλεσαν να δώσει απάντηση στις κατηγορίες (ότι εγκληματεί για να λάβει δημοσιότητα), απάντησε: «Ο,τιδήποτε κι αν πω για την προσωπικότητά μου ή για τη δράση μου, το μόνο που θα καταφέρω είναι να δώσω υπερβολική σημασία στα λόγια τους».

Όταν προσεγγίστηκε για σχόλια μετά τη δίκη του, ο Lamo απογοήτευσε τους δημοσιογράφους, απαντώντας με σουρεαλιστικό τρόπο, όπως «Η Πίστη οδηγεί» ή «Είναι μια όμορφη μέρα σήμερα» ή «Πιστεύω σε έναν κόσμο που μπορούν να συμβούν τα πάντα, ακόμα κι αν πρέπει να τα πράξω εγώ». Ακόμα, όταν τον ρώτησαν από το περιοδικό Wired αν φοβάται τη φυλακή, απάντησε: «Είμαι σίγουρος ότι θα είναι μια εκπαιδευτική εμπειρία. Το πιο όμορφο πράγμα στο σύμπαν μας είναι ότι τίποτα δεν χάνεται».

Το Μάιο του 2006, ο Adrian Lamo αρνήθηκε να δώσει δείγμα αίματος που του ζητήθηκε για να καταχωρηθεί το DNA του, λόγω θρησκείας. Στην αντίθεσή του αυτή, βρήκε πολλούς υποστηρικτές, μεταξύ των οποίων και οι γνωστοί πρώην hackers Kevin Poulsen και Kevin Mitnick. Τελικά αποφασίστηκε διακανονισμός και ζητήθηκε από τον Lamo να δώσει δείγμα από τα μαλλιά του.
Η βραβευμένη συνέχεια της πορείας του

Μετά τη λήξη της ποινής του, ο Lamo σπούδασε δημοσιογραφία και φωτογραφία, συνέχισε ως δημοσιογράφος και βραβεύτηκε για τα άρθρα του. Έχει γράψει στα περιοδικά Network World, Mobile Magazine, 2600 Magazine, XY Magazine κ.ά., ενώ πήρε συνεντεύξεις από προσωπικότητες όπως ο John Ashcroft και ο Oliver Stone. Ο Lamo συχνά παραδίδει εισηγήσεις σε διεθνή Συνέδρια (ήταν ο keynote speaker στο security conference της κυβέρνησης των ΗΠΑ το 2005 και συμμετέχων σε πάνελ στο Information Security in the Age of Terrorism).

Πλέον καλείται συχνά να δώσει συνεντεύξεις σε γνωστά περιοδικά και τηλεοπτικά κανάλια, ενώ εμφανίζεται συχνά καλεσμένος στη σειρά The Screen Savers του TechTV.

Η παρουσίασή του στην Αθήνα

Στο Συνέδριο της 17ης Δεκεμβρίου, ο Lamo θα αντιμετωπίσει την ελληνική κοινότητα των επαγγελματιών της Ασφάλειας και Διαχείρισης Κινδύνων, μέσα από τα μάτια της «άλλης πλευράς». Θα εξηγήσει τι σημαίνει τελικά η έννοια της Ασφάλειας και γιατί τα συστήματα είναι failure-tolerant και όχι fail-safe.

Βέλτιστες πρακτικές εφαρμογής της GRC στρατηγικής
11:20 – 12:20
KEYNOTE SPEAKER
'O άστεγος hacker'
Ετοιμαστείτε να τον προκαλέσετε!
"Failure Tolerance as Fail-Safety: Expect to be Compromised"

Adrian Lamo

Στο Συνέδριο της 17ης Δεκεμβρίου, ο Lamo θα αντιμετωπίσει την ελληνική κοινότητα των επαγγελματιών της Ασφάλειας, Διαχείρισης Κινδύνων και Πληροφορικής, μέσα από τα μάτια της «άλλης πλευράς». Θα εξηγήσει τι σημαίνει τελικά η έννοια της Ασφάλειας και γιατί τα συστήματα είναι failure-tolerant και όχι fail-safe.

Αρέσκεται στο διάλογο και στις προκλητικές ερωτήσεις. Έρχεται έτοιμος να απαντήσει ακόμα και στο πώς μπορεί να δεχθεί εισβολή το... δικό σας δίκτυο!

Συνεδριακό Κέντρο Δαΐς, Εκπαιδευτήρια Δούκα

Μεσογείων 151

151 25 Μαρούσι

Χριστόφορος Κάσδαγλης , Σπλιτ ! μυθιστόρημα, εκδόσεις Καστανιώτη

Σπλιτ είναι η κορυφαία στιγμή στο μπλακ τζακ, μας εξηγεί ο Χριστόφορος Κάσδαγλης .΄Εχεις δυο όμοια φύλλα και δικαιούσαι , αν θέλεις , να τα χωρίσεις και να παίξεις σε δυο ταμπλό υπό την προύπόθεση ότι θα διπλασιάσεις το στοίχημά σου. Σπλιτ είναι όμως και το σπάσιμο μιας μετοχής σε δυο ή περισσότερα νέα κομμάτια λόγω κεφαλαιοποιήσεως αδιανεμήτων κερδών . Σπλιτ σημαίνει επίσης το πασάρισμα της μπάλας του μπάσκετ προς τα έξω όταν ο παίκτης έχει μπει ντριμπλάροντας προς το καλάθι , έχει μπλοκαριστεί από την αντίπαλη άμυνα και δεν ξέρει τι να την κάνει .Σπλιτ στο μπάσκετ σημαίνει ασφάλεια, στο Χρηματιστήριο οφθαλμαπάτη , στο καζίνο Ανάσταση. Σπλιτ όμως για τον Χριστόφορο Κάσδαγλη σημαίνει πολύ περισσότερα πράγματα , καθώς ο όρος αυτός γίνεται τίτλος ενός βιβλίου , μετατρέπεται σε σύμβολο πίσω απ΄ το οποίο κινούνται πρόσωπα και γεγονότα ανατρέπονται συναισθήματα και διαλύονται σχέδια ζωής .Στο μυθιστόρημα ο συγγραφέας βιώνει την καθημερινότητά του ως τυχερό παιχνίδι και την μεταφέρει στο χαρτί ακολουθώντας τις λογικές μιας διαρκούς παρτίδας μπλακ τζακ , πόκας ή ακόμα και σιωπηλής πασιέντζας με τον εαυτό του . Η ιστορία δομείται σε πολλά επίπεδα , το βιβλίο είναι πολυσχιδές και πολυεπίπεδο , σου δίνει την αίσθηση ότι ανοίγει και κλείνει ως τράπουλα . Προσωπικά μου θύμισε ένα χάρτινο σπίτι με πολλά διαφορετικά δωμάτια

όπου κατοικούν φιγούρες και αριθμοί κι όλες οι πόρτες των δωματίων είναι κλειδωμένες . Η πιθανότητα να ανοίξει κανείς μια απ΄ τις πόρτες δεν σχετίζεται μόνο με την δυνατότητά του να κερδίζει τον αντίπαλο , αλλά κυρίως με την ικανότητά του να παραμένει στο παιχνίδι ως το τέλος .

Πρόκειται λοιπόν για ένα παιχνίδι αντοχής, άλλωστε τι παραπάνω είναι και η ίδια η ζωή αν τη δει κανείς σ΄ ένα συμβολικό επίπεδο . Για να γίνω πιο συγκεκριμένη, ο Βλαδίμηρος Δημητριάδης , δημοσιογράφος στην εφημερίδα Ασύρματος , που όμως ο επαγγελματικός του οίστρος έχει αμβληθεί , καθώς με τα χρόνια συνειδητοποιεί ότι το επάγγελμά του προσκρούει στα κοινωνικά του όρια , επιλέγει την αργομισθία , αλλά και την παραμυθία του Καζίνου και των τυχερών παιγνίων . Ο ίδιος αυτοαποκαλείται τζογαδόρος , παλαιοκομμουνιστής , ακτιβιστής και ερωτύλος , ωστόσο αν εξαιρέσει κανείς το χαρτοπαιχτικό του πάθος και τον άκρατο αυτοσαρκασμό του , αποτελεί μάλλον ένα τυπικό παράδειγμα της γενιάς του . Εδώ βρίσκεται και η ουσία του βιβλίου , που με πλάγιο και διακριτικό τρόπο εισάγει τον πολιτικό προβληματισμό στις σελίδες του και περιγράφει εμμέσως πλην σαφώς την προσωπική περιπέτεια του αριστερού μέσα στην νεοελληνική κοινωνία . Τι γίνεται με τη γενιά της αριστεράς που ενηλικιώθηκε στη μεταπολίτευση, ανδρώθηκε στα ιδεολογικά της χαρακώματα , ενέδωσε στις φαντασιώσεις της, αναλώθηκε στα πολιτικά της πάθη , αποκλείσθηκε και τελικά απαξιώθηκε . Νομίζω πως η γενιά αυτή που είναι και δική μου γενιά αγωνίζεται τώρα καθώς όλα γύρω είναι ρευστά και ο χρόνος φεύγει με ιλιγγιώδεις ταχύτητες , να ξανακερδίσει την χαμένη της αξιοπιστία

και φυσικά την αυτοεκτίμησή της . ΄Ετσι και στο βιβλίο του Χριστόφορου Κάσδαγλη , ο ήρωας που φέρει όλα τα χαρακτηριστικά του παλιού αριστερού παλεύει ανάμεσα στις ψευδαισθήσεις και στις βεβαιότητές του, προσπαθεί να ξαναστήσει την κλονισμένη μυθολογία του και τελικά να ορθοποδήσει . Οι τρόποι και οι τόποι είναι πολλοί. Για τον συγγραφέα είναι ο τζόγος , το καζίνο , η Ειρήνη , το γράψιμο ,το κυνήγι του Μπάρλοου , το όνειρο του απροσδόκητου κέρδους, το τελικό σπλιτ στο παιχνίδι , το βιβλίο που κυοφορείται πίσω απ΄ όλα αυτά .

Το μυθιστόρημα τολμώ να πω πως είναι αυτοβιογραφικό και αποτελεί ένα μικρό διαβατήριο, για να ταξιδέψουμε μέσα από αρκετές δολιχοδρομήσεις στο προσωπικό σύμπαν του συγγραφέα . Ο τελευταίος μας αποκαλύπτει με έναν παιγνιώδη αλλά πολύ συγκροτημένο λόγο τον καθημερινό του λαβύρινθο , τις χαμένες στιγμές , τις αποκλίσεις , τα αδιέξοδα , αλλά και τις ανωφέρειες της δικής του πορείας στην δημοσιογραφία , στην πολιτική , στον έρωτα , στις εμμονές του , στον σκληρό μύθο του Καζίνου. Το βιβλίο θα λεγα πως απευθύνεται σε απαιτητικούς αναγνώστες . Είναι μια άσκηση γραφής , καθώς συνδυάζει πολλές τεχνικές , γλώσσες και επίπεδα που εναλλάσσονται συνεχώς χωρίς όμως να ενοχλούν τον αναγνώστη .Αντίθετα κάνουν την αφήγηση συναρπαστική , την μετατρέπουν σ΄ ένα μυστηριώδες παζλ και της προσδίδουν σασπένς που παραπέμπει συχνά στο νουάρ μυθιστόρημα .Ειδικά στην

Περίπτωση του Φίλιππου Μπάρλοου ο ήρωας μεταμορφώνεται σε αληθινό ντετέκτιβ, ενώ τα πρόσωπα μοιάζουν να δραπετεύουν απ΄την πραγματικότητα και να γλιστρούν αθόρυβα στις σελίδες του χαρτιού . Το μυθιστόρημα γίνεται η άλλη πλευρά του τζόγου και κάθε παρτίδα -κερδισμένη ή χαμένη- μεταμορφώνεται σ΄ένα καινούργιο και συχνά απρόσμενο κεφάλαιο του βιβλίου.

Το Σπλιτ ωστόσο είναι κι ένα βιβλίο όπου ακτινογραφούνται οι ιδιαιτερότητές του συγγραφέα του , η παιδεία , το υψηλό μορφωτικό του επίπεδο , το αφηγηματικό ταλέντο , η καλή γνώση της γλώσσας , οι πολιτικές του επιλογές, η προσωπικότητα και κυρίως η αριστερή κουλτούρα του.

Κι εδώ θέλω να σταθώ και να υπογραμμίσω κάτι άλλο : η γραφή του Χριστόφορου Κάσδαγλη ήταν τόσο εντυπωσιακή , ώστε μ΄έκανε να παρακάμψω τις επιφυλάξεις μου για ιστορίες ανθρώπινων τύπων που κινούνται στους νυκτόβιους κόσμους των καζίνων και ποντάρουν τις ελπίδες και τις περιουσίες τους σε μερικά κομμάτια χαρτιού . Οι αφηγήσεις του με κατέπληξαν και μου φώτισαν πρωτόγνωρες πλευρές του ζητήματος . Προσωπικά δεν έχω πατήσει σε καζίνο κι όλες οι χαρτοπαιχτικές μου εμπειρίες είναι απ΄ τα πρωτοχρονιάτικα οικογενειακά τραπέζια. Παρόλα αυτά το βιβλίο με συνεπήρε απ΄ την πρώτη στιγμή , καθώς ο συγγραφέας του κατάφερε να συνδέσει με υπόγειο τρόπο τους χώρους του τζόγου με τους χώρους της καθημερινότητας των ηρώων του , να βάλει τα παιχνίδια της τύχης στην προσωπική τους μοίρα . Το κέρδος , μας εξηγεί ο ίδιος , είναι πάντα αμφίβολο, η απώλεια μπορεί να μεταφραστεί σ΄

ένα άλλο επίπεδο σε κέρδος, το σπλιτ να γίνει σε ανύποπτο χρόνο και από κάποιον που δεν θα το περίμενες ποτέ . Όλα παίζονται ακόμα και τα αυτονόητα , αυτά που νομίζουμε ακλόνητα δικά μας, οι σημασίες των πραγμάτων, των ιδεών , αλλά και των προσώπων που αγαπήσαμε .

Η αδρεναλίνη σε κρατάει σε εγρήγορση , σε ετοιμότητα στα γυρίσματα της ζωής και της ρουλέτας, σε κάνει σοφό με τις απώλειες και σου δίνει ανάσες με τα πρόσκαιρα κέρδη σου .Η παραίνεση του συγγραφέα είναι να επιμένεις και να παραμένεις ως το τέλος στο παιχνίδι ακόμα κι αν πρέπει να ρισκάρεις τα ρέστα σου .

Συμπερασματικά θα έλεγα ότι ο Χριστόφορος Κάσδαγλης έγραψε ένα συμβολικό μυθιστόρημα που διαθέτει πνεύμα, χιούμορ , αυτοσαρκασμό, παιγνιώδη χρήση της γλώσσας , πολλά επίπεδα αφήγησης πρωτότυπη δομή , και αποτελεί απόσταγμα της ίδιας του της ζωής . Το θέμα του τζόγου θα με έκανε κάτω από άλλες προϋποθέσεις να μην ασχοληθώ καθόλου με το βιβλίο. Εδώ όμως ο τζόγος δεν είναι ο κεντρικός άξονας της υπόθεσης , αλλά το know how του συγγραφέα , η λογική της ίδιας της

γραφής .Είναι σαφές ότι ο συγγραφέας υπήρξε θαμώνας των νυχτερινών καζίνων .Μπορεί όμως και να μπλοφάρει . Το βέβαιο είναι ότι έχει μελετήσει σε βάθος τις τεχνικές των τυχερών παιχνιδιών . Μήπως όμως κι ΄’ενας λογοτέχνης δεν είναι σε τελική ανάλυση ένας τζογαδόρος που παίζει τα δικά του παιχνίδια με τους αναγνώστες . Μήπως ο τελικός του στόχος κάθε βιβλίου , πίσω από το οποίο βέβαια ελλοχεύει πάντα ο συγγραφέας του, δεν είναι να κερδίσει , πολύ περισσότερα από τα κέρδη του συμβατικού παίκτη των καζίνων , να κερδίσει τις ψυχές των ανθρώπων που παίζουν μαζί του και μάλιστα με τις σημαδεμένες , ωστόσο πάντα μαγικές τράπουλες της λογοτεχνίας .

Κατερίνα Καριζώνη

BΡΑΒΕΙΟ ΑΥΛΑΙΑ 2009

Παρουσίαση του Μονόφθαλμου στην Αρτα

Οι εκδόσεις Καστανιώτη και το βιβλιοπωλείο Η πολυθρόνα του Νίτσε της Άρτας σας καλούν στην παρουσίαση του βιβλίου της Κατερίνας Καριζώνη ο ΜΟΝΟΦΘΑΛΜΟΣ και άλλες πειρατικές ιστορίες στις 18 Δεκεμβρίου 2009 , 8,30 μμ. Για την συγγραφέα και το έργο της θα μιλήσουν οι Ελπιδοφόρος Ιντζέμπελης , συγγραφέας , βιβλιοκριτικός και ο Φίλιππος Φιλίππου , συγγραφέας.

Η εκδήλωση θα γίνει στο Βιβλιοπωλείο Η ΠΟΛΥΘΡΟΝΑ ΤΟΥ ΝΙΤΣΕ, Φιλελλήνων 26-28 Άρτα.

http://www.dimokratiki.org/?p=12427

BΡΑΒΕΙΑ ΑΥΛΑΙΑ 2009

Kυκλοφόρησε ο τόμος με τα ποιήματα του 2008 του περιοδικού ΔΕΚΑΤΑ .Περιλαμβάνει ποιήματα των Νάνου Βαλαωρίτη , Γιάννη Βαρβέρη, Γιώργου Βέλτσου ,Κικής Δημουλά , Κατερίνας Καριζώνη, Δημήτρη Καλοκύρη, Χλόης Κουτσουμπέλη ,Χριστόφορου Λιοντάκη ,Ντίνου Χριστιανόπουλου και άλλων ποιητών που δημοσίευσαν ποιήματά τους στο περιοδικό κατά τη διάρκεια του χρόνου.Μια επιμελημένη έκδοση από την κοινωνία των Δεκάτων.

ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΟΥΛΟΓΛΟΥ TVXS.gr

Μετά τη μεγάλη επιτυχία που εξακολουθεί να σημειώνει το DVD με ανέκδοτο υλικό διάρκειας 150 λεπτών από τα γεγονότα μετά την δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, με τίτλο «Δεκέμβρης 2008: Η εξέγερση» , το Tvxs.gr και ο Στέλιος Κούλογλου παρουσιάζουν δύο νέα ντοκιμαντέρ για τον εμφύλιο. Τα ντοκιμαντέρ έχουν τίτλο «Ο Μυστικός Πόλεμος: Βρετανοί-Αντίσταση-Εμφύλιος» και «Σαν τους Πρώτους Χριστιανούς».

Η παρουσίαση θα πραγματοποιηθεί στον ΙΑΝΟ, Σταδίου 24, την Τετάρτη 2 Δεκεμβρίου, στις 12.30μ.μ. Τα DVD μπορεί να προμηθευτεί κανείς από τον ΙΑΝΟ, το FLORAL, το PUBLIC και το TVXS, ενώ προσεχώς θα είναι διαθέσιμα σε όλη την Ελλάδα.

Έντυπη Έκδοση Ελευθεροτυπία, Δευτέρα 30 Νοεμβρίου 2009

Το βιβλίο νίκησε την κρίση

Του ΒΑΣΙΛΗ Κ. ΚΑΛΑΜΑΡΑ

Οι εκδόσεις «Καστανιώτη» μέχρι τα τέλη Οκτωβρίου είχαν αύξηση 8% στις πωλήσεις. Γιορτάζουν, λοιπόν, τα σαράντα χρόνια λειτουργίας τους με αισιοδοξία και πολλά νέα βιβλία (ελληνικά και ξένα)

Το ημερολόγιο έγραφε «27 Νοεμβρίου 1969». Ηταν ο τρίτος χρόνος της δικτατορίας. Σ' ένα αθηναϊκό τυπογραφείο τυπώνεται για πρώτη φορά ο λογότυπος μιας νέας εκδοτικής εταιρείας: «Εκδόσεις Καστανιώτη». Ο Θανάσης Καστανιώτης ήταν τότε είκοσι πέντε ετών. Από το 1957, μέχρι να ιδρύσει τις δικές του εκδόσεις, είχε μαθητέψει στη «μεγάλη του γένους σχολή», δηλαδή το ξενόγλωσσο βιβλιοπωλείο «Φωλιά του Βιβλίου». Μέσα από αυτή τη «σχολή» παρήλασαν τα δύο Νομπέλ Λογοτεχνίας, πολιτικοί, επιστήμονες κι όλα τα μεγάλα ονόματα της ελληνικής διανόησης.

Ο Θανάσης Καστανιώτης στηρίχτηκε σε μια άτυπη τρόικα, που αποτελούνταν από τον Θανάση Ρεντζή, τον Φώτη Καραμήτσο και τον Θόδωρο Παραδέλλη. Η αρχή έγινε με την επιστημονική σειρά «Θεαίτητος», με προσανατολισμό στην κυβερνητική. Το πρώτο λογοτεχνικό βιβλίο ήταν το «Μικρό ανθολόγιο παγκόσμιας ποίησης», που υπέγραφε ο πρόωρα χαμένος ποιητής Ανδρέας Αγγελάκης (1940-1991). Ο κατάλογος των εκδόσεων άρχισε να εμπλουτίζεται με τα ονόματα της Ελλης Αλεξίου, του Δημήτρη Χατζή, του Θέμου Κορνάρου, της Ιωάννας Καρατζαφέρη.

Την περασμένη Παρασκευή οι εκδόσεις «Καστανιώτη» συμπλήρωσαν ακριβώς σαράντα χρόνια ζωής. Αυτή την επέτειο, που συνδέθηκε με την κυκλοφορία 5.144 τίτλων, διάλεξε ο Θανάσης Καστανιώτης για να παρουσιάσει τους 179 τίτλους τού 2009. «Το 2010, με την ευκαιρία της επετείου μας, θα αναπτύξουμε μια μεγάλη καμπάνια για το βιβλίο, την ανάγνωση και τον πολιτισμό», υποσχέθηκε.

Η οικονομική κρίση δεν έπληξε τις εκδόσεις του, όπως παραδέχτηκε. Μάλιστα, φάνηκε εξαιρετικά αισιόδοξος και για το μέλλον. «Το αναγνωστικό κοινό στην Ελλάδα μπορεί να δέχεται πιέσεις, να μη διευρύνεται θεαματικά, αλλά παραμένει ένα κρίσμο μέγεθος με σταθερή αναγνωστική συμπεριφορά. Κι αυτό επειδή το βιβλίο παραμένει φτηνό, ένα ιδανικό μέσο διαφυγής ιδιαίτερα για καιρούς εσωστρέφειας», είπε.

Για να υποστηρίξει τις εκτιμήσεις του, ο Θανάσης Καστανιώτης ανέτρεξε σε ενθαρρυντικούς αριθμούς που έρχονται από την αμερικανική και ευρωπαϊκή αγορά του βιβλίου. «Τα μηνύματα που έρχονται από το εξωτερικό είναι ενθαρρυντικά: οι πωλήσεις στις ΗΠΑ αυξήθηκαν μέχρι τον περασμένο Σεπτέμβριο ένα 7%, ενώ ένα αισιόδοξο 8% έρχεται από αντίστοιχη έρευνα της Γαλλίας και ένα 2,7% από τη Βρετανία. Οι εκδόσεις "Καστανιώτη", μέχρι τα τέλη Οκτωβρίου, τρέχαμε με μια αύξηση κοντά στο 8%».

Τη φετινή χρονιά οι εκδόσεις «Καστανιώτη» κυκλοφόρησαν συνολικά 47 βιβλία Ελλήνων λογοτεχνών. Οι δέκα από αυτούς συνεργάστηκαν με τον εκδοτικό για πρώτη φορά: Αθηνά Κακούρη, Αλέξης Πάρνης, Τιτίνα Δανέλλη, Χριστόφορος Κάσδαγλης, Θοδωρής Ραχιώτης, Αγγελική Στρατηγοπούλου, Μάνος Τσιλιμίδης, Ιωάννα Φραγκιά, Νίκος Χρυσός.

Από τις «παλιοσειρές» εμφανίστηκαν με καινούργια τους βιβλία οι: Μ. Ανδρουλάκης, Κ. Αρκουδέας, Α. Ασωνίτης, Π. Βούλγαρης, Ιωάννα Καρυστιάνη, Ρέα Γαλανάκη, Ευρ. Γαραντούδης, Ντόρα Γιαννακοπούλου, Σ. Δάνδολος, Κατερίνα Ζαρόκωστα, Ζυράννα Ζατέλη, Π. Κάγιος, Γ. Κακουλίδης, Π. Καλιότσος, Μ. Κασόλας, Ισμήνη Καμπάνταη, Κατερίνα Καριζώνη, Π. Μάτεσις, Α. Μήτσου, Μ. Μοδινός, Πέπη Μούστου, Ξ. Μπρουντζάκης, Θ. Νιάρχος, Λ. Παπαδόπουλος, Μ. Πρατικάκης, Ελένη Πριόβολου, Μαρία Σταματάκη, Α. Σταμάτης, Κ. Τζούμας.

«Στις εκδόσεις μας», ήταν η εκτίμηση του διευθυντή της ελληνικής λογοτεχνίας Δημήτρη Ποσάντζη, «στεγάστηκαν σπουδαίοι δημιουργοί που έχουν διαβεί τα όρια της κλασικής πλέον λογοτεχνίας. Σε εμάς κατέφυγαν συγγραφείς που παλαιότερα αισθάνονταν περιχαρακωμένοι. Μαζί μας ξεκίνησαν νέοι δημιουργοί, που μονοπώλησαν σε σύντομο χρόνο τις συζητήσεις των βιβλιόφιλων».

Η ιδια δυναμική και στη σειρά της ξένης λογοτεχνίας. Και τι δεν ετοιμάζει ο υπεύθυνος γι' αυτήν Ανταίος Χρυσοστομίδης: Χανς Μάγκνους Εντσενμπέργκερ «Χάμερσταϊν», Χέρτα Μίλερ «Atemschaukel» (χωρίς ελληνικό τίτλο ακόμη), Ουμπέρτο Εκο «Ο ίλιγγος της λίστας», Ολιβιέ Τοντ «Αλμπέρ Καμί. Μια ζωή», Ερνεστ Χέμινγουεϊ «Με την υπογραφή τού Χέμινγουεϊ» (τα δημοσιογραφικά του κείμενα), Ζοζέ Σαραμάγκου «Τετράδιο» (επικαιρικές παρεμβάσεις, με θέματα από τον Μπερλουσκόνι μέχρι την κρίση της σύγχρονης Αριστεράς). *

Το βιβλιοπωλείο Πρωτοπορία στην Θεσσαλονίκη

οι εκδόσεις Οξύ και οι Εκδόσεις Καστανιώτη

διοργανώνουν εκδήλωση για την παρουσίαση των βιβλίων

του Χριστόφορου Κάσδαγλη
Σπλιτ και Η αριστερά και ο κακός ο λύκος
την Τρίτη 8/12 στις 8:30 μ.μ.

στον χώρο του βιβλιοπωλείου. Για το βιβλίο θα μιλήσουν οι:
-Αντώνης Σουρούνης, συγγραφέας
-Ηλίας Κουτσούκος, δημοσιογράφος- συγγραφέας
-Κατερίνα Καριζώνη, συγγραφέας
Τη συζήτηση θα συντονίσει ο δημοσιογράφος Αντρέας Σάντερς.

Πρωτοπορία, Παραλία Θεσσαλονίκης, τηλ. 2310 226190

Το μοιρολόι του ΜΟΝΟΦΘΑΛΜΟΥ

O MONOΦΘΑΛΜΟΣ ΣΤΟ ΙΝDEX σελ.29

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

ΒΡΑΒΕΙΑ «ΑΥΛΑΙΑ» 2009

Το περιοδικό «ΑΥΛΑΙΑ» γιορτάζει τα έξι χρόνια κυκλοφορίας (Νοέμβριος 2003- Νοέμβριος 2009) και τιμά ανθρώπους που έχουν συνεισφέρει με την προσωπικότητα και το έργο τους στην ανάπτυξη του πολιτισμού της καθημερινότητας σ’ αυτή τη πόλη και όχι μόνο. Το περιοδικό «ΑΥΛΑΙΑ» αποτελεί μια επιτυχημένη έκδοση free press εντύπου στην πόλη της Θεσσαλονίκης. Είναι ένα περιοδικό πολιτισμού, που ασχολείται με τα πολιτιστικά και καλλιτεχνικά δρώμενα της Θεσσαλονίκης, εστιάζοντας στη ζωή και τον πολιτισμό της. Μεγάλο μέρος της ύλης του αφορά αφιερώματα από την τρέχουσα πολιτιστική επικαιρότητα, προτάσεις και αναδρομές, συνεντεύξεις, αναφορά και παρουσίαση της καλλιτεχνικής δουλειάς δημιουργών της Θεσσαλονίκης. Το περιοδικό «ΑΥΛΑΙΑ», λόγω της σταθερότητας της έκδοσης του, έχει αναπτύξει τα τελευταία έξι χρόνια, μια σταθερή σχέση με το αναγνωστικό κοινό της Θεσσαλονίκης.
Το περιοδικό «ΑΥΛΑΙΑ» ξεκίνησε άτυπα το 2004 την βράβευση ανθρώπων του πολιτισμού.
Τα βραβεία καθιερώθηκαν ως «Βραβεία ΑΥΛΑΙΑ». Πιστεύουμε πως αυτή η πράξη είναι μια μικρή αλλά ουσιαστική παρέμβαση στα πολιτιστικά πράγματα του τόπου, άλλωστε οι παρεμβάσεις της εταιρίας «ΑΥΛΑΙΑ» στον πολιτισμό, με τη διοργάνωση μουσικών, θεατρικών και εικαστικών εκδηλώσεων ή ως χορηγός επικοινωνίας είναι πρακτική που εφαρμόζουμε από την αρχή της λειτουργίας μας.
Φέτος τα βραβεία «ΑΥΛΑΙΑ» θα πραγματοποιηθούν στις 30 Νοεμβρίου, ημέρα Δευτέρα στο Θέατρο Μελίνα Μερκούρη στην Καλαμαριά, και θα τιμηθούν :

Από το χώρο της μουσικής ο συνθέτης Γιώργος Ανδρέου, η ερμηνεύτρια Ελένη Τσαλιγοπούλου και ο δημιουργός- ερμηνευτής Χρήστος Θηβαίος.

Από το χώρο του θεάτρου και του κινηματογράφου οι ηθοποιοί Γρηγόρης Βαλτινός, Στέλιος Μάινας, Άννα Φόνσου και Αλεξάνδρα Λαδικού, οι σκηνοθέτες Θοδωρής Γκόνης και Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος και ο κριτικός θεάτρου- θεατρολόγος Σάββας Πατσαλίδης

Από το χώρο των Εικαστικών Τεχνών ο κοσμήτορας της Σχολής Καλών Τεχνών του Α.Π.Θ Ξενής Σαχίνης, ο ιστορικός Τέχνης και επιμελητής της πινακοθήκης της Εταιρίας Μακεδονικών Σπουδών Γιάννης Τσούτσας και η επίκουρη καθηγήτρια Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας Errica Gutenswager, επίσης θα τιμηθεί ο συλλέκτης Χρήστος Καλεμκερής για τη δημιουργία του Μουσείου Φωτογραφίας το οποίο έχει δημιουργήσει στη Καλαμαριά

Από το χώρο του βιβλίου θα τιμηθούν οι συγγραφείς Σάκης Σερέφας και Κατερίνα Καριζώνη

Από τον χώρο του χορού η χορογράφος Δήμητρα Κορωναίου

Για την επιστημονική προσφορά τους ο ιατροδικαστής Ματθαίος Τσούγκας και ο πανεπιστημιακός δάσκαλος Γιάννης Αντωνόπουλος


Οι δημοσιογράφοι Στέλιος Κούλογλου, ο παλαίμαχος αθλητικογράφος Πλάτων Φορόπουλος και ο εκδότης του περιοδικού «Μετρονόμος» Τάσος Καραντής

Για την ανιδιοτελή κοινωνική προσφορά τους η Καίτη Κοντοπούλου από το Κέντρο Ανάπτυξης Πολιτισμού Προσαρμοσμένου Αθλητισμού, Άρτεμις Ασλανίδου πρόεδρος του ιδρύματος «Λάμψη» και Βλάσσης Γωγούσης- ιατρός

Από το χώρο της τοπικής αυτοδιοίκησης θα τιμηθούν για την ευαισθησία τους σε ότι αφορά τον πολιτισμό της καθημερινότητας οι Γιάννης Βοσκόπουλος Νομάρχης Φλώρινας, Χριστόδουλος Οικονομίδης Δήμαρχος Καλαμαριάς, Βασίλης Γάκης Αντιδήμαρχος Πολιτισμού Δήμου Θεσσαλονίκης, Πέτρος Ντομάτας Πρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου Δήμου Χίου

Για την προσφορά τους στον αθλητισμό οι Ζήσης Βρύζας Πρόεδρος ΠΑΕ ΠΑΟΚ, Νίκος Χατζηβρέττας αθλητής της ομάδας μπάσκετ ΑΡΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ, Βάσω Καραντάσιου Παγκόσμια Πρωταθλήτρια στο beach- volley γυναικών

Τέλος στη κατηγορία επιχειρηματικότητα και πολιτισμός θα τιμηθούν η Αύρα Πανουσοπούλου και οι οινοποιοί Νίκος Λαζαρίδης και Βαγγέλης Γεροβασιλείου

Το μουσικό μέρος της εκδήλωσης το επιμελείται ο μουσικοσυνθέτης Γιώργος Καζαντζής

Η δημιουργία των βραβείων ανήκει στη χαράκτρια Μαρία- Γεράρδη Πασσαλή

Την παρουσίαση της εκδήλωσης την έχει αναλάβει ο δημοσιογράφος Νίκος Θεοδωράκης

ΤΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ''ΑΥΛΑΙΑ'' 2009 ΣΤΗΝ ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΑΡΙΖΩΝΗ

ΒΡΑΒΕΙΑ ΑΥΛΑΙΑ 2009.

To περιοδικό ΑΥΛΑΙΑ αποτελεί μια επιτυχημένη έκδοση δωρεάν εντύπου στο χώρο της Θεσσαλονίκης. Είναι ένα περιοδικό πολιτισμού, που ασχολείται με τα πολιτιστικά και καλλιτεχνικά δρώμενα της Θεσσαλονίκης, εστιάζοντας στη ζωή, και τον πολιτισμό της καθημερινότητας. Μεγάλο μέρος της ύλης του αφορά αφιερώματα από την τρέχουσα πολιτιστική επικαιρότητα, προτάσεις και αναδρομές, συνεντεύξεις, αναφορά και παρουσίαση της καλλιτεχνικής δουλειάς δημιουργών της Θεσσαλονίκης. H AΥΛΑΙΑ έχει αναπτύξει στα έξη χρόνια κυκλοφορίας , μια σταθερή σχέση με το αναγνωστικό κοινό της Θεσσαλονίκης. Η «ΑΥΛΑΙΑ» ξεκίνησε άτυπα το 2004 την βράβευση ανθρώπων του πολιτισμού. Τα βραβεία έγιναν θεσμός , σαν «Βραβεία ΑΥΛΑΙΑ».Πιστεύουμε πως αυτή η πράξη είναι μια μικρή αλλά ουσιαστική παρέμβαση στα πολιτιστικά πράγματα του τόπου, άλλωστε οι παρεμβάσεις του περιοδικού ΑΥΛΑΙΑ στον πολιτισμό, με την διοργάνωση μουσικών , θεατρικών, εικαστικών, εκδηλώσεων , ή με την «χορηγία επικοινωνίας», είναι πρακτική που την εφαρμόζουμε από την αρχή της έκδοσής μας. Με μεγάλη μας χαρά σας πληροφορούμε ότι είσαστε ένα από τα πρόσωπα που επιλέχθηκαν να τιμηθούν από επιτροπή προσωπικοτήτων της πόλης μας , μέλη της συντακτικής ομάδας, και αναγνώστες, για το 2009 .

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στο Δημοτικό Θέατρο Καλαμαριάς «Μελίνα Μερκούρη»

τη Δευτέρα 30 Νοέμβριου 2009, και ώρα 21.00

Το μουσικό μέρος του προγράμματος : Επιμέλεια Γ. Καζαντζής

Το πρόγραμμα παρουσιάζει ο Νίκος Θεοδωράκης

ΤΟ ΑΤΟΠΟ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ

Το εμπόδιο ήταν πάντα η θερμοδυναμική

Γι΄αυτό δεν καταφέραμε να επιστρέψουμε

Όσο κι αν λυώναμε τα παπούτσια μας σε διαδρομές

Όσο κι αν γράφαμε γράμματα και ποιήματα

Προσπαθώντας να βάλουμε τάξη σ΄ένα σύμπαν

που διαστέλλεται αδιάκοπα .

Μα η τάξη είναι συστολή και θάνατος

-μας έλεγες -

ένας μουχλιασμένος κήπος που κοιμάται

κάτω από παγωμένα κρύσταλλα.

Το εμπόδιο ήταν πάντα η θερμοδυναμική

Δεν υπάρχει ταχύτητα για να σε φέρει πίσω

στις λίμνες των παιδικών χρόνων με τους κύκνους

ή έστω σ΄ εκείνον τον παλιό αγαπημένο,

Δεν υπάρχει επιστροφή -δεν υπήρξε ποτέ-

παρά μονάχα ο αλγόριθμος του πόνου

κι οθόνες λεπτές σαν μεμβράνες

που καίγονται ύπουλα πίσω μας

και μνήμες που έρπουν σαν αρρώστιες

μέσα στα κύτταρα.

H ιστορία του Γερμανικού Σχολείου γραμμένη από τον πιο αγαπητό μας καθηγητή, τον φιλόλογο Αστέριο Κρεμέτη

Aπό το βιβλίο του Στέργιου Κρεμέτη

AΛΕΞΗΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣ ''Σκότωσε ότι αγαπάς" εκδόσεις Καστανιώτη

Ο τίτλος μου έφερε στο νου ένα παλιό μου ποιήμα που τελειώνει ως εξής: Τρέμω από πυρετό τις νύχτες στο ταβάνι και πνίγω ό,τι αγαπώ. Κι εγώ που βίωσα πολλές φορές αυτή τη φράση γνωρίζω πολύ καλά τι σημαίνει να σκοτώνεις αυτά που αγαπάς. Εξοικειωμένη με το θέμα λοιπόν και έχοντας γνωρίσει τον συγγραφέα από προηγούμενα βιβλία του , διάβασα με ακόμα μεγαλύτερο ενδιαφέρον το τελευταίο του.Πρόκειται για ένα ευρηματικό μυθιστόρημα όπου ο αναγνώστης κυριολεκτικά χορεύει ανάμεσα στην πραγματικότητα και την φαντασίωση , ανάμεσα στο όνειρο και στον αισθητό κόσμο που όμως αποτελούνται από την ίδια υφή . Η καλή γνώση του κινηματογράφου που είναι εμφανής στον τρόπο που πραγματεύεται το υλικό του ο συγγραφέας , καθώς και η θητεία του στην ποιητική γραφή , του εξασφαλίζoυν ένα ακόμα προνόμιο στο χειρισμό της γλώσσας και της αφήγησης. Γραφή ποιητική , εκεί που οι ανάγκες το απαιτούν , συχνά παραληρηματική αλλά κι επιστροφή στις λογικές του κινηματογραφικού λόγου και της ρεαλιστικής εικόνας .Ο Αρης Μανιάτης , σκηνοθέτης με πολλές ταινίες , με μια διαλυμένη προσωπική ζωή -διαζύγια , μια κόρη που δεν βλέπει , πληγές που έχει συλλέξει από τη νεότητά του και άλλα πολλά - ξαναζεί ως φαντασίωση τη ζωή του , καθώς στην καθημερινότητά του , εισβάλει ένα βίαιο περιστατικό και την ανατρέπει.Η ιστορία μου θύμισε ένα βιβλίο Φυσικής που μου χάρισε τελευταία ο γιος μου και ονομάζεται "Το χρονικό του χρόνου" του γνωστού Stephen Hawkin, όπου όλα αυτά που εμείς οι συγγραφείς τα επινοούμε ως πρωτότυπες μυθιστορηματικές τεχνικές, ή άλλως τα γράφουμε "ποιητική αδεία" , η ανώτερη φυσική τα θεωρεί αυτονόητα αντιμετωπίζοντας τον χρόνο -δηλαδή παρελθόν, παρόν και μέλλον ως κάτι ενιαίο , αδιαίρετο και με δυνατότητες κίνησης προς όλες τις κατευθύνσεις . Αυτή την αίσθηση αποκομίζει κανείς απέναντι στην ρευστότητα των ορίων που επινοεί ο συγγραφέας ανάμεσα σ΄ αυτά που γίνονται, που έγιναν και που θα συμβούν.Η ρευστότητα και η συνεχής αμφιβολία που σε ακολουθεί ως το τέλος του βιβλίου δημιουργούν μια ατμόσφαιρα θρίλερ αλλά και παιχνιδιού που παίζεται μέσα στο μυαλό των ηρώων .Τα πράγματα διαλύονται και ανασυγκροτούνται συνεχώς και ο πρωταγωνιστής αλλά και ο αναγνώστης βρίσκονται σε μια διαρκή συναισθηματική εγρήγορση και αγωνία .Ωραίο βιβλίο γραμμένο με πρωτότυπη δομή.

Για την εκπομπή του ΣΤΕΛΙΟΥ ΚΟΥΛΟΓΛΟΥ "ρεπορτάζ χωρίς σύνορα" δείτε εδώ http://www.tvxs.gr/

Ti έκανες στον πόλεμο μπαμπά; Από την συνέντευξη που έδωσε ο Αλκης Καριζώνης στον δημοσιογράφο ΣΤ. ΚΟΥΛΟΓΛΟΥ για την ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ

Γιάννης Καρατζόγλου "ΠΗΓΑΙΟΣ ΚΩΔΙΚΑΣ" ποιητική διαδρομή 1964-2009 , εκδόσεις ΙΚΑΡΟΣ

Με συγκίνηση ξαναδιάβασα τα ποιήματα του Γιάννη Καρατζόγλου τυπωμένα σε μια συγκεντρωτική , ωστόσο όχι συνολική έκδοση , καθώς δεν αποτελούν τα άπαντά του ποιητή -.Πρόκειται για μια αναδρομή ή όπως τα ονομάζει ο ίδιος διαδρομή μέσα στην διαδικασία ωρίμανσης του προσωπικού του ιδιώματος , ή κώδικα όπως πολύ εύστοχα υπαινίσσεται ο τίτλος του βιβλίου . Η ποίηση του Γιάννη Καρατζόγλου στάθηκε για μένα οδηγός σε μια ηλικία που αναζητούσα αγωνιωδώς την δική μου λογοτεχνική ταυτότητα και γλώσσα . Οι συλλογές του ένα Καλοκαίρι και το ΔΞΘ αποτέλεσαν πυξίδα και χάρτη πορείας στην ποιητική αισθητική . Και τώρα που ξαναδιαβάζω αυτά τα ποιήματα , κρίνοντας πια από μια απόσταση τεσσάρων δεκαετιών , έχω να πω πάλι τα ίδια πράγματα . Η ποίηση του Γιάννη Καρατζόγλου συνεχίζει να με συγκινεί όπως και τότε, γιατί ακολουθεί τα πρότυπα της λογοτεχνικής παράδοσης της πόλης . Είναι συνέχεια του Αναγνωστάκη και κυρίως του Ασλάνογλου , του Κλείτου Κύρου , του Θέμελη , της Ζωής Καρέλλη , του Ιωάννου .Αναπαράγει αλλά και προάγει το κλίμα των λογοτεχνών της πόλης και βρίσκεται σε ευθεία συνέχεια μ΄ αυτούς. Στην ποίησή του αναγνωρίζει κανείς όλες τις αρετές τους : τους χαμηλούς τόνους, το υπαινικτικό ύφος αλλά και το υπόγειο συναίσθημα που πότε πότε παραπέμπει στον λυρισμό του Ασλάνογλου και πότε πότε στο συγκρατημένο πεζογραφικό ύφος του Αναγνωστάκη. Περιέχει την ενδοστρέφεια του εσωτερικού μονολόγου της Θεσσαλονίκης , αλλά είναι ταυτόχρονα και εξωστρεφής καθώς ασχολείται με τα κοινωνικά - πολιτικά προβλήματα του τόπου. Και βέβαια εγγράφεται μέσα στο σκηνικό της Θεσσαλονίκης , με τα τοπία και τα σύμβολά της, τα τοπωνύμια και το ομιχλώδες κλίμα της που σφράγισε όλους εμάς που την βιώσαμε και την βιώνουμε από κοντά. Πηγαίος λοιπόν αλλά και αυστηρός ο κώδικας γραφής του Γιάννη Καρατζόγλου, αποτελεί μια ακόμα ψηφίδα στην λογοτεχνία αυτής της αξεπέραστης πόλης.

Το νέο τεύχος του περιοδικού ΜΑΝΗ

Με πλούσια ύλη για την τοπική ιστορία και τα προβλήματα της Μάνης καθώς και μια πειρατική ιστορία της Κατερίνας Καριζώνη

Συνέντευξη στο περιοδικό CLOSE UP Νοεμβρίου 2009

Παρουσίαση του Μονόφθαλμου στην Αρτα

Παρασκευή, 30 Οκτωβρίου , 8:30 μμ

Οι Εκδόσεις Καστανιώτη και το βιβλιοπωλείο Η πολυθρόνα του Νίτσε σας προσκαλούν στην παρουσίαση του νέου βιβλίου της Κατερίνας Καριζώνη Ο Μονόφθαλμος και άλλες πειρατικές ιστορίες. Για την συγγραφέα και το έργο της θα μιλήσουν οι Ελπιδοφόρος Ιντζέμπελης, συγγραφέας-βιβλιοκριτικός και Φίλιππος Φιλίππου, συγγραφέας.

Βιβλιοπωλείο Η πολυθρόνα του Νίτσε Φιλελλήνων 26-28 Άρτα , 26810 77631

Παρουσίαση δύο ποιητικών βιβλίων

Για τους εν Αθήναις

Aπό την παρουσίαση του βιβλίου του Νίκου Διακογιάννη ''Καθρέφτες στο χώμα" Ιούλιος 2009

Παρουσίαση του ΜΟΝΟΦΘΑΛΜΟΥ στην Αθήνα

Katerina Karizoni

Πέμπτη, 12 Νοεμβρίου 2009, 7:00 μμ Το 104 Κέντρο Λόγου και Τέχνης των Εκδόσεων Καστανιώτη σας προσκαλεί στην παρουσίαση του νέου βιβλίου της Κατερίνας Καριζώνη Ο Μονόφθαλμος και άλλες πειρατικές ιστορίες. Για τη συγγραφέα και το έργο της θα μιλήσουνοι Νίκος Αλευράς, σκηνοθέτης και Φίλιππος Φιλίππου, κριτικός λογοτεχνίας και συγγραφέας. 104 Κέντρο Λόγου και Τέχνης Θεμιστοκλέους 104 Αθήνα , 210 3826185

Aναδημοσίευση από το περιοδικό CITY τεύχος Οκτωβρίου

http://www.cityportal.gr/content/view/8805/679/

Συνέντευξη της Κατερίνας Καριζώνη

06/10/2009

Θεσσαλονικιά συγγραφέας που έχει εκδώσει μυθιστορήματα, ποιητικά και παιδικά βιβλία και με οικονομικές σπουδές στο ενεργητικό της, μας συστήνει στο τελευταίο της μυθιστόρημα με τίτλο «Ο Μονόφθαλμος και άλλες πειρατικές ιστορίες» (εκδόσεις Καστανιώτη) άγνωστες μορφές της ελληνικής πειρατείας μέσα από μια γοητευτική περιπλάνηση στις θρυλικές ρότες του Αιγαίου. Η Κατερίνα Καριζώνη έδωσε συνέντευξη στη Νατάσα Χολιβάτου και το περιοδικό CITY. Από που προέκυψε η ιδέα της συγγραφής του βιβλίου; Είχατε πάντα κατά νου ν' ασχοληθείτε με το -ομολογουμένως πολύ πρωτότυπο- θέμα της ελληνικής πειρατείας; Πώς προέκυψε το ενδιαφέρον σας γι' αυτήν; H ιδέα αυτή μου γεννήθηκε όταν έγραφα το προηγούμενο βιβλίο μου το «Μεγάλο Αλγέρι» -έτσι ονομαζόταν η Μάνη στα χρόνια της πειρατείας.Ψάχνοντας λοιπόν για την ιστορία της Μάνης, που είναι η ιδιαίτερη πατρίδα μου, έπεσα πάνω στους Έλληνες πειρατές. Η ίδια η Ιστορία με οδήγησε στην πειρατεία . Άλλωστε η ελληνική Ιστορία είναι άρρηκτα δεμένη με την πειρατεία και το κούρσος. Μόνο που αυτό δεν είναι ευρέως γνωστό. Πείτε μας δυο λόγια για το που κυμαίνονται θεματικά οι ιστορίες του μυθιστορήματος σας. Πρόκειται για πειρατικές περιπέτειες και κατορθώματα που μας συστήνουν άγνωστες και θρυλικές προσωπικότητες της ελληνικής πειρατείας; Ναι, είναι οι βιογραφίες των Ελλήνων πειρατών, οι οποίοι υπήρξαν συγκλονιστικές και άκρως μυθιστορηματικές προσωπικότητες, ωστόσο θαμμένες εδώ και χρόνια στη λήθη. Εγώ έπαιξα κατά κάποιο τρόπο το ρόλο του τυμβωρύχου. Ανασκαλεύοντας τις ζωές τους στο παρελθόν, έφερα στο φως ένα μεγάλο αριθμό πληροφοριών που συνδέονται με τη δράση τους αλλά και τις πολιτικές συγκυρίες της εποχής τους. Πού τοποθετούνται χρονικά οι ιστορίες σας; Οι αιώνες της πειρατείας στο Αιγαίο αρχίζουν από το 1500 έως τα μέσα του 19ου αιώνος. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπήρχε πειρατεία παλιότερα. Από την αρχαιότητα έως τα βυζαντινά χρόνια οι πειρατές δρούσαν ακατάπαυστα στο Αιγαίο-ας σημειωθεί ότι πρόκειται για το πιο πειρατικό πέλαγος στον κόσμο. Οι βυζαντινοί αυτοκράτορες χρησιμοποιούσαν τις πειρατικές ομάδες για να εξασφαλίζουν την πλεύση των πλοίων τους στο Αιγαίο, αλλά και για να προκαλούν δολιοφθορές στους αντιπάλους τους. Ωστόσο η πειρατεία -με την πιο γνώριμη μορφή της- ήκμασε μεταξύ 16ου και 19ου αιώνος και συνδέθηκε με τις πολιτικές συγκρούσεις ανάμεσα στη Δύση και κυρίως τη Βενετία με την Οθωμανική Αυτοκρατορία για την κυριαρχία στη θάλασσα. Η ελληνική πειρατεία επωφελήθηκε απ' αυτούς τους ανταγωνισμούς και έπαιξε καταλυτικό ρόλο στις πολιτικές ισορροπίες της εποχής. Όλες οι προσωπικότητες των πειρατών που πρωταγωνιστούν στο μυθιστόρημα σας αποτελούν αληθινά πρόσωπα; Κατά πόσο είναι το βιβλίο σας αποτέλεσμα μυθοπλασίας και κατά πόσο περιγραφή αληθινών γεγονότων; Όλα είναι πραγματικά πρόσωπα που όμως η επίσημη Ιστορία τα αγνοεί. Παράλληλα όμως είναι και προϊόν μυθοπλασίας καθώς τα στοιχεία που υπάρχουν γι' αυτά είναι ελάχιστα και σκόρπια σε διαφορετικές πηγές. Τα μάζεψα κομμάτι κομμάτι ψάχνοντας μήνες σε αρχεία, μοιρολόγια, δημοτικά τραγούδια, στους θρύλους και στην τοπική ιστορία των νησιών. Έψαξα και βρήκα ακόμα και τους απογόνους των πειρατών και πήρα πληροφορίες για τους θρυλικούς προγόνους τους. Κι έτσι επιχείρησα μια ανασύσταση των ιστοριών με τη βοήθεια της μυθοπλασίας, εκεί που τα στοιχεία δεν ήταν επαρκή. Να λάβετε ακόμη υπόψη σας ότι η πειρατεία είναι ένα θέμα που περιβάλλεται από προκατάληψη κι επίσης ότι οι πειρατές ήταν άνθρωποι της δράσης που δεν άφηναν πίσω τους γραπτά μνημεία. Έτσι οι πληροφορίες γι’ αυτούς είναι ελάχιστες και συχνά παραποιημένες. Γιατί ξεχωρίσατε την ιστορία σας «Ο Μονόφθαλμος» για τίτλο του μυθιστορήματος σας; Είναι o χαρακτήρας που ξεχωρίζετε περισσότερο; «Ο Μονόφθαλμος» είναι η πιο πρωτότυπη ιστορία του βιβλίου γιατί στηρίζεται αποκλειστικά σε προφορικές μαρτυρίες του τελευταίου απογόνου του πειρατή που ζει στον Μέζαπο της Μέσα Μάνης. Ο Μονόφθαλμος είναι ο Μανιάτης πειρατής Νικολός Σάσσαρης για τον οποίο υπάρχει ένα πολύ γνωστό μοιρολόι στη Μάνη, το Μοιρολόι του κουρσάρου. Δεν έχει γραφτεί όμως τίποτα γι' αυτόν πέρα από κάποιες ελάχιστες αναφορές σε ρεσάλτα του, στα τέλη του 18ου αιώνος. Δίνοντας τον τίτλο στο βιβλίο, δίνω ένα προβάδισμα στη Μάνη, η οποία υπήρξε πάντα καταφύγιο των εξεγερμένων και των κατατρεγμένων Ελλήνων, όπως και το μεγαλύτερο πειρατικό λημέρι της εποχής. Επειδή η περιοχή δεν είχε υποδουλωθεί στους Οθωμανούς, ήταν πάντα ένας ζωντανός πνεύμονας ελευθερίας για το έθνος αλλά και για όλους εκείνους που αντιστέκονταν ενάντια στον οθωμανικό ζυγό κι ανάμεσά τους φυσικά και οι πειρατές. Δηλαδή αναφέρεστε σε πειρατές και κουρσάρους που πέρασαν στο θρύλο, παρέμειναν ωστόσο στο περιθώριο της επίσημης Ιστορίας. Γιατί πιστεύετε ότι συνέβη αυτό; Όπως σας είπα, υπάρχει μια προκατάληψη για την πειρατεία, επειδή συνδέεται με τις αρπαγές και τις λεηλασίες. Συχνά βέβαια μέσα στις τάξεις των πειρατών υπήρχαν και κακοποιά στοιχεία, ωστόσο η πειρατεία ως συνολικό φαινόμενο συνδεόταν με την αντίσταση του υπόδουλου ελληνισμού απέναντι στην οθωμανική αλλά και στη δυτική εξουσία. Από τις τάξεις των πειρατών αναδύθηκαν μεγάλες προσωπικότητες του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα όπως ο Λάμπρος Κατσώνης, ο Μιαούλης, ο καπετάν Τρομάρας, ο Ιωάννης Καψής, κ.ά. Tι σας γοητεύει περισσότερο προσωπικά στην πειρατική ζωή; Ποια στοιχεία της προσωπικότητας και του τρόπου ζωής των ηρώων σας θαυμάζετε περισσότερο; Την ελευθερία, το θάρρος, την αγάπη στην περιπέτεια, την γενναιότητα, την ευθύτητα, την ισότητα πάνω στο καράβι, την αυτοθυσία. Τα πειρατικά καράβια ήταν οι πρώτες-εν πλω- κομμούνες στην Ιστορία. Είναι φανερό πως το βιβλίο σας είναι αποτέλεσμα σημαντικής ιστορικής έρευνας τόσο γύρω από τα ίδια τα πρόσωπα των πειρατών όσο και για τον τόπο και τον τρόπο που αυτοί έδρασαν. Μιλήστε μας λίγο γι' αυτήν. Ναι μελέτησα πάρα πολύ, παρόλο που το βιβλίο δεν είναι μεγάλο. Πρόκειται για απόσταγμα τεράστιας έρευνας, στις πιο απομακρυσμένες βιβλιοθήκες της χώρας. Να σκεφτείτε ότι τις ιστορίες των πειρατών τις βρήκα για πρώτη φορά σ' ένα άκοπο βιβλίο του 1928 που ανέσυρα απ’ τη σκόνη στην Δημοτική Βιβλιοθήκη της Αρεόπολης. Το βιβλίο περίμενε 80 χρόνια υπομονετικά στη σιωπή για να με συναντήσει και να μου μιλήσει για τους τρομερούς πειρατές του Αιγαίου. Στο μυθιστόρημα σας φαίνεται επίσης η φροντίδα σας για την ακριβή ανασύσταση του κλίματος της εποχής για την οποία γράφετε. Σας ενδιέφερε εξίσου και η σωστή γλωσσική απόδοση του τρόπου με τον οποίο μιλούσαν τότε οι πειρατές και οι άνθρωποι της θάλασσας; Η γλώσσα, το κλίμα και το πραγματολογικό υλικό που αφορούσε την καθημερινή ζωή στα χρόνια της πειρατείας μ’ ενδιέφερε πρωτίστως. Ήθελα οι ιστορίες μου να έχουν απόλυτη πιστότητα με την πραγματικότητα. Έχω μάθει τη ναυτική ορολογία, την αργκό των πειρατών, τις ονομασίες των πλοίων, τους ανέμους, τους πορτολάνους, τις ρότες τους Αιγαίου. Νιώθω ότι είμαι σε θέση να κουμαντάρω πλοίο στο Αρχιπέλαγος. Ξέρω ακόμα που μπορείς να δέσεις καλύτερα, τι βάθος έχει ο κάθε κόλπος στα νησιά, ποια είναι τα επικίνδυνα περάσματα και ποια είναι τα ασφαλή λιμάνια. Ίσως σε μια προηγούμενη ζωή μου να ήμουν ναυτικός. Σίγουρα όμως στην επομένη θα γίνω καπετάνιος. Πώς θα χαρακτηρίζατε τις ιστορίες σας; Μυθολογικές, Ιστορικές, Παραμυθικές; Ποιο στοιχείο θα λέγατε ότι υπερισχύει περισσότερο; Είναι όλα μαζί η Ιστορία, ο θρύλος, το προσωπικό παραμύθι, η ελληνική παράδοση, η ελληνική ψυχή που βγαίνει απ' αυτές τις ιστορίες. Τέλος πώς συνδέονται -αν συνδέονται- τα οικονομικά που έχετε σπουδάσει (είστε μάλιστα και διδάκτωρ του ΑΠΘ) με τη συγγραφή; Πώς προέκυψε η ενασχόληση σας με τη συγγραφή; Πλέον ασχολείστε αποκλειστικά με αυτήν; Το ένα φέρνει το άλλο. Μέχρι μια ηλικία ήμουν υπάλληλος στην Εθνική Τράπεζα. Οι οικονομικές επιστήμες με βοήθησαν στο επάγγελμά μου . Η αγάπη μου για την Ιστορία με οδήγησε στο Διδακτορικό μου που ήταν πάνω στην Οικονομική Ιστορία (Ελληνική παροικία της Αιγύπτου και τραπεζικό κεφάλαιο στα χρόνια του Μεσολοπολέμου) και η Ιστορία συναντήθηκε κάποια στιγμή με την λογοτεχνική γραφή που είναι η μεγαλύτερη αγάπη μου. Ας σημειωθεί ότι το συγκλονιστικότερο παραμύθι στον κόσμο είναι η ίδια η Ιστορία. Κι αν αυτές οι ιστορίες έχουν κάτι συγκλονιστικό είναι ότι βρίσκονται πολύ κοντά στην ιστορική αλήθεια.

Παρουσίαση του Μονόφθαλμου στην Αρτα

Παρασκευή, 30 Οκτωβρίου 2009, 8:30 μμ

Οι Εκδόσεις Καστανιώτη και το βιβλιοπωλείο Η πολυθρόνα του Νίτσε σας προσκαλούν στην παρουσίαση του νέου βιβλίου της Κατερίνας Καριζώνη Ο Μονόφθαλμος και άλλες πειρατικές ιστορίες. Για την συγγραφέα και το έργο της θα μιλήσουν οι Ελπιδοφόρος Ιντζέμπελης, συγγραφέας-βιβλιοκριτικός και Φίλιππος Φιλίππου, συγγραφέας.

Βιβλιοπωλείο Η πολυθρόνα του Νίτσε Φιλελλήνων 26-28 Άρτα , 26810 77631

Από το ΕΘΝΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

«Ο ΜΟΝΟΦΘΑΛΜΟΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΠΕΙΡΑΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ»

http://origin.ethnos.gr/article.asp?catid=12200&subid=2&pubid=6486862

«E» 28/9

Στον «Μονόφθαλμο» και στις άλλες πειρατικές ιστορίες του βιβλίου της Κατερίνας Καριζώνη, έρχονται στο φως συγκλονιστικές προσωπικότητες της ελληνικής πειρατείας, άγνωστες μέχρι σήμερα στο ευρύ κοινό: ο καπετάν Τρομάρας, ο Ιωάννης Καψής, ο ιππότης - πειρατής Ουγκό ντε Κρεβελιά, ο Σπύρος Φραγκόπουλος από την Κεφαλονιά, ο Τζιοβάνι Δελοκάβο από την Ανάφη, ο ιππότης κύριος Τερεμό από τη Νάξο, και πολλοί άλλοι πειρατές και κουρσάροι που πέρασαν στον θρύλο, αλλά παρέμειναν στο περιθώριο της επίσημης Ιστορίας. Ανθρωποι ακραίοι, κυνηγημένοι, επαναστάτες και ταυτόχρονα κολασμένοι, που έζησαν σε δικές τους αυτόνομες κοινότητες με ιδιαίτερους νόμους και κώδικες ηθικής, ίδρυσαν βασίλεια, κατέλυσαν δυναστείες, και δημιούργησαν ολόκληρη μυθολογία γύρω από τη ζωή και τη δράση τους. Μια περιπλάνηση στις θρυλικές ρότες του Αιγαίου και στο γοητευτικό ζήτημα της πειρατείας, όπως αναδύεται από τη λογοτεχνική αφήγηση και τη μελέτη των ιστορικών αρχείων της εποχής.

AΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ kyklades news

Κουρσάροι στο Αιγαίο

http://www.kykladesnews.gr/Koursaroi-sto-Aigaio.html
29/9/2009

Το παρόν βιβλίο περιέχει δέκα πειρατικές ιστορίες, γραμμένες λογοτεχνικά. Η συγγραφέας του δεν είναι ιστορικός και επομένως δεν επιθυμεί να διαβαστούν αυτές ως σελίδες εγχειριδίου για την ελληνικήπειρατεία.

Οι πειρατές ήταν παράτολμοι άντρες που την εποχή της Τουρκοκρατίας αλώνιζαν το Αιγαίο με τα πλοία τους κουβαλώντας εμπορεύματα, αγορασμένα ή κλεμμένα. Τα όρια ανάμεσα στο εμπόριο και στην πειρατεία ήταν δυσδιάκριτα, μαθαίνουμε, αφού τα εμπορικά έκαναν καταδρομές και τα πειρατικά ασκούσαν εμπόριο. Μολονότι οι ήρωες είναι πραγματικά πρόσωπα και παρουσιάζονται εδώ με τα ονόματά τους- έχει γίνει έρευνα και μελέτη πάνω σε αρχειακό υλικό-, ο αναγνώστης θα απολαύσει αφηγήσεις που θυμίζουν έργα φαντασίας, διότι η Κατερίνα Καριζώνηεπιχειρεί να καλύψει τα κενά των πληροφοριών με επινοημένες σκηνές και φανταστικούς διαλόγους.

Η πρώτη ιστορία αναφέρεται στον καπετάν Τζώρτζη, κατά κόσμον Ιωάννη Καψή, που αρχικά έδρασε στο Ιόνιο και στη συνέχεια στο Αιγαίο, ανταγωνιζόμενος Μανιάτες, Οθωμανούς, Μπαρμπαρέζους, Μαλτέζους και Κορσικανούς. Νυμφεύθηκε μια όμορφη γυναίκα, έζησε ειρηνικά στο σπίτι του στη Μήλο και όταν ένιωσε δυνατός ανακήρυξε το νησί ανεξάρτητο και έγινε για κάμποσα χρόνια ο βασιλιάς του.

Η δεύτερη ιστορία είναι το συναξάρι του καπετάν Μανέτα και της γυναίκας του της Μαριόγκας που ζούσαν ειδυλλιακά στη Μήλο. Όταν εκείνος έφυγε σε δουλειές, ένας καθολικός ιερωμένος επιθύμησε την ωραία Μαριόγκα, εκείνη αρνήθηκε να υποκύψει και τότε τη διέβαλε στον Μανέτα, ο οποίος τη σκότωσε. Στην τρίτη ιστορία βλέπουμε τον κεφαλλονίτη πειρατή Σπύρο Φραγκόπουλο να επιτίθεται στην Κίμωλο, όπου ερωτεύεται τη γυναίκα του γάλλου προξένου, τη Ροζ Μαρί.

Στην τέταρτη ιστορία πρωταγωνιστεί ο γάλλος ιππότης-πειρατής Ουγκώ Ντε Κρεβελιέ, από την Προβηγκία, που έδρασε επίσης στο Αιγαίο και τιμωρήθηκε σκληρά από τον οθωμανό υπηρέτη του, όταν τον χαστούκισε. Στην πέμπτη ιστορία διαβάζουμε τις περιπέτειες του Φραγκίσκου Δελοκάβο στην Ανάφη. Η έκτη ιστορία αναφέρεται στο Μιχάλη Μανιάτη που έκανε δουλεμπόριο πουλώντας και αγοράζοντας χριστιανούς και Οθωμανούς. Όταν κάποτε ναυάγησε και βρέθηκε σε μοναστήρι του Αγίου Όρους, γνώρισε τον θρυλικό μοναχό-λόγιο Καισάριο Δαπόντε, ο οποίος προσπάθησε να τον ξαναφέρει στον ίσιο δρόμο.

Στην έβδομη ιστορία μαθαίνουμε τον βίο του Μανιάτη Νικολού Σάσσαρη που έχασε το μάτι του σε καβγά- είχε τεθεί στην υπηρεσία του τσάρου της Ρωσίας-, ερωτεύτηκε μια φτωχή κοπέλα, την Κανέλλα, την παντρεύτηκε, μα δεν άφησε τις επιδρομές. Ώσπου σκοτώθηκε σε συμπλοκή με τουρκικά πλοία, οπότε η Κανέλλα φόρεσε αντρικά ρούχα, ζώστηκε τα όπλα και πήρε τη θέση του κουρσεύοντας καράβια και νησιά. Η όγδοη ιστορία αφορά πάλι Γάλλο, τον κόμη Τερεμώ από την Αβινιόν, που νυμφεύθηκε στη Νάξο την Κατερίνα, κόρη προξένου, πιάστηκε από τους Τούρκους, φυλακίστηκε στην Κωνσταντινούπολη και απελευθερώθηκε χάρη στις άοκνες ενέργειες της γυναίκας του.

Η ένατη ιστορία έχει πρωταγωνιστή τον καπετάν Τζαφέρ, πολεμιστή του σουλτάνου, ελληνικής καταγωγής. Παιδί τον άρπαξαν οι Τούρκοι, του άλλαξαν θρήσκευμα και όνομα και τον έκαναν πειρατή. Κάποτε, λέει, μεγάλος και τρανός, πήγε κρυφά στο σπίτι του, είδε τους γονείς του, συγκινήθηκε, μα δεν τους ομολόγησε την αλήθεια για να μη χάσει τα προνόμια που είχε αποκτήσει. Στη δέκατη και τελευταία ιστορία κεντρικός ήρωας είναι ο καπετάν Γουλφ, Γάλλος κι αυτός, που ξεκίνησε με το καράβι του από τη Μασσαλία, έφθασε στο Αιγαίο, αλλά εγκλωβίστηκε σε τρικυμία.

Όταν οι τροφές τελείωσαν, οι άντρες του πληρώματος αποφάσισαν να σκοτώσουν έναν επιβάτη και να τον φάνε, αλλά για καλή τους τύχη η θάλασσα γαλήνεψε και έπεσαν πάνω σε πειρατές που τους ρυμούλκησαν ως την Κρήτη. Οι ήρωες του βιβλίου, κάτι σαν Ρομπέν των Θαλασσών, είναι γενναίοι στη μάχη, γενναιόδωροι με τους συντρόφους τους, ανελέητοι με τους εχθρούς τους, ιπποτικοί με τις γυναίκες, αγαπητοί στους συμπατριώτες τους. Δρουν στοΑιγαίο και ενίοτε εγκαταλείπουν τη θάλασσα για μια γυναίκα, ωστόσο όταν το χρέος τούς καλεί ξαναγίνονται ατρόμητοι κουρσάροι. Αλλά και οι ηρωίδες δεν υστερούν σε προτερήματα.

Δεν είναι μόνο όμορφες, μα και υπομονετικές σαν την Πηνελόπη, τρυφερές και πιστές, μερικές μάλιστα διακρίνονται για το θάρρος τους, αφού όταν αναλαμβάνουν κουρσάρικη δράση αποδεικνύονται το ίδιο ικανές με τους άντρες. Όλες οι ιστορίες είναι γεμάτες αρμύρα, μερικές δε, διαποτισμένες με θρύλους και δοξασίες, έχουν το άρωμα τουπαραμυθιού.

ΤΟΥ ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΦΙΛΙΠΠΟΥ

Aπό τα Αιολικά Νέα των νησιών Λέσβος, Λήμνος,Αη Στράτης

Πολιτισμός » Παρουσίαση Βιβλίων http://www.aiolikanea.gr/news/culture/detail.php?ID=48584 ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΑΡΙΖΩΝΗ Ο μονόφθαλμος και άλλες πειρατικές ιστορίες 30.09.2009 18:00:00 Παρουσίαση Βιβλίων Τα πειρατικά στερεότυπα, που έχουν ενσταλαχθεί στη συνείδηση όλων μας συγκροτούνται από εικόνες με παραδείσια πουλιά των τροπικών, εξωτικά νησιά, ιστιοφόρα του ισπανικού ναυτικού, που κυνηγούν ξυλοπόδαρους κουρσάρους. Οι εικόνες αυτές απέκρυψαν από γενιές ολόκληρες την μεγάλη πειρατική ιστορία του Αιγαίου και της Μεσογείου, παρά το ότι οι πρωταγωνιστές της ακόμα δεν έχουν σβήσει απ’ το λαϊκό υποσυνείδητο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι θρυλικοί πειρατές αδελφοί Μπαρμπαρόσα, που ελάχιστοι γνωρίζουν την λεσβιακή καταγωγή τους. Η Κατερίνα Καριζώνη με το βιβλίο της “Ο μονόφθαλμος και άλλες πειρατικές ιστορίες” έρχεται να αναστήσει τις θρυλικές αυτές μορφές των πειρατών του Αιγαίου και να προσφέρει μια μοναδική περιπλάνηση στις θρυλικές ρότες του Αιγαίου, τότε που τα όρια ανάμεσα στο εμπόριο και την πειρατεία ήταν δυσδιάκριτα. Τα εμπορικά συχνά έκαναν καταδρομές και τα πειρατικά ασκούσαν εμπόριο. Η συγγραφέας σκιαγραφεί τους ήρωές της πέρα από το δίπολο καλός - κακός, χριστιανός - άπιστος. Οι πρωταγωνιστές των ιστοριών της φαντάζουν τραγικά πρόσωπα, με βαθύ διχασμό σε θέματα ηθικής και κλυδωνίζονται βίαια από τα γυρίσματα της μοίρας. Οι ιστορίες Στο βιβλίο ζωντανεύουν 10 ιστορίες που βασίζονται σε πραγματικά γεγονότα. - Η πρώτη ιστορία αναφέρεται στον καπετάν Τζώρτζη, κατά κόσμον Ιωάννη Καψή, που αρχικά έδρασε στο Ιόνιο και στη συνέχεια στο Αιγαίο. Νυμφεύθηκε μια όμορφη γυναίκα, έζησε στη Μήλο και όταν ένιωσε δυνατός ανακήρυξε το νησί ανεξάρτητο και έγινε για κάμποσα χρόνια ο βασιλιάς του. - Η δεύτερη ιστορία αφορά τον καπετάν Μανέτα και τη γυναίκα του τη Μαριόγκα που ζούσαν στη Μήλο. Όταν εκείνος έφυγε σε δουλειές, ένας καθολικός ιερωμένος την επιθύμησε και επειδή εκείνη αρνήθηκε να υποκύψει, την διέβαλε στον Μανέτα, ο οποίος τη σκότωσε. - Στην τρίτη ο Κεφαλλονίτης πειρατής Σπύρος Φραγκόπουλος επιτίθεται στην Κίμωλο, όπου ερωτεύεται τη γυναίκα του Γάλλου προξένου, τη Ροζ Μαρί. - Στην τέταρτη ιστορία πρωταγωνιστεί ο Γάλλος ιππότης-πειρατής Ουγκώ Ντε Κρεβελιέ, που έδρασε στο Αιγαίο και βρήκε τραγικό θάνατο, όταν ο Οθωμανός υπηρέτης του, για να τον εκδικηθεί που τον χαστούκισε , ανατίναξε το πλοίο του. - Στην πέμπτη διαβάζουμε τις περιπέτειες του Φραγκίσκου Δελοκάβο στην Ανάφη. - Η έκτη ιστορία αναφέρεται στο Μιχάλη Μανιάτη που έκανε δουλεμπόριο. Όταν κάποτε ναυάγησε στο Άγιο Όρος, γνώρισε τον μοναχό-λόγιο Καισάριο Δαπόντε, που προσπάθησε να τον ξαναφέρει στον ίσιο δρόμο. - Στην έβδομη ιστορία μαθαίνουμε για τον Μανιάτη Νικολό Σάσσαρη που όταν σκοτώθηκε σε συμπλοκή με τουρκικά πλοία η γυναίκα του η Κανέλλα ζώστηκε τα όπλα και πήρε τη θέση του κουρσεύοντας καράβια και νησιά. - Η όγδοη αφορά τον Γάλλο κόμη Τερεμώ, που νυμφεύθηκε στη Νάξο την Κατερίνα, κόρη προξένου, πιάστηκε από τους Τούρκους, φυλακίστηκε και απελευθερώθηκε χάρη στις ενέργειες της γυναίκας του. - Η ένατη ιστορία έχει πρωταγωνιστή τον καπετάν Τζαφέρ, πολεμιστή του σουλτάνου, ελληνικής καταγωγής, που τον άρπαξαν παιδί οι Τούρκοι, του άλλαξαν θρήσκευμα και τον έκαναν πειρατή. Μεγάλος και τρανός, πάει κρυφά στο σπίτι του, βλέπει τους γονείς του, συγκινείται μα δεν τους ομολογεί την αλήθεια. - Στη δέκατη η συγγραφέας αφηγείται ένα συγκλονιστικό περιστατικό με ένα καράβι από τη Μασσαλία, που εγκλωβίστηκε στο Αιγαίο σε τρικυμία. Όταν οι τροφές τελείωσαν, οι άντρες του πληρώματος - και αφού είχαν φάει τα τρωκτικά του καραβιού και είχαν πιει τα ούρα τους - αποφάσισαν να σκοτώσουν έναν επιβάτη και να τον φάνε. Τότε για καλή τους τύχη η θάλασσα γαλήνεψε και έπεσαν πάνω σε πειρατές που τους ρυμούλκησαν ως την Κρήτη. Στο τέλος του βιβλίου παρατίθενται οι πληροφορίες για τους ήρωες των διηγημάτων όπως και η βιβλιογραφία.

ΚΡΙΤΙΚΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΟΝΟΦΘΑΛΜΟ ΣΤΟ ΒΗΜΑ

ΑΦΗΓΗΣΕΙΣ

Κουρσάροι στο Αιγαίο

Δέκα πειρατικές ιστορίες με ήρωες που ζουν ακόμη στη λαϊκή φαντασία

ΤΟΥ ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΦΙΛΙΠΠΟΥ | Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου 2009

Το παρόν βιβλίο περιέχει δέκα πειρατικές ιστορίες, γραμμένες λογοτεχνικά. Η συγγραφέας του δεν είναι ιστορικός και επομένως δεν επιθυμεί να διαβαστούν αυτές ως σελίδες εγχειριδίου για την ελληνική πειρατεία. Οι πειρατές ήταν παράτολμοι άντρες που την εποχή της Τουρκοκρατίας αλώνιζαν το Αιγαίο με τα πλοία τους κουβαλώντας εμπορεύματα, αγορασμένα ή κλεμμένα. Τα όρια ανάμεσα στο εμπόριο και στην πειρατεία ήταν δυσδιάκριτα, μαθαίνουμε, αφού τα εμπορικά έκαναν καταδρομές και τα πειρατικά ασκούσαν εμπόριο. Μολονότι οι ήρωες είναι πραγματικά πρόσωπα και παρουσιάζονται εδώ με τα ονόματά τους- έχει γίνει έρευνα και μελέτη πάνω σε αρχειακό υλικό-, ο αναγνώστης θα απολαύσει αφηγήσεις που θυμίζουν έργα φαντασίας, διότι η Κατερίνα Καριζώνη επιχειρεί να καλύψει τα κενά των πληροφοριών με επινοημένες σκηνές και φανταστικούς διαλόγους. Η πρώτη ιστορία αναφέρεται στον καπετάν Τζώρτζη, κατά κόσμον Ιωάννη Καψή, που αρχικά έδρασε στο Ιόνιο και στη συνέχεια στο Αιγαίο, ανταγωνιζόμενος Μανιάτες, Οθωμανούς, Μπαρμπαρέζους, Μαλτέζους και Κορσικανούς. Νυμφεύθηκε μια όμορφη γυναίκα, έζησε ειρηνικά στο σπίτι του στη Μήλο και όταν ένιωσε δυνατός ανακήρυξε το νησί ανεξάρτητο και έγινε για κάμποσα χρόνια ο βασιλιάς του.

Η δεύτερη ιστορία είναι το συναξάρι του καπετάν Μανέτα και της γυναίκας του της Μαριόγκας που ζούσαν ειδυλλιακά στη Μήλο. Οταν εκείνος έφυγε σε δουλειές, ένας καθολικός ιερωμένος επιθύμησε την ωραία Μαριόγκα, εκείνη αρνήθηκε να υποκύψει και τότε τη διέβαλε στον Μανέτα, ο οποίος τη σκότωσε. Στην τρίτη ιστορία βλέπουμε τον κεφαλλονίτη πειρατή Σπύρο Φραγκόπουλο να επιτίθεται στην Κίμωλο, όπου ερωτεύεται τη γυναίκα του γάλλου προξένου, τη Ροζ Μαρί. Στην τέταρτη ιστορία πρωταγωνιστεί ο γάλλος ιππότης-πειρατής Ουγκώ Ντε Κρεβελιέ, από την Προβηγκία, που έδρασε επίσης στο Αιγαίο και τιμωρήθηκε σκληρά από τον οθωμανό υπηρέτη του, όταν τον χαστούκισε. Στην πέμπτη ιστορία διαβάζουμε τις περιπέτειες του Φραγκίσκου Δελοκάβο στην Ανάφη. Η έκτη ιστορία αναφέρεται στο Μιχάλη Μανιάτη που έκανε δουλεμπόριο πουλώντας και αγοράζοντας χριστιανούς και Οθωμανούς. Οταν κάποτε ναυάγησε και βρέθηκε σε μοναστήρι του Αγίου Ορους, γνώρισε τον θρυλικό μοναχό-λόγιο Καισάριο Δαπόντε, ο οποίος προσπάθησε να τον ξαναφέρει στον ίσιο δρόμο. Στην έβδομη ιστορία μαθαίνουμε τον βίο του Μανιάτη Νικολού Σάσσαρη που έχασε το μάτι του σε καβγά- είχε τεθεί στην υπηρεσία του τσάρου της Ρωσίας-, ερωτεύτηκε μια φτωχή κοπέλα, την Κανέλλα, την παντρεύτηκε, μα δεν άφησε τις επιδρομές. Ωσπου σκοτώθηκε σε συμπλοκή με τουρκικά πλοία, οπότε η Κανέλλα φόρεσε αντρικά ρούχα, ζώστηκε τα όπλα και πήρε τη θέση του κουρσεύοντας καράβια και νησιά. Η όγδοη ιστορία αφορά πάλι Γάλλο, τον κόμη Τερεμώ από την Αβινιόν, που νυμφεύθηκε στη Νάξο την Κατερίνα, κόρη προξένου, πιάστηκε από τους Τούρκους, φυλακίστηκε στην Κωνσταντινούπολη και απελευθερώθηκε χάρη στις άοκνες ενέργειες της γυναίκας του.

Η ένατη ιστορία έχει πρωταγωνιστή τον καπετάν Τζαφέρ, πολεμιστή του σουλτάνου, ελληνικής καταγωγής. Παιδί τον άρπαξαν οι Τούρκοι, του άλλαξαν θρήσκευμα και όνομα και τον έκαναν πειρατή. Κάποτε, λέει, μεγάλος και τρανός, πήγε κρυφά στο σπίτι του, είδε τους γονείς του, συγκινήθηκε, μα δεν τους ομολόγησε την αλήθεια για να μη χάσει τα προνόμια που είχε αποκτήσει. Στη δέκατη και τελευταία ιστορία κεντρικός ήρωας είναι ο καπετάν Γουλφ, Γάλλος κι αυτός, που ξεκίνησε με το καράβι του από τη Μασσαλία, έφθασε στο Αιγαίο, αλλά εγκλωβίστηκε σε τρικυμία. Οταν οι τροφές τελείωσαν, οι άντρες του πληρώματος αποφάσισαν να σκοτώσουν έναν επιβάτη και να τον φάνε, αλλά για καλή τους τύχη η θάλασσα γαλήνεψε και έπεσαν πάνω σε πειρατές που τους ρυμούλκησαν ως την Κρήτη. Οι ήρωες του βιβλίου, κάτι σαν Ρομπέν των Θαλασσών, είναι γενναίοι στη μάχη, γενναιόδωροι με τους συντρόφους τους, ανελέητοι με τους εχθρούς τους, ιπποτικοί με τις γυναίκες, αγαπητοί στους συμπατριώτες τους. Δρουν στο Αιγαίο και ενίοτε εγκαταλείπουν τη θάλασσα για μια γυναίκα, ωστόσο όταν το χρέος τούς καλεί ξαναγίνονται ατρόμητοι κουρσάροι. Αλλά και οι ηρωίδες δεν υστερούν σε προτερήματα. Δεν είναι μόνο όμορφες, μα και υπομονετικές σαν την Πηνελόπη, τρυφερές και πιστές, μερικές μάλιστα διακρίνονται για το θάρρος τους, αφού όταν αναλαμβάνουν κουρσάρικη δράση αποδεικνύονται το ίδιο ικανές με τους άντρες. Ολες οι ιστορίες είναι γεμάτες αρμύρα, μερικές δε, διαποτισμένες με θρύλους και δοξασίες, έχουν το άρωμα του παραμυθιού.

ΠΕΙΡΑΤΙΚΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΑΝΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

http://www.partito-pirata.it/partiti-pirata-nel-mondo

Για τους αποφοίτους του Γερμανικού Σχολείου

Το αγαπημένο μου στέκι στην Αρεόπολη

Η ομιλία του Ισίδωρου Ζουργού στην παρουσίαση του Μονοφθαλμου στη Θεσσαλονίκη

Ο ΜΟΝΟΦΘΑΛΜΟΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ

ΠΕΙΡΑΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Η Κατερίνα Καριζώνη επανέρχεται στην πεζογραφία ύστερα από τρία χρόνια απουσίας, τακτική όπως πάντα στα ραντεβού της, όπως μας έχει συνηθίσει χρόνια τώρα, ύστερα από την πρώτη μυθιστορηματική της εμφάνιση το 1997. Η Κ. Καριζώνη δε χρειάζεται βέβαια πια συστάσεις. Εκτός από την περιοδική της εμφάνιση στην πεζογραφία με τέσσερα μέχρι στιγμής μυθιστορήματα έχει στο ενεργητικό της και μια μακρόχρονη θητεία στην ποίηση και στην παιδική λογοτεχνία.

Απόψε όμως θα μιλήσουμε αποκλειστικά για το καινούργιο της βιβλίο «Ο μονόφθαλμος και άλλες πειρατικές ιστορίες» που κυκλοφόρησε πριν από μερικούς μήνες. Σε αυτήν την περίπτωση δεν έχουμε να κάνουμε με ένα μυθιστόρημα αλλά με μια συλλογή ιστοριών, πειρατικών μάλιστα όπως μας το διευκρινίζει και ο τίτλος του βιβλίου. Πιο συγκεκριμένα πρόκειται για δέκα ιστορίες που βασίζονται εν πολλοίς σε πραγματικά γεγονότα της πειρατικής ιστορίας του Αιγαίου από τον μεσαίωνα έως και τις αρχές του 19^ου αιώνα. Οι περισσότερες ιστορίες διαδραματίζονται τον 17^ο αιώνα ο οποίος άλλωστε έχει χαρακτηριστεί και σε παγκόσμιο επίπεδο ο αιώνας της πειρατείας. Στην αρχή της κάθε ιστορίας στην αριστερή σελίδα υπάρχει και μια σχετική εικόνα, οι οποίες νομίζω πως ανακαλούν στη μνήμη του αναγνώστη την αισθητική των παλιών βιβλίων που έγραφαν συναρπαστικές ιστορίες κουρσάρων της θάλασσας. Στην αρχή στα περιεχόμενα διαβάζουμε τους λιτούς τίτλους των ιστοριών που μας προσανατολίζουν εξ’ αρχής σε τόπους και πρόσωπα: Αρζεντιέρα, το Νάμφιο, ο καπετάν Τζαφέρ κά

Πριν επεκταθούμε στο περιεχόμενο του βιβλίου θα ήθελα να ανοίξω μια παρένθεση και να καταθέσω ένα προσωπικό σχόλιο. Η δικιά μου γενιά έθρεψε το θαλερό δέντρο της παιδικής φαντασίας με συναρπαστικές πειρατικές ιστορίες εισαγόμενες. Πολλοί από μας αγνοούσαν και κάποιοι αγνοούν έως και σήμερα πως η ανατολική Μεσόγειος έχει στο παρελθόν της μια πολύχρωμη ιστορία πειρατείας αντάξια της κεντρικής και νότιας Αμερικής, αντάξια των ωκεανών. Η μεταπρατική Ελλάδα βλέπετε έχει κάνει για ακόμα μια φορά το θαύμα της. Τα πειρατικά στερεότυπα στη συνείδησης των αναγνωστών συγκροτούνται από εικόνες που βρίθουν από παραδείσια πουλιά των τροπικών, μικροσκοπικά νησάκια με κοκκοφοίνικες, αιχμάλωτες δουλτσινέες, ιστιοφόρα του ισπανικού βασιλικού ναυτικού που κυνηγούν τους κακούς απαγωγείς, ξύλινα πόδια κι άλλα τέτοια ατελείωτα. Τα κλασικά πειρατικά έργα του δυτικού κόσμου με τη βοήθεια βέβαια του κινηματογράφου στέρησαν από τη δύναμη της αναγνωστικής φαντασίας την οπτική του φαινομένου της πειρατείας κι από τη μεσογειακή του πλευρά, κυρίως από αυτή της Λευκής θάλασσας, του Λευκού αρχιπελάγους, δηλαδή του Αιγαίου όπως μας είναι γνωστό σήμερα. Αν ρίξουμε μια ματιά στη λογοτεχνική παραγωγή του 19^ου και του 20^ου αιώνα η πεζογραφία σχεδόν αγνόησε το φαινόμενο της πειρατείας και δεν ασχολήθηκε ως τα όρια του θέματος όπως θα μπορούσε. Από τον «Φτωχό άγιο» του Παπαδιαμάντη, όπως μου έρχεται στο νου ως σήμερα η ελληνική πεζογραφία έχει να παρουσιάσει ελάχιστα αξιόλογα βιβλία με θέμα την πειρατεία τα οποία βέβαια δεν είναι αρκετά.

Κλείνοντας αυτήν την παρένθεση επανέρχομαι στο βιβλίο για το οποίο μιλάμε σήμερα. Η Κ. Καριζώνη έχοντας αποδεδειγμένη άνεση στην αφήγηση και με την γνωστή της εξοικείωση με όσα ιστορικά περιβάλλοντα έχει ασχοληθεί, εξοικείωση που οφείλεται φυσικά στην εργατικότητά της να μελετά και να διερευνά πηγές και βιβλιογραφία, έρχεται να αναστήσει στα μάτια του αναγνώστη τον πειρατικό κόσμο του Λευκού Αρχιπελάγους. Μέσα από τις δέκα ιστορίες της διακρίνονται βασικοί αρμοί που συγκροτούν τον κόσμο της πειρατείας: ναυτική τέχνη αξιοθαύμαστη, πόθος για εξουσία και πλούτο, φλογεροί έρωτες, η σκληρότητα και η βαναυσότητα της εποχής αλλά και πόθος για ελευθερία ατομική ή συλλογική, ενοχές και μοίρα, πεπρωμένο και θλίψη για το μάταιο του ανθρώπου. Η ανατολική Μεσόγειος υπήρξε για αιώνες σκληρότατος στίβος ανταγωνισμού ανάμεσα σε βασίλεια, δουκάτα, ηγεμονίες, αυτοκρατοριες αλλά και μεμονωμένα πρόσωπα, τότε που η πειρατεία εξυπηρετούσε πολυποίκιλα συμφέροντα, τότε που πίσω από το κούρσος των καραβιών θα μπορούσε να κρύβεται ένας αδίσταχτος πειρατής ή ο ίδιος ο δόγης της Βενετίας Οι ήρωες της Καριζώνη Έλληνες ή αλλόφυλοι, χριστιανοί ή αλλόθρησκοι προσπαθούν να σκίσουν το δίχτυ της ανάγκης, της ιστορικής αναγκαιότητας και να στήσουν το δικό τους είδωλο σ’ ένα σκληρό κόσμο απίστευτα βίαιο και ενίοτε κτηνώδη.

Όσοι έχουν παρακολουθήσει τα προηγούμενα βιβλία της συγγραφέως εύκολα θα διακρίνουν την εικονοπλαστική δύναμη της γραφής, την ποιητική καταγωγή του λόγου της, την ικανότητά της για ανασύσταση του χώρου και των καθημερινών αντικειμένων της κάθε εποχής. Ας δούμε ένα από τα πολλά παραδείγματα, διαβάζουμε από τη Αρζεντιέρα στη σελ 51: Ο Σπύρος Φραγκόπουλος μπήκε στην καμπίνα της πειρατικής φούστας του κι άναψε τη λάμπα. Έπεσε άκεφος στη βαθιά βελούδινη πολυθρόνα του, που την είχε «δανειστεί» από κάποιο μπριγκαντίνι στα ανοιχτά της Σαρδηνίας. Τα κλοπιμαία συνήθιζε να τα ονομάζει δανεικά ο πειρατής. Πάνω στο τραπέζι ήταν ακατάστατα ριγμένα χάρτες, πορτολάνοι, επίσημα και πλαστά έγγραφα, ένα κιάλι από ισπανικό πειρατικό, ο μπούσουλας του πλοίου, μια χρυσή ταμπακέρα και μια πίπα από ξύλο κερασιάς. Η αναπαράσταση όπως βλέπετε είναι επαρκέστατη

Επίσης οι ίδιοι οι αναγνώστες - κι εγώ μέσα σ’ αυτούς - έχουμε πεισθεί και για τη μυθοπλαστική της ικανότητα, την ικανότητα να επινοεί ήρωες και καταστάσεις, να υφαίνει και να διασταυρώνει ιστορίες που αιχμαλωτίζουν το ενδιαφέρον του αναγνώστη. Γεννιέται λοιπόν πρωταρχικά σ’ εμένα η απορία γιατί η συγγραφέας λαξεύει ιστορίες πάνω σε πραγματικά γεγονότα ενώ θα μπορούσε, είμαι απόλυτα βέβαιος γι’ αυτό, να επινοήσει πειρατικές ιστορίες χωρίς το βάρος, την αλυσίδα των πραγματικών γεγονότων. Σίγουρα είναι μια επιλογή που φέρνει τον αναγνώστη πιο κοντά στην ιστορία του Αιγαίου και μάλιστα σ’ αυτές τις σελίδες που έμειναν για δεκαετίες στο ημίφως της επίσημης ιστορίας. Ένα σχόλιο νομίζω από τη συγγραφέα πάνω σε αυτό το ερώτημα θα είχε πολύ ενδιαφέρον.

Συνεχίζοντας την περιδίνηση στις σελίδες του βιβλίου στεκόμαστε και σε μια άλλη παρατήρηση όπου νομίζουμε πως ένα σχόλιο είναι απαραίτητο. Η δημιουργία χαρακτήρων στην πεζογραφία δεν είναι εύκολη υπόθεση και νομίζω αυτό είναι ευρέως γνωστό. Όταν μάλιστα ο συγγραφέας στερείται της ευρυχωρίας που προσφέρει ένα πολυσέλιδο μυθιστόρημα αλλά είναι αναγκασμένος να απεικονίσει διαφορετικούς πρωταγωνιστές σε κάθε ιστορία το στοίχημα φαίνεται δυσκολότερο. «Ο μονόφθαλμος και άλλες πειρατικές ιστορίες» σκιαγραφεί ήρωες πέρα από το απλοϊκό δίπολο καλός – κακός, χριστιανός – άπιστος, χτίζει ήρωες με βαθύ διχασμό σε θέματα προσωπικής ηθικής, συνείδησης ή όχι της καταγωγής τους, ήρωες τελικά με τραγικότητα, που χτυπιούνται πέρα δώθε στους κλυδωνισμούς της τύχης, όπως ακριβώς στους στενόχωρους τοίχους μιας καμπίνας, σε ώρα θαλασσοταραχής. Οι ήρωες των ιστοριών είναι μαριονέτες της εποχής τους, όταν ο παλιός κόσμος φθίνει, είναι ήρωες μιας εποχής ανέγγιχτης ακόμα από τις αξίες του διαφωτισμού κι από ένα συλλογικότερο όραμα εθνικής συγκρότησης.

Νομίζω τέλος, αν κάνω λάθος διορθώστε με, πως η ιστορική πραγματικότητα των δύο τελευταίων αιώνων της πειρατείας με τους παρηκμασμένους νόμους, τη διεφθαρμένη εξουσία, τον ηθικό και φιλοσοφικό μηδενισμό των πρωταγωνιστών, τη διεύρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων, μ’ αυτόν τον παροξυσμό της βουλιμίας για πλούτο και ισχύ καθιστά το βιβλίο επίκαιρο. Δεν είναι τυχαίο πως τα τελευταία χρόνια ακούμε συνεχώς για απανωτά κρούσματα πειρατείας με απαγωγές ολόκληρων καραβιών κυρίως στην ανατολική Αφρική και στον Ινδικό ωκεανό. Οι πειρατές, μονόφθαλμοι, μονόχειρες ή αρτιμελείς είναι πάντα εδώ.

Ευχαριστώ πολύ.

Από την παρουσίαση του ΜΟΝΟΦΘΑΛΜΟΥ στη Θεσσαλονίκη

Από την εφημερίδα Μανιάτικη Αλληλεγγύη

Aπό την παρουσίαση του βιβλίου σε πειρατικό μπαρ στο Πεταλίδι

Παρουσίαση του ΜΟΝΟΦΘΑΛΜΟΥ σε πειρατικό μπαρ στο Πεταλίδι 13.8.2009

Συνέντευξη στο περιοδικό Αυλαία

Παρουσίαση του βιβλίου ο Μονόφθαλμος κι άλλες πειρατικές ιστορίες στη Θεσσαλονίκη

Σας περιμένω στις 8 Σεπτεμβρίου στις 8 το βράδυ να σαλπάρουμε για τις πειρατικές θάλασσες.Επιβίβαση απ΄το Καφέ Ανατολικό στον πεζόδρομο της Καλαμαριάς με καπετάνιο το Μονόφθαλμο πειρατή απ΄ το ομώνυμο βιβλίο της Κατερίνας Καριζώνη στις εκδόσεις Καστανιώτη. Συγκυβερνήτες Χρύσα Αράπογλου και Ισίδωρος Ζουργός.

Από την πειρατική βραδιά στο Οίτυλο

Aπ΄την πειρατικη βραδιά στο Οίτυλο

Aπ΄την πειρατικη βραδιά στο Οίτυλο

Συνέντευξη στην εφημερίδα ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ της ΑΡΤΑς 26.8.2009

Παρουσίαση του Μονόφθαλμου στη Θεσσαλονίκη

Στις 8 Σεπτεμβρίου και 8 το βράδυ θα παρουσιάσουμε το Βιβλίο Ο ΜΟΝΟΦΘΑΛΜΟΣ και άλλες πειρατικές ιστορίες στην Καλαμαριά στο καφέ-μπαρ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟ Μεταμορφώσειως και Κομνηνών γωνία. Για το βιβλίο θα μιλήσουν η Χρύσα Αράπογλου , βουλευτής Α Θεσσαλονίκης και ο Ισίδωρος Ζουργός, συγγραφέας .Θα γίνει προβολή βιντεο και εικαστικού υλικού που αφορά το ζήτημα της πειρατείας.